ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଇତଃ ପ୍ରୀତୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ଦେଵି ରୈଭ୍ଯସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ

ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବୀ, ମୁଁ ମହାତ୍ମା ରୈଭ୍ୟ ଉପରେ ଖୁସି ହେଲି।

ତତୋ ଵୈ ତପ୍ଯମାନଂ ତଂ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରମୁପାଗତମ୍

ତାପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଦର୍ଶିତୋଽଯଂ ମଯା ଚାତ୍ମା ହେତୁମାତ୍ରେଣ କେନଚିତ୍

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଦେଖାଇଲି, କିଛି ବିଶେଷ କାରଣରେ।

ଏଵଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରକଂ ଖ୍ଯାତଂ ସ୍ଥାନମତେନ୍ମନସ୍ଵିନି

ଏଭଳି, ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଏହି ସ୍ଥାନ କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କଥା କହିବି; ଓ ଭୂମି, ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଏଵଂ ତତ୍ର ମଯା ଦୃଷ୍ଟଃ କୁବ୍ଜରୂପଂ ସମାସ୍ଥିତଃ

ସେଠାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ କୁଞ୍ଜା ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେଖିଲି।

ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ତଂ ତୁ ମୁନିଂ ଵୈ ସଂଶିତଵ୍ରତମ୍

ମୁଁ ଏହି ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲି।

ମମୈଵ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ମୁନିସ୍ତପସାନ୍ଵିତଃ

ମୋ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ମୁନି—

ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଁଲ୍ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ

ଯଦି ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି—

ଯାଵଲ୍ଲୋକା ଧରିଷ୍ଯନ୍ତି ତାଵଚ୍ଚୈଵ ମହାପ୍ରଭୋ 126.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଲୋକଗୁଡିକ ରହିବ, ମହାପ୍ରଭୁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—

ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଃ ସଦା ଭୂଯାଦ୍ଯାଵତ୍ସ୍ଥାନଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ

ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମର ନିବାସ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ପ୍ରତି ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ରହୁ।

ଏତଦେଵ ପରଂ ଚିତ୍ତେ ମଯା ଚୈଵ ଵିଧାର୍ଯତେ

ଏହି ଏକା ଜିନିଷ ମୋ ହୃଦୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛି।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୈଭ୍ଯସ୍ଯର୍ଷେରହଂ ପୁନଃ

ତାପରେ, ରୈଭ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ପୁନି—

ମମୈଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଓ ବସୁଧା, ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ—

ଏତସ୍ଯ ତୀର୍ଥଵର୍ଯସ୍ଯ ମହିମାନଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଭୋ

ଓ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥର ମହିମା—

ଅନ୍ଯାନି ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଏତତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଶ୍ରିତାନି ତୁ

ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅଛି—

ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ସେଥିରେ ମୁଁ ସତ୍ୟରେ କହୁଛି, ଶୁଣ।

ତୀର୍ଥଂ ତୁ କୁମୁଦାକାରଂ ତସ୍ମିନ୍ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ସ୍ଥିତମ୍

କୁଞ୍ଜାମ୍ରରେ ଏକ କମଳ ଆକୃତିର ତୀର୍ଥ ଅଛି।

କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ତଥା ମାର୍ଗଶିରସ୍ଯ ଚ

କୌମୁଦା ମାସ ଏବଂ ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ—

ଯୋ ଵୈ ପରିତ୍ଯଜେତ୍ପ୍ରାଣାନ୍ ସ୍ତ୍ରୀ ପୁମାନ୍ଵା ନପୁଂସକମ୍ 126.

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ନାରୀ, ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନପୁଂସକ ଜୀବନ ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତି—

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ

ଏହା ସହିତ ଆଉ କିଛି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି; ଶୁଣ, ବସୁଧା।

ଯସ୍ମିନ୍ ସ୍ନାତ୍ଵା ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଗଚ୍ଛତେ ନଂଦନଂ ଵନମ୍

ଓ ବିଶାଳ ନୟନା, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଜଣେ ସ୍ନାନ କରନ୍ତି, ସେ ନନ୍ଦନ ମାଳିକାକୁ ଯାନ୍ତି।

ପୂର୍ଣେ ଵର୍ଷସହସ୍ରେ ତୁ ଜାଯତେ ଵିପୁଲେ କୁଲେ

ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।

ତତ୍ରାଥ ମୁଂଚତେ ପ୍ରାଣାନ୍ କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶୀ

ସେଠାରେ କାର୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଜଣେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇଥାଏ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁଂଧରେ

ଏହାପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା।

ତସ୍ମିନ୍ କୃତୋଦକୋ ବ୍ରହ୍ମନ୍ମାଯାତୀର୍ଥେ ମହାଯଶାଃ

ସେଠାରେ ମାୟା ତୀର୍ଥରେ ଜଳ ଦାନ କଲେ, ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ,

ଲଭତେ ପରମାଂ ପୁଷ୍ଟିଂ କୁବେରଭଵନଂ ଯଥା

ସେ ଉତ୍ତମ ପୋଷଣ ପାଏ, କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି।

ଅଥଵା ମ୍ରିଯତେ ତତ୍ର ମାଯାତୀର୍ଥେ ଯଶସ୍ଵିନି

କିମ୍ବା, ମାୟା ତୀର୍ଥରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲେ, ଯଶସ୍ୱିନୀ,

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କହିବି, ଶୁଣ, ମୃଦା।