ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟସ୍ତତ୍ତୀର୍ଥସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵତଃ 126.
ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳିଯିବା ସମୟରେ, ସେ ତୀର୍ଥର ପ୍ରଭାବରେ,
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୀ
ଭାଇଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ,
ନ ଜନ୍ମ ମରଣଂ ତସ୍ଯ ନ ଗ୍ଲାନିର୍ନ ଚ ଵୈ ଭଯମ୍
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ନାହିଁ, ମୃତ୍ୟୁ ନାହିଁ, କ୍ଳାନ୍ତି ନାହିଁ, ଭୟ ମଧ୍ୟ କେବେ ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ
ମୁଁ ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି, ତୁମେ ଶୁଣ, ମୃଦା।
ତସ୍ଯ ଚିହ୍ନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେନ ଜ୍ଞାପଯତେ ଶୁଭେ
ମୁଁ ତାହାର ଚିହ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜଣାଯାଏ, ଶୁଭେ।
ମାଘମାସେ ତୁ ସୁଶ୍ରୋଣି ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ
ମାଘ ମାସରେ, ରମଣୀ, ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ,
ତସ୍ମିଂକୃତୋଦକସ୍ତୀର୍ଥେ ସ୍ଵଚ୍ଛଂଦଗମନାଲଯଃ
ସେ ସମୟରେ ପବିତ୍ର ଜଳରେ, ଇଚ୍ଛାମତେ ଆସିବା-ଯିବା ସ୍ବତନ୍ତ୍ର।
ତତ୍ରାଥ ମ୍ରିଯତେ ଭୂମେ ମାଘମାସସ୍ଯ ଦ୍ଵାଶୀମ୍
ଏଠାରେ, ମୃଦା, ଯଦି କେହି ମାଘ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ,
ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ
ମୁଁ ଆଉ ଏକ କଥା କହିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା।
ତସ୍ମିନ୍କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ଭଦ୍ରେ ସ୍ଥାନଂ ତୁ ମମ ରୋଚତେ
କୁବ୍ଜାମ୍ର ଉଦ୍ୟାନରେ, ଭାଗ୍ୟବତୀ, ସେ ସ୍ଥାନ ମୋତେ ବହୁତ ପ୍ରିୟ।
ତସ୍ଯ ଚିହ୍ନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଶୁଚିସ୍ମିତେ 126.
ମୁଁ ତାହାର ଚିହ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଶୁଣ, ଶୁଚିମୁସ୍କା।
ରଥଚକ୍ରପ୍ରମାଣୋ ଵୈ ଚରତେ ତତ୍ର କଚ୍ଛପଃ
ସେଠାରେ ଏକ କାଚ୍ଛପ ରଥଚକ୍ର ପରି ଆକାରରେ ଚଳାପାଇଥାଏ।
ସ୍ନାତ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ନୋତି ସୁଶ୍ରୋଣି ଫଲଂ ତତ୍ର ମହାଗୁଣମ୍
ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ରମଣୀ, ବଡ଼ ଉତ୍ତମ ଫଳ ମିଳେ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵସୁଧେ ତତ୍ର ଏଵମେଵ ନ ସଂଶଯଃ
ମୃଦା, ସେଠାରେ ଏହି ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମିଳେ।
ଦଶାନାଂ ପୁଣ୍ଡରୀକାଣାଂ ଫଲଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ମାନଵଃ
ସେଠାରେ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ଦଶଟି ପଦ୍ମର ଫଳ ପାଇଥାଏ।
ସିଦ୍ଧସ୍ଯ ଲଭତେ ନିତ୍ଯଂ ମମ ଲୋକାଯ ଗଚ୍ଛତି
ସେ ସଦା ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ ଏବଂ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଇଥାଏ।
ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥମିତି ଖ୍ଯାତଂ ସିଦ୍ଧଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ସ୍ଥିତମ୍
କୁବ୍ଜାମ୍ରରେ ଥିବା ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥ ନାମରେ ପରିଚିତ।
କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ମାସୋ ମାର୍ଗଶିରସ୍ଯ ଚ
କୌମୁଦା ମାସ ଓ ମାର୍ଗଶୀର ମାସ,
ଯଶ୍ଚୈଵ ମାଧଵେ ମାସି ସମଯେ ଯଦି ଵର୍ତ୍ତତେ
ଏବଂ ଯେଉଁଠି ମାଧବ ମାସରେ ଯଥାସମୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି,
ତସ୍ଯ ଚିହ୍ନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ହି ଵସୁନ୍ଧରେ
ମୁଁ ତାହାର ଚିହ୍ନ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା।
ଏକାଗ୍ରଂ ତୁ ମନଃ କୃତ୍ଵା ତଚ୍ଛୃଣୁଶ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ 126.
ଏକାଗ୍ର ମନ ରଖି, ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣ, ବସୁଧା।
ନ ହି କଶ୍ଚିଦ୍ଵିଜାନାତି ଶାସ୍ତ୍ରଂ ମମ ନ ଯଶ୍ଚ ଵୈ
ମୋର ଶାସ୍ତ୍ର କେହି ଜାଣିନାହାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଏକଚିତ୍ତଂ ସମାଧାଯ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ
ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରି, ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣ, ବସୁଧା।
ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥଂ ମହାଭାଗେ ଦୀପ୍ତମନ୍ତଂ ସଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ଅଗ୍ନିତୀର୍ଥ, ମହାଭାଗେ, ଦୀପ୍ତ ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ବୈଷ୍ଣବ।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ତନ୍ମହାଭାଗେ ସ୍ନାନମାତ୍ରାନ୍ନ ସଂଶଯଃ
ମହାଭାଗେ, ସେଠାରେ କେବଳ ସ୍ନାନ କଲେ ତାହାର ଫଳ ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ସ୍ଥିତ୍ଵା ଵିଂଶତ୍ଯହୋରାତ୍ରାନ୍ମମ ଲୋକାଯ ଗଚ୍ଛତି
କେହି ଏଠାରେ କୁଂ ଶୁଣି, ଏଠାରେ ଉନିଶ ଦିନ ରାତି ରହିଲେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।
ଯେନ ଵିଜ୍ଞାଯତେ ପ୍ରାଜ୍ଞୈର୍ମମ ଭକ୍ତଂ ସୁଖାଵହମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମୋର ଭକ୍ତିକୁ ଚିହ୍ନି ପାରନ୍ତି, ଯାହା ଶୁଭ ଦେଇଥାଏ।
ଉଷ୍ଣକାଲେ ଭଵେଚ୍ଛୀତମେଵଂ ଚିହ୍ନଂ ତୁ ତଦ୍ଭଵେତ୍
ଗରମ ପରିବେଶରେ ଏହା ଠଣ୍ଡା ହୋଇଯାଏ—ଏହି ଚିହ୍ନ ଅଟୁଟ।
ତରନ୍ତି ମାନଵା ଯେନ ଘୋରଂ ସଂସାରସାଗରମ୍
ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଲୋକେ ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି।
ଵାଯଵ୍ଯମିତିଵିଖ୍ଯାତଂ ତୀର୍ଥଂ ଧର୍ମାଦ୍ଵିନିସ୍ସୃତମ୍ । ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ତୁ ଯଃ ସ୍ନାତଃ କୃତନିତ୍ଯୋଦକକ୍ରିଯଃ
ବାୟବ୍ୟ ନାମକ ତୀର୍ଥ, ଧର୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ; ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି ସ୍ନାନ କରି ନିତ୍ୟ ଜଳକ୍ରିୟା କରିଥାଏ,