ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଧନ୍ଵୀ ତୂଣୀ ଶରୀ ଖଡ୍ଗୀ ମାଯାବଲପରାକ୍ରମଃ 125.

ଧନୁ, ତୁଣୀ, ଶର, ଖଡ୍ଗ ଧରି, ମାୟାର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମ୍ପନ୍ନ।

ମାଯଯା କିଂ ତଵ ଧରେ ନ ମାଯାଂ ଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି

ମାୟା ଦ୍ୱାରା—ଧରା, ତୁମ ପାଇଁ କିଛି ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋର ମାୟାକୁ ବୁଝିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ମାଯାଖ୍ଯାନଂ ମହୌଜସମ୍

ଧରା, ଏହି ମୋର ମାୟାର ଉତ୍ତମ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ଆଖ୍ଯାନାନାଂ ମହାଖ୍ଯାନଂ ତପସାଂ ଚ ପରନ୍ତପଃ

ସମସ୍ତ କଥା ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ କଥା, ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା।

ନିତ୍ଯଂ ପଠେଦ୍ଯୋ ଭକ୍ତେଷୁ ଅଭକ୍ତେଷୁ ନ କୀର୍ତଯେତ୍

ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯିଏ ଏହା ସଦା ପଢ଼େ, ଭକ୍ତ ନୁହେଁ ମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଦାପି ପ୍ରଚାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅଗ୍ରତଃ ପୃଚ୍ଛତା ଶୂଦ୍ରମଦ୍ଭକ୍ତେଷୁ ତଥାଗ୍ରତଃ

ଏବଂ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ଯଦି ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

କଲ୍ଯମୁତ୍ଥାଯ ଯୋ ଭୂମେ ପଠତେ ଚ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ଧରା, ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ଏହା ପଢ଼େ—

ଅଥ ପୂର୍ଣେନ କାଲେନ ପୁମାନ୍ପଂଚତ୍ଵମାଗତଃ

ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟ ପରେ, ସେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦିନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଯ ଏଵଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ମହାଖ୍ଯାନଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଓ ଭୂମି, ଯେଉଁଠି ଏହି ମହାକଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ...

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ତ୍ଵଯା ଯତ୍ପୂର୍ଵମୀପ୍ସିତମ୍

ଓ ଭଦ୍ରେ, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଚାହିଥିଲେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ଅଥ କୁବ୍ଜାମ୍ରକମାହାତ୍ମ୍ଯାରମ୍ଭଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାଯାବଲଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଧରଣୀ ସଂଶିତଵ୍ରତା

ଏବେ କୁବ୍ଜାମ୍ରକର ମହିମାର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ମାୟାର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣି, ଧରଣୀ ନିଜ ନିଷ୍ଠାରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ନ ତତ୍ରାହଂ ଵିଜାନାମି ପୂର୍ଵମୁକ୍ତଂ ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା

ଧରଣୀ କହିଲେ: ମୁଁ ସେଥିରେ କିଛି ଜାଣେନି, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲେ ତାହା ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଜାଣେନି।

ଯଚ୍ଚ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ପୁଣ୍ଯଂ ପୁଷ୍ଟିସ୍ତସ୍ଯ ସନାତନୀ

କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ କେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ଓ ଶାଶ୍ୱତ ପୋଷଣ ଅଛି...

ଵରାହ ଉଵାଚ ଯଚ୍ଚ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ପୁଷ୍ଟିର୍ଯଚ୍ଚ ତୀର୍ଥମନିନ୍ଦିତେ

ବରାହ କହିଲେ: କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ ଯେଉଁ ପୋଷଣ ଅଛି, ଏବଂ ତୀର୍ଥ ଅଛି, ଓ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷେ...

ତଚ୍ଚ କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ମେ ଦେଵି ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ସୁନ୍ଦରି

ଦେବୀ, ଏହା ସବୁକୁ ମୁଁ ସଠିକ ଭାବରେ ଏବଂ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିବି, ସୁନ୍ଦରୀ, ଶୁଣ।

ଯଚ୍ଚ କର୍ମ ଯତୋ ଭୂମେ ସ୍ନାତୋ ଯାତି ମୃତୋଽପି ଚ

ଏଠାରେ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ, ମୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଲାଭ ହୁଏ...

ମଧୁକୈଟଭୌ ତଥା ହତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵଚନାତ୍ତଦା

ମଧୁ ଓ କୈଟଭକୁ ହତ୍ୟା କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ...

ପଶ୍ଯାମି ତଂ ନତଂ ଭୂମେ ରୈଭ୍ଯଂ ନାମମହାମୁନିମ୍

ଓ ଭୂମି, ମୁଁ ସେଠାରେ ରୈଭ୍ୟ ନାମକ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ଶିର ନମାଇଥିଲେ।

ଯୁକ୍ତିମନ୍ତଂ ଗୁଣଜ୍ଞଂ ଚ ଶୁଚିଂ ଦକ୍ଷଂ ଜିତେଂଦ୍ରିଯମ୍

ସେ ଚତୁର, ଗୁଣର ଜ୍ଞାନୀ, ପବିତ୍ର, କୁଶଳ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଥିଲେ।

ସହସ୍ରଂ ଚାଂବୁଭକ୍ଷେଣ ତଥା ଶୈଵାଲଭକ୍ଷଣମ୍ 126.

ସେ ହଜାର ବର୍ଷ ଜଳ ଖାଇ ରହିଥିଲେ, ଏବଂ ଶିବ ପତ୍ର ଖାଇ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।

ଇତଃ ପ୍ରୀତୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ଦେଵି ରୈଭ୍ଯସ୍ଯ ଚ ମହାତ୍ମନଃ

ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବୀ, ମୁଁ ମହାତ୍ମା ରୈଭ୍ୟ ଉପରେ ଖୁସି ହେଲି।

ତତୋ ଵୈ ତପ୍ଯମାନଂ ତଂ ଗଙ୍ଗାଦ୍ଵାରମୁପାଗତମ୍

ତାପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ସେ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଦର୍ଶିତୋଽଯଂ ମଯା ଚାତ୍ମା ହେତୁମାତ୍ରେଣ କେନଚିତ୍

ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ନିଜକୁ ଦେଖାଇଲି, କିଛି ବିଶେଷ କାରଣରେ।

ଏଵଂ କୁବ୍ଜାମ୍ରକଂ ଖ୍ଯାତଂ ସ୍ଥାନମତେନ୍ମନସ୍ଵିନି

ଏଭଳି, ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ଏହି ସ୍ଥାନ କୁବ୍ଜାମ୍ରକ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ କିଛି କଥା କହିବି; ଓ ଭୂମି, ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଏଵଂ ତତ୍ର ମଯା ଦୃଷ୍ଟଃ କୁବ୍ଜରୂପଂ ସମାସ୍ଥିତଃ

ସେଠାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏକ କୁଞ୍ଜା ଦେହ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେଖିଲି।

ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଥିତଂ ତଂ ତୁ ମୁନିଂ ଵୈ ସଂଶିତଵ୍ରତମ୍

ମୁଁ ଏହି ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲି।

ମମୈଵ ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ମୁନିସ୍ତପସାନ୍ଵିତଃ

ମୋ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ମୁନି—

ଯଦି ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାଁଲ୍ଲୋକନାଥୋ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଃ

ଯଦି ଲୋକଙ୍କର ରକ୍ଷକ ଭଗବାନ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଖୁସି ହେଇଛନ୍ତି—