ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଥ କୁବ୍ଜାମ୍ରକମାହାତ୍ମ୍ଯାରମ୍ଭଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାଯାବଲଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଧରଣୀ ସଂଶିତଵ୍ରତା

ଏବେ କୁବ୍ଜାମ୍ରକର ମହିମାର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ମାୟାର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଧରଣୀ ନିଜ ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ନ ତତ୍ରାହଂ ଵିଜାନାମି ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଂ ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା

ଧରଣୀ କହିଲେ: ମୁଁ ସେଥିରେ କିଛି ଜାଣେନି, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣେନି।

ଯଚ୍ଚ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ପୁଣ୍ଯଂ ପୁଷ୍ଟିସ୍ତସ୍ଯ ସନାତନୀ

କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ପୋଷଣ ଅଛି...

ଵରାହ ଉଵାଚ ଯଚ୍ଚ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ପୁଷ୍ଟିର୍ଯଚ୍ଚ ତୀର୍ଥମନିନ୍ଦିତେ

ବରାହ କହିଲେ: କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ ଯେଉଁ ପୋଷଣ ଅଛି, ଏବଂ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷେ...

ତଚ୍ଚ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ମେ ଦେଵି ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ସୁନ୍ଦରି

ଦେବୀ, ଏହା ସବୁକୁ ମୁଁ ସଠିକ ଭାବରେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିବି, ସୁନ୍ଦରୀ, ଶୁଣ।

ଯଚ୍ଚ କର୍ମ ଯତୋ ଭୂମେ ସ୍ନାତୋ ଯାତି ମୃତୋଽପି ଚ

ଏଠାରେ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଲାଭ ହୁଏ...

ମଧୁକୈଟଭୌ ତଥା ହତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାତ୍ତଦା

ମଧୁ ଓ କୈଟଭକୁ ହତ୍ୟା କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ...

ପଶ୍ଯାମି ତଂ ନତଂ ଭୂମେ ରୈଭ୍ଯଂ ନାମମହାମୁନିମ୍

ଓ ଭୂମି, ମୁଁ ସେଠାରେ ରୈଭ୍ୟ ନାମକ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ଶିର ନମାଇଥିଲେ।

ଯୁକ୍ତିମନ୍ତଂ ଗୁଣଜ୍ଞଂ ଚ ଶୁଚିଂ ଦକ୍ଷଂ ଜିତେଂଦ୍ରିଯମ୍

ସେ ଚତୁର, ଗୁଣର ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର, କୁଶଳ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲେ।

ସହସ୍ରଂ ଚାଂବୁଭକ୍ଷେଣ ତଥା ଶୈଵାଲଭକ୍ଷଣମ୍ 126.

ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ଜଳ ଖାଇ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ଶିବ ପତ୍ର ଖାଇ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।

ଇତଃ ପ୍ରୀତୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ଦେଵି ରୈଭ୍ଯସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ

ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବୀ, ମୁଁ ମହାତ୍ମା ରୈଭ୍ୟ ଉପରେ ଖୁସି ହେଲି।

ତତୋ ଵୈ ତପ୍ଯମାନଂ ତଂ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରମୁପାଗତମ୍

ତାପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଦର୍ଶିତୋଽଯଂ ମଯା ଚାତ୍ମା ହେତୁମାତ୍ରେଣ କେନଚିତ୍

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଦେଖାଇଲି, କିଛି ବିଶେଷ କାରଣରେ।

ଏଵଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରକଂ ଖ୍ଯାତଂ ସ୍ଥାନମତେନ୍ମନସ୍ଵିନି

ଏଭଳି, ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଏହି ସ୍ଥାନ କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କଥା କହିବି; ଓ ଭୂମି, ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଏଵଂ ତତ୍ର ମଯା ଦୃଷ୍ଟଃ କୁବ୍ଜରୂପଂ ସମାସ୍ଥିତଃ

ସେଠାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ କୁଞ୍ଜା ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେଖିଲି।

ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ତଂ ତୁ ମୁନିଂ ଵୈ ସଂଶିତଵ୍ରତମ୍

ମୁଁ ଏହି ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲି।

ମମୈଵ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ମୁନିସ୍ତପସାନ୍ଵିତଃ

ମୋ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ମୁନି—

ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଁଲ୍ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ

ଯଦି ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି—

ଯାଵଲ୍ଲୋକା ଧରିଷ୍ଯନ୍ତି ତାଵଚ୍ଚୈଵ ମହାପ୍ରଭୋ 126.

ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଲୋକଗୁଡିକ ରହିବ, ମହାପ୍ରଭୁ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ—

ତ୍ଵଯି ଭକ୍ତିଃ ସଦା ଭୂଯାଦ୍ଯାଵତ୍ସ୍ଥାନଂ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ

ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତୁମର ନିବାସ ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମେ ପ୍ରତି ମୋର ଭକ୍ତି ସଦା ରହୁ।

ଏତଦେଵ ପରଂ ଚିତ୍ତେ ମଯା ଚୈଵ ଵିଧାର୍ଯତେ

ଏହି ଏକା ଜିନିଷ ମୋ ହୃଦୟରେ ସଂରକ୍ଷିତ ଅଛି ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ଧାରଣ କରିଛି।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ରୈଭ୍ଯସ୍ଯର୍ଷେରହଂ ପୁନଃ

ତାପରେ, ରୈଭ୍ୟ ଋଷିଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ପୁନି—

ମମୈଵଂ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଓ ବସୁଧା, ମୋର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ—

ଏତସ୍ଯ ତୀର୍ଥଵର୍ଯସ୍ଯ ମହିମାନଂ ତ୍ଵଯା ପ୍ରଭୋ

ଓ ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥର ମହିମା—

ଅନ୍ଯାନି ଯାନି ତୀର୍ଥାନି ଏତତ୍କ୍ଷେତ୍ରାଶ୍ରିତାନି ତୁ

ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ ଅନ୍ୟ ଯେଉଁ ତୀର୍ଥଗୁଡିକ ଅଛି—

ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଯନ୍ମାଂ ତ୍ଵଂ ପରିପୃଚ୍ଛସି

ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛ, ସେଥିରେ ମୁଁ ସତ୍ୟରେ କହୁଛି, ଶୁଣ।

ତୀର୍ଥଂ ତୁ କୁମୁଦାକାରଂ ତସ୍ମିନ୍ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ସ୍ଥିତମ୍

କୁଞ୍ଜାମ୍ରରେ ଏକ କମଳ ଆକୃତିର ତୀର୍ଥ ଅଛି।

କୌମୁଦସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ତଥା ମାର୍ଗଶିରସ୍ଯ ଚ

କୌମୁଦା ମାସ ଏବଂ ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ—