ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତୋ ଵିପ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୂଷ୍ଣୀମାସୀନ୍ମୁନିସ୍ତଦା 125.

ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୁନି ସେତେବେଳେ ଚୁପ୍ଚାପ ବସି ରହିଲେ।

ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ସ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵଃ

ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଧ୍ୟ—

କଥମେତାଵତଙ୍କାଲଂ ମାମୂଚୁର୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ କିମ୍ କଥଂ କାଲେଽନୁସମ୍ପ୍ରାପ୍ତଃ କିମେତଦିତି ଭାଷତେ

ଏତେ ସମୟ କିପରି ଗଲା? ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ କଣ କହିଲେ? ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତ କିପରି ଆସିଲା? ଏହା କଣ? ସେ ଏଭଳି କହିଲେ।

ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ତତୋ ମଯା

ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ, ମୁଁ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ—

କିମିଦଂ ଭ୍ରାଂତରୂପୋଽସି କିଂ ଵା ତ୍ଵଂ ଦୃଷ୍ଟଵାନସି

ଏହା କଣ, ତୁମେ ଭ୍ରମିତ ଦେଖାଯାଉଛ? କିମ୍ବା ତୁମେ କଣ ଦେଖିଛ?

ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ତୁ ମଯା ଭୂମୌ କୃତ୍ଵା ଶିରଃ ସ୍ଵକମ୍

ମୁଁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସେ ନିଜର ମୁଣ୍ଡ ଭୂମିରେ ରଖିଲେ।

ଅହୋ ଦେଵ ଦ୍ଵିଜା ଏତେ ମାଂ ଵଦନ୍ତି ଜଗଦ୍ଗୁରୋ ଆଗତୋଽସ୍ଯପରାହ୍ନେ କିଂ ସ୍ଥଲଂ ଵିସ୍ମୃତଵାନସି

ଅହୋ ଦେବ, ଦ୍ୱିଜ, ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ କହୁଛନ୍ତି, ଜଗଦ୍ଗୁରୁ: ତୁମେ ଅପରାହ୍ନରେ ଆସିଛ, କଣ ସ୍ଥାନ ଭୁଲିଗଲା?

ଅହଂ ଵ୍ଯାଧସ୍ଯ ଵୈ ଭୂତ୍ଵା ଭାର୍ଯା ଚ ଵ୍ଯାଧଯୋନିଜା

ମୁଁ ଏକ ଶିକାରୀ ହୋଇଥିଲି, ମୋ ଜୀବନୀ ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଶିକାରୀ କୁଳରେ ଜନ୍ମିଥିଲେ।

ତସ୍ମାଚ୍ଚୈଵ ତ୍ରଯଃ ପୁତ୍ରାସ୍ତିସ୍ରଶ୍ଚାପି ଚ କନ୍ଯକାଃ

ତାଙ୍କୁ ଠାରୁ ତିନି ପୁଅ ଓ ତିନି ଝିଅ ଜନ୍ମିଲେ।

ସ୍ନାତୁଂ କଦାଚିଦ୍ଗଙ୍ଗାଯାଂ ଗତୋଽହଂ ତୀରଭୂମିଗଃ ଉନ୍ମଜ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ପୁନଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରାପ୍ତୋ ରୂପଂ ମୁନିସ୍ତୁତମ୍

କେବେ ମୁଁ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲି, ତୀରରେ ରହୁଥିବା ଜଣେ ମଣିଷ ଭଳି; ଦେହରୁ ବାହାରି, ମୁଁ ପୁନି ସେ ମୁନିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ରୂପକୁ ପାଇଲି।

କିଂ ମଯା ଵିକୃତଂ କର୍ମ ସେଵମାନେନ ମାଧଵ 125.

ମୁଁ ମାଧବଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ସମୟରେ କଣ ଅପରାଧ କରିଛି?

ଭକ୍ଷିତଂ କିମକର୍ମଣ୍ଯଂ ସେଵମାନେନ ଚାଚ୍ଯୁତ

ମୁଁ ଅଚ୍ୟୁତଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ସମୟରେ କଣ ଅନୁଚିତ କିଛି ଖାଇଛି?

ଏତଦାଚକ୍ଷ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯେନାହଂ ନରକଂ ଗତଃ

ଏହି କଥା ସତ୍ୟ କହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନରକକୁ ଗଲି।

ମାଯାଲୁବ୍ଧେନ ହି ମଯା ପୂର୍ଵଂ ଵିଜ୍ଞାପିତୋ ହ୍ଯସି

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ସୂଚନା ଦେଇଥିଲି।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା କାରୁଣ୍ଯପରିଦେଵିତମ୍

ତାଙ୍କର କରୁଣା ଭରା ଦୁଃଖର କଥା ଶୁଣି—

ମା ଦୁଃଖଂ କୁରୁ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଆତ୍ମଦୋଷସମୁଦ୍ଭଵମ୍ ଯେନ ଦୁଃଖମନୁପ୍ରାପ୍ତଂ ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଂ ଚ ଵୈ ଗତଃ

ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜ ଦୋଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖ ପାଇଁ ଦୁଃଖ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିଛ ଓ ପଶୁ ଜନ୍ମକୁ ପାଇଛ।

ଉକ୍ତମେଵ ମଯା ପୂର୍ଵଂ ଶୃଣୁ ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଙ୍ଗଵ

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଛି; ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଣ।

ଦଦାମି ଦିଵ୍ଯଭୋଗାନ୍ଵୈ ଭୌମାନ୍ଵାପି ତଵେପ୍ସିତମ୍

ମୁଁ ତୁମକୁ ଦିବ୍ୟ ଭୋଗ ଦେଉଛି, କିମ୍ବା ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ପୃଥିବୀର ଭୋଗ ମଧ୍ୟ।

ଦୃଷ୍ଟା ତୁ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ମାଯା ଯା ତ୍ଵଯା ବ୍ରାହ୍ମଣେପ୍ସିତା ଵର୍ଷାଣି ଚୈଵ ପଂଚାଶାନ୍ନିଷାଦସ୍ଯ ଗୃହେଽପି ନ

ବୈଷ୍ଣବୀ ମାୟା ଦେଖିଯାଇଛି, ଯାହାକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲ; ଏବଂ ପଚାଶ ବର୍ଷ ହେଲା, ଶିକାରୀ ଘରେ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ

ଏହା ସହିତ ଆଉ କିଛି କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହା ଶୁଣ।

ତ୍ଵଯା ନ ତତ୍କୃତଂ କିଂଚିଚ୍ଛୁଭଂ ଵାଶୁଭମେଵ ଵା 125.

ତୁମେ କୌଣସି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାମ କରିନାହାଁ।

ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଦୁଷ୍କୃତଂ କର୍ମ ଵ୍ଯଭିଚାରଶ୍ଚ ତତ୍ର ଵୈ

ତୁମେ ଯେଉଁ ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରିଛ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୃତ୍ୟରେ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହୋଇଛ—

ଭଵାନ୍ତରେ କୃତଂ ଯଚ୍ଚ ଯେନେଦଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ମହତ୍

ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ତୁମେ ଯେଉଁ କାମ କରିଥିଲ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଡ଼ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ—

ମମ ଭକ୍ତା ଦ୍ଵିଜାଃ ଶୁଦ୍ଧା ଯତ୍ତ୍ଵଯା ନାଭିଵାଦିତାଃ

ମୋର ଭକ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେକୁ ତୁମେ ସମ୍ମାନ କରିନାହାଁ—

ଯେ ଚ ଭାଗଵତାଃ ଶୁଦ୍ଧାସ୍ତେ ନୂନଂ ମମ ମୂର୍ତ୍ତଯଃ ଵିଦିତୋଽସ୍ମୀହ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତୈରହଂ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ

ଏବଂ ଯେଉଁ ଶୁଦ୍ଧ ଭାଗବତ ଭକ୍ତମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ମୋର ଅବତାର। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏଠାରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିଚିତ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ମମ ଦର୍ଶନକାମା ଯେ ତେ ମେ ଭକ୍ତା ଦ୍ଵିଜାସ୍ତଥା

ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଭକ୍ତ।

ଵିଶେଷେଣ କଲୌ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦ୍ଵିଜରୂପୋ ହ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ବିଶେଷ କରି କଳିଯୁଗରେ, ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପରେ ବସିଛି।

ଯୋ ମାଂ ପ୍ରାପ୍ତମିହେଚ୍ଛେତ ଯସ୍ଯାଵାଚ୍ଯଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ

ଯେଉଁଠି ମୋତେ ପାଇବାକୁ ଚାହେ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ କୌଣସି ଅପ୍ରକାଶ୍ୟ କଥା ନାହିଁ।

ଗଚ୍ଛ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସିଦ୍ଧୋଽସି ଯଦା ପ୍ରାଣାନ୍ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯସି

ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ଯାଅ—ତୁମେ ସଫଳ ହେଲ। ଯେତେବେଳେ ପ୍ରାଣ ଛାଡିବ, ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।