ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯତ୍ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମୃତୋ ଵାପି ପୁରୁଷଃ ସଂଶିତଵ୍ରତଃ

ଯେଉଁ ଲୋକ ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ସେଠାରେ ସେ ଜୀବନରେ କିମ୍ବା ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଯାହା ପାଏ—

ସ୍ଵଚ୍ଛନ୍ଦଗମନୋ ଭୂତ୍ଵା ଏଵମେଵ ନ ସଂଶଯଃ

ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲିଯାଏ, ଏହିପରି, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ସର୍ଵସଙ୍ଗଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସମସ୍ତ ଆସକ୍ତି ଛାଡି, ସେ ମୋ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ।

ତତ୍ର ଧାରା ପତତ୍ଯେକା ଏକରୂପା ସଦା ଭଵେତ୍

ସେଠାରେ ଏକ ଧାରା ସଦା ଏକା ଆକାରରେ ପଡ଼ିଥାଏ।

ସପ୍ତସାମୁଦ୍ରକଂ ନାମ ତସ୍ମିନ୍କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ପରମ୍

ସେ କୁବ୍ଜାମ୍ର ଉଦ୍ୟାନରେ, ସପ୍ତସାମୁଦ୍ରକ ନାମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥ ଅଛି।

ତ୍ରଯାଣାମଶ୍ଵମେଧାନାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ

ସେଠାରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ତିନି ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଏ।

ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ କୁଲଵାଞ୍ଜାଯତେ ଦ୍ଵିଜଃ

ତାପରେ, ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପତିତ ହୋଇ, ବଂଶବାନ୍ତ ଦ୍ୱିଜ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଅଥାତ୍ର ମୁଞ୍ଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ମୁକ୍ତସଙ୍ଗୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

କିମ୍ବା ଏଠାରେ, ଯେଉଁଠି ଆସକ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଥିବା ଲୋକ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କରେ।

ତସ୍ଯ ଚିହ୍ନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତୀର୍ଥସ୍ଯ ଶୃଣୁ ସୁନ୍ଦରି

ସେ ତୀର୍ଥର ଚିହ୍ନ ମୁଁ କହିବି; ଶୁଣ, ଶୁଣ୍ଦରୀ।

ଵିମଲା ଗାଙ୍ଗତା ଯତ୍ର ଗଙ୍ଗାଜଲଵିମିଶ୍ରିତମ୍ 126.

ଯେଉଁଠି ଶୁଦ୍ଧ ଗାଙ୍ଗତା ଗଙ୍ଗା ଜଳ ସହ ମିଶିଥାଏ।

ଗଂଧମାଲ୍ଯୋପହାର୍ଯାଣି ଭକ୍ଷଯଂତୀ ଯଦୃଚ୍ଛଯା 126.

ସେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଫୁଲର ଅର୍ପଣ ଭୋଗ କରେ।

ରମତୋ ଧୂମକେତୋଶ୍ଚ ଵହ୍ନେଶ୍ଚୈଵ ଯଥା ତଥା 126.

ଯେପରି ଧୂମକେତୁ ଓ ଅଗ୍ନି ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେପରି—

କୁପିତୋ ରାଜପୁତ୍ରୋ ଵୈ ରାଜପୁତ୍ରୀମଭାଷତ 126.

କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ରାଜପୁତ୍ର ରାଜପୁତ୍ରୀଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।

ଦର୍ଶନୀଯଃ ସୁରୂପଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞାଂ ଯୋଗ୍ଯୋ ଗୃହେଷୁ ଚ ।। 126.

ସେ ଦେଖିବାରେ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ରାଜା ଓ ଘରେ ଯୋଗ୍ୟ।

ସନ୍ମୁଖତ୍ଵେନ ଚ ସଦା ତଦ୍ଵଦ୍ଵାଂ ଯାଽଭଵତ୍ପୁରା 126.

ସେ ସଦା ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ରହି, ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କ ପରି ହୋଇଯାଇଥିଲେ।

ତତୋଽଭଵନ୍ମମ କ୍ରୋଧୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାତିତମଗ୍ରତଃ

ତାପରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ଯେ ସେ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ପଡିଛି, ତେଣୁ ମୋ ମନରେ କ୍ରୋଧ ଉପଜିଲା।

ଵଧୂପୁତ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୋସଲାନାଂ ଜନେଶ୍ଵରଃ 126.

ବଧୁ ଓ ପୁଅର କଥା ଶୁଣି, କୋଶଳ ଜନଙ୍କର ରାଜା—

ଅଵଶ୍ଯମେଵ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ଵକ୍ତଵ୍ଯଂ ମମ ସନ୍ନିଧୌ 126.

ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏହି କଥା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ କହିବାକୁ ପଡିବ।

ତତଃ ପୁତ୍ରଂ ପ୍ରହସ୍ଯାହ କୁମାରଂ ସ ଜନାଧିପଃ ଵଦ ପୁତ୍ର ମହାଭାଗ ପୂର୍ଵଂ ପୃଷ୍ଟଂ ମଯା ହି ଯତ୍ ।। 126.

ତାପରେ ରାଜା ହସି ନିଜ ପୁଅକୁ କହିଲେ, 'ପୁଅ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଆଗରୁ ମୁଁ ଯାହା ପଚାରିଥିଲି, ସେଥିରେ କହ।'

ସୁଵର୍ଣରତ୍ନଵସ୍ତ୍ରାଣି ଅନ୍ନଂ ଚାନ୍ଯଦପେକ୍ଷିତମ୍ 126.

ସୁନା, ମଣି, ପୋଶାକ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ—

ତତସ୍ତୀର୍ଥାଵଧିଂ କୃତ୍ଵା ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନାନି ଭୂରିଶଃ 126.

ତାପରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରି, ବହୁ ଦାନ ଦେଲେ।

ନିର୍ମାଲ୍ଯଂ ତୁ ସମାସାଦ୍ଯ ରାଜପୁତ୍ରୋ ମହାତପାଃ 126.

ନିର୍ମାଳ୍ୟ ପାଇଁ, ରାଜପୁତ୍ର ଯିଏ ମହାତପସ୍ବୀ—

ଯୁଧ୍ଯମାନା ତୁ ତେନୈଵ ନକୁଲେନ ନିପାତିତା 126.

ସେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ନକୁଳ ତାକୁ ପଡିଇଦେଲେ।

ତେଜସାଂ ଚ ମହତ୍ତେଜସ୍ତପସାଂ ଚ ମହତ୍ତପଃ 126.

ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି, ତପସ୍ବୀଙ୍କର ମହାତପ।

ଚତୁର୍ଭୁଜଶ୍ଚ ଜାଯେତ ମଲ୍ଲୋକେଷୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତଃ ମମ ଭକ୍ତସୁଖାର୍ଥାଯ କିମନ୍ଯତ୍ପରିପୃଚ୍ଛସି

ସେ ଚାରି ହାତରେ ଜନ୍ମ ନେବେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ସ୍ଥିତ ହେବେ, ମୋ ଭକ୍ତଙ୍କର ସୁଖ ପାଇଁ। ଆଉ କଣ ପଚାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ମାହାତ୍ମ୍ଯେ ରୈଭ୍ଯାନୁଗ୍ରହଣଂ ନାମ ଷଡ୍ଵିଂଶତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, କୁବ୍ଜାମ୍ରକର ମହିମାରେ, ରୈଭ୍ୟଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ନାମକ ଏହି ଏକଶ ଶତ ଛଅ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଦୀକ୍ଷାସୂତ୍ରଵର୍ଣନମ୍ ଏଵଂ ଧର୍ମାଂସ୍ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବହୁମୋକ୍ଷାର୍ଥକାରଣାତ୍

ଏବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୀକ୍ଷା ସୂତ୍ରର ବର୍ଣ୍ନନା: ଏଭଳି ଧର୍ମ ଶୁଣି, ମୁକ୍ତି ପାଇଁ—

ଅହୋ ପ୍ରଭାଵଃ କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ କଥ୍ଯମାନୋଽତିପୁଷ୍କଲମ୍ .

ହାଁ, ଏହି ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତି ଅତ୍ୟଧିକ ବଡ଼ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନିତ ହେଉଛି।

ଵିମୋହା ଚ ଵିଶୁଦ୍ଧା ଚ ଶୃଣ୍ଵାନାହଂ ତ୍ଵିମାଂ ପ୍ରଭୋ

ମୁଁ ଏହି ଭ୍ରମ ଓ ପବିତ୍ରତା ଶୁଣୁଛି, ମୋ ପ୍ରଭୁ।