ଵରାହପୁରାଣମ୍

କିଂ ମଯା ଵିକୃତଂ କର୍ମ ସେଵମାନେନ ମାଧଵ 125.

ମୁଁ ମାଧବଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ସମୟରେ କଣ ଅପରାଧ କରିଛି?

ଭକ୍ଷିତଂ କିମକର୍ମଣ୍ଯଂ ସେଵମାନେନ ଚାଚ୍ଯୁତ

ମୁଁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ସମୟରେ କଣ ଅନୁଚିତ କିଛି ଖାଇଛି?

ଏତଦାଚକ୍ଷ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯେନାହଂ ନରକଂ ଗତଃ

ଏହି କଥା ସତ୍ୟ କହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନରକକୁ ଗଲି।

ମାଯାଲୁବ୍ଧେନ ହି ମଯା ପୂର୍ଵଂ ଵିଜ୍ଞାପିତୋ ହ୍ଯସି

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲି।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କାରୁଣ୍ଯପରିଦେଵିତମ୍

ତାଙ୍କର କରୁଣା ଭରା ଦୁଃଖର କଥା ଶୁଣି—

ମା ଦୁଃଖଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଆତ୍ମଦୋଷସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ଯେନ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଂ ଚ ଵୈ ଗତଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଦୋଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛ ଓ ପଶୁ ଜନ୍ମକୁ ପାଇଛ।

ଉକ୍ତମେଵ ମଯା ପୂର୍ଵଂ ଶୃଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଙ୍ଗଵ

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଛି; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଣ।

ଦଦାମି ଦିଵ୍ଯଭୋଗାନ୍ଵୈ ଭୌମାନ୍ଵାପି ତଵେପ୍ସିତମ୍

ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଦେଉଛି, କିମ୍ବା ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ପୃଥିବୀର ଭୋଗ ମଧ୍ୟ।

ଦୃଷ୍ଟା ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମାଯା ଯା ତ୍ଵଯା ବ୍ରାହ୍ମଣେପ୍ସିତା ଵର୍ଷାଣି ଚୈଵ ପଂଚାଶାନ୍ନିଷାଦସ୍ଯ ଗୃହେଽପି ନ

ବୈଷ୍ଣବୀ ମାୟା ଦେଖିଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲ; ଏବଂ ପଚାଶ ବର୍ଷ ହେଲା, ଶିକାରୀ ଘରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ

ଏହା ସହିତ ଆଉ କିଛି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହା ଶୁଣ।

ତ୍ଵଯା ନ ତତ୍କୃତଂ କିଂଚିଚ୍ଛୁଭଂ ଵାଶୁଭମେଵ ଵା 125.

ତୁମେ କୌଣସି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାମ କରିନାହାଁ।

ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଦୁଷ୍କୃତଂ କର୍ମ ଵ୍ଯଭିଚାରଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ

ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରିଛ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୃତ୍ୟରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଛ—

ଭଵାନ୍ତରେ କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଯେନେଦଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ମହତ୍

ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ତୁମେ ଯେଉଁ କାମ କରିଥିଲ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଡ଼ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ—

ମମ ଭକ୍ତା ଦ୍ଵିଜାଃ ଶୁଦ୍ଧା ଯତ୍ତ୍ଵଯା ନାଭିଵାଦିତାଃ

ମୋର ଭକ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେକୁ ତୁମେ ସମ୍ମାନ କରିନାହାଁ—

ଯେ ଚ ଭାଗଵତାଃ ଶୁଦ୍ଧାସ୍ତେ ନୂନଂ ମମ ମୂର୍ତ୍ତଯଃ ଵିଦିତୋଽସ୍ମୀହ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତୈରହଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏବଂ ଯେଉଁ ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋର ଅବତାର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ମମ ଦର୍ଶନକାମା ଯେ ତେ ମେ ଭକ୍ତା ଦ୍ଵିଜାସ୍ତଥା

ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ।

ଵିଶେଷେଣ କଲୌ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦ୍ଵିଜରୂପୋ ହ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ବିଶେଷ କରି କଳିଯୁଗରେ, ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ବସିଛି।

ଯୋ ମାଂ ପ୍ରାପ୍ତମିହେଚ୍ଛେତ ଯସ୍ଯାଵାଚ୍ଯଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ଯେଉଁଠି ମୋତେ ପାଇବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଅପ୍ରକାଶ୍ୟ କଥା ନାହିଁ।

ଗଚ୍ଛ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସିଦ୍ଧୋଽସି ଯଦା ପ୍ରାଣାନ୍ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯସି

ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଯାଅ—ତୁମେ ସଫଳ ହେଲ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଣ ଛାଡିବ, ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଵରାରୋହେ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଽଭଵମ୍ କୃତ୍ଵା ସୁଦୁଷ୍କରଂ କର୍ମ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପମୁପାଗତଃ

ଏଭଳି କହି, ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଥିବା ସୁନ୍ଦରୀ, ମୁଁ ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲି, ଏବଂ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାମ କରି, ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲି।

ଧନ୍ଵୀ ତୂଣୀ ଶରୀ ଖଡ୍ଗୀ ମାଯାବଲପରାକ୍ରମଃ 125.

ଧନୁ, ତୁଣୀ, ଶର, ଖଡ୍ଗ ଧରି, ମାୟାର ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବରେ ସମ୍ପନ୍ନ।

ମାଯଯା କିଂ ତଵ ଧରେ ନ ମାଯାଂ ଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି

ମାୟା ଦ୍ୱାରା—ଧରା, ତୁମ ପାଇଁ କିଛି ନାହିଁ। ତୁମେ ମୋର ମାୟାକୁ ବୁଝିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭୂମେ ମାଯାଖ୍ଯାନଂ ମହୌଜସମ୍

ଧରା, ଏହି ମୋର ମାୟାର ଉତ୍ତମ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ଆଖ୍ଯାନାନାଂ ମହାଖ୍ଯାନଂ ତପସାଂ ଚ ପରନ୍ତପଃ

ସମସ୍ତ କଥା ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ କଥା, ତପସ୍ୟା ମଧ୍ୟରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା।

ନିତ୍ଯଂ ପଠେଦ୍ଯୋ ଭକ୍ତେଷୁ ଅଭକ୍ତେଷୁ ନ କୀର୍ତଯେତ୍

ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଯିଏ ଏହା ସଦା ପଢ଼େ, ଭକ୍ତ ନୁହେଁ ମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଦାପି ପ୍ରଚାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଅଗ୍ରତଃ ପୃଚ୍ଛତା ଶୂଦ୍ରମଦ୍ଭକ୍ତେଷୁ ତଥାଗ୍ରତଃ

ଏବଂ ମୋର ଭକ୍ତମାନେ, ଯଦି ଶୂଦ୍ର ମଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି, ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

କଲ୍ଯମୁତ୍ଥାଯ ଯୋ ଭୂମେ ପଠତେ ଚ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ଧରା, ଯିଏ ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ଏହା ପଢ଼େ—

ଅଥ ପୂର୍ଣେନ କାଲେନ ପୁମାନ୍ପଂଚତ୍ଵମାଗତଃ

ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୟ ପରେ, ସେ ପୁରୁଷ ତାଙ୍କର ଶେଷ ଦିନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଯ ଏଵଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ନିତ୍ଯଂ ମହାଖ୍ଯାନଂ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଓ ଭୂମି, ଯେଉଁଠି ଏହି ମହାକଥାକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ...