ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଃ ସଦା ଭୂଯାଦ୍ଯାଵତ୍ସ୍ଥାନଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ

ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମର ନିବାସ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ପ୍ରତି ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ରହୁ।

ଏତଦେଵ ପରଂ ଚିତ୍ତେ ମଯା ଚୈଵ ଵିଧାର୍ଯତେ

ଏହି ଏକା ଜିନିଷ ମୋ ହୃଦୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛି।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୈଭ୍ଯସ୍ଯର୍ଷେରହଂ ପୁନଃ

ତାପରେ, ରୈଭ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ପୁନି—

ମମୈଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଓ ବସୁଧା, ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ—

ଏତସ୍ଯ ତୀର୍ଥଵର୍ଯସ୍ଯ ମହିମାନଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଭୋ

ଓ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥର ମହିମା—

ଅନ୍ଯାନି ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଏତତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଶ୍ରିତାନି ତୁ

ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅଛି—

ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ସେଥିରେ ମୁଁ ସତ୍ୟରେ କହୁଛି, ଶୁଣ।

ତୀର୍ଥଂ ତୁ କୁମୁଦାକାରଂ ତସ୍ମିନ୍ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ସ୍ଥିତମ୍

କୁଞ୍ଜାମ୍ରରେ ଏକ କମଳ ଆକୃତିର ତୀର୍ଥ ଅଛି।

କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ତଥା ମାର୍ଗଶିରସ୍ଯ ଚ

କୌମୁଦା ମାସ ଏବଂ ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ—

ଯୋ ଵୈ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁମାନ୍ଵା ନପୁଂସକମ୍ 126.

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ନାରୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନପୁଂସକ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି—

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ

ଏହା ସହିତ ଆଉ କିଛି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ଶୁଣ, ବସୁଧା।

ଯସ୍ମିନ୍ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଗଚ୍ଛତେ ନଂଦନଂ ଵନମ୍

ଓ ବିଶାଳ ନୟନା, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜଣେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ନନ୍ଦନ ମାଳିକାକୁ ଯାନ୍ତି।

ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ କୁଲେ

ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତତ୍ରାଥ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ

ସେଠାରେ କାର୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଜଣେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥାଏ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ

ଏହାପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା।

ତସ୍ମିନ୍ କୃତୋଦକୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ମାଯାତୀର୍ଥେ ମହାଯଶାଃ

ସେଠାରେ ମାୟା ତୀର୍ଥରେ ଜଳ ଦାନ କଲେ, ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ,

ଲଭତେ ପରମାଂ ପୁଷ୍ଟିଂ କୁବେରଭଵନଂ ଯଥା

ସେ ଉତ୍ତମ ପୋଷଣ ପାଏ, କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି।

ଅଥଵା ମ୍ରିଯତେ ତତ୍ର ମାଯାତୀର୍ଥେ ଯଶସ୍ଵିନି

କିମ୍ବା, ମାୟା ତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ଯଶସ୍ୱିନୀ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା।

ଯସ୍ତତ୍ର ସ୍ନାତି କଶ୍ଚିଦ୍ଵୈ ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀମ୍ 126.

ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଭାଇଶାଖ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ସ୍ନାନ କରେ,

ଅଥାତ୍ର ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତୀର୍ଥେ ସାର୍ଷପକେ ତଥା

କିମ୍ବା ସାର୍ଷପକ ତୀର୍ଥରେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥିଲେ,

ପୁନରନ୍ଯତ୍ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଶୁଭଲୋଚନେ

ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ଶୁଭଦୃଷ୍ଟି।

ତତ୍ର ସର୍ଵା ଭଵେଦ୍ଗଙ୍ଗା ଶୀତଲଂ ଜାଯତେ ଜଲମ୍

ସେଠାରେ ସମସ୍ତ କିଛି ଗଙ୍ଗାର ପରି ହୋଇଯାଏ; ଜଳ ଠଣ୍ଡା ହୋଇଯାଏ।

ସ୍ନାତୋ ଗଚ୍ଛତି ସୁଶ୍ରୋଣୀ ସୋମଲୋକେ ମହୀଯତେ

ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଭଦୃଷ୍ଟି, ସେ ସୋମର ଲୋକକୁ ଯାଏ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।

ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟୋ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚୈଵ ଜାଯତେ

ତାପରେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତଳିଯିବା ପରେ, ସେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ଅଥଵା ମ୍ରିଯତେ ତତ୍ର ମାସି ମାର୍ଗଶିରେ ତଥା

କିମ୍ବା, ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସରେ ସେଠାରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ,

ତତ୍ର ପଶ୍ଯତି ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତଂ ଚତୁର୍ଭୁଜମ୍

ସେଠାରେ ସେ ସର୍ବଦା ମୋତେ ଦେଖେ, ଚାରିଭୁଜା ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମାନ।

ପୁନରନ୍ଯତ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାଭି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ ।। ଅନନ୍ଯମାନସୋ ଭୂତ୍ଵା ଭକ୍ତୋ ଭାଗଵତୋ ମମ

ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା: ଯଦି କେହି ଏକାଗ୍ର ମନ, ଭକ୍ତି ଏବଂ ମୋର ଭାଗବତ ହୋଇଯାଏ,

ତସ୍ମିଂସ୍ତୀର୍ଥେ ତୁ ଯଃ ସ୍ନାତି କଦାଚିଦପି ମାନଵଃ

ସେଠାରେ ଯେଉଁଠି କେହି କେବେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନାନ କରେ,