ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯମାଦାଯ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ମଧୁର କଥା ନେଇ, ସେ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ମାଯା ମମ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ରୋହିଣୀ ଲୋମହର୍ଷିଣୀ

ହେ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ରୋହିଣୀ, ମୋର ମାୟା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଚମକଦାର ।

ଗତୋ ଗତୀରନେକାଶ୍ଚ ଉତ୍ତମାଧମମଧ୍ଯମାଃ

ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପ ଏବଂ ଚାଳ ନେଇଛି—ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ ଓ ନିମ୍ନ ।

ଯଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖ୍ଯେନ ପ୍ରାପ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀଯୋନିରେଵ ଚ 125.

ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା ।

ମମୈଵାରାଧନପରୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ମୋ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ ।

ଅଯଂ ଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ସୁନ୍ଦରି

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି ।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ମଯା ଦେଵି ଦତ୍ତ୍ଵା ଦର୍ଶନମୁତ୍ତମମ୍

ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଦର୍ଶନ ଦେଲି ।

ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ତଵ ଯଦ୍ଧୃଦି ଵର୍ତ୍ତତେ

ହେ ଶୁଭେ, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଚୟନ କର, ଏକ ଵର ମାଗ ।

ଅଥଵେଚ୍ଛସି ତଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯତ୍ର ସୌଖ୍ଯଂ ଵରାଙ୍ଗନାଃ

କିମ୍ବା ତୁମେ ସେଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଚାହୁଁଛ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି—

ଯତ୍ର ସର୍ଵା ଦିଵ୍ଯରୂପା ଭଵନ୍ତ୍ଯପ୍ସରସଃ ପରାଃ ତତୋ ମମ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣପୁଂଗଵଃ

ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ରୂପର ଅପ୍ସରାମାନେ ଅଛନ୍ତି—ମୋ କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ—

ଅଥ ନୋ କୁପ୍ଯସେ ଦେଵ ଵରଂ ସମନୁଯାଚତେ

ତେଣୁ, ହେ ଦେବ, ଯଦି ଆପଣ କ୍ରୋଧିତ ନୁହନ୍ତି, ମୁଁ ଏକ ଵର ମାଗିବି ।

ନ ଚାହଂ କାଂଚନଂ ଗାଵୋ ନ ଚ ସ୍ତ୍ରୀରାଜ୍ଯମେଵ ଚ

ମୁଁ ସୁନା, ଗାଈ, ସ୍ତ୍ରୀ କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ କିଛି ମଧ୍ୟ ଚାହେଁ ନାହିଁ ।

ତଥା ସ୍ଵର୍ଗସହସ୍ରାଣାମେକଂ ଚାପି ନ ରୋଚତେ 125.

ସହସ୍ର ସ୍ୱର୍ଗ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ ନାହିଁ ।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସମଯା ତତ୍ର ଭାଷିତଃ

ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେଠାରେ ଏକ ଚୁକ୍ତି କରାଗଲା ।

ଦେଵା ଅପି ନ ଜାନନ୍ତି ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଵିମୋହିତାଃ

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି ।

ଉଵାଚ ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯଂ ମାଯଯା ଚ ପ୍ରଚୋଦିତଃ

ମାୟାର ପ୍ରେରଣାରେ, ସେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ ।

ତଵ ଦେଵ ପ୍ରସାଦେନ ମମୈଵଂ ଦୀଯତାଂ ଵରଃ

ହେ ଦେବ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ, ଏହି ଵର ମୋତେ ଦିଅନ୍ତୁ ।

ଗଚ୍ଛ କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ଗଙ୍ଗାସ୍ନାତୋ ମାଯାଂ ତୁ ଗଚ୍ଛସି କୁବ୍ଜାମ୍ରକେ ଦେଵି ଵିପ୍ରୋ ମମ ମାଯାଭିଲାଷୁକଃ

କୁବ୍ଜାମ୍ରକକୁ ଯାଅ, ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କର, ତୁମେ ମାୟାକୁ ପାଇବ । ହେ ଦେବୀ, କୁବ୍ଜାମ୍ରକରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋର ମାୟାକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଥିଲେ ।

ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ତୀର୍ଥମାରାଧଯଦ୍ଯଥା

ଯଥାଯଥିଭାବେ ତୀର୍ଥକୁ ସ୍ଥାପନା କରି, ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କଲେ ।

ଅଵଗାହ୍ଯ ତତୋ ଗଙ୍ଗାଂ ସର୍ଵଗାତ୍ରେ ଚ କ୍ଲେଦିତେ

ତାପରେ ସେ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଡୁବି ନିଜ ସରିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭିଜାଇଲେ।

ହୃଦଯେଽଚିନ୍ତଯତ୍ତତ୍ର ଗର୍ଭକ୍ଲେଶେନ ପୀଡିତଃ

ଗର୍ଭର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ସେ ମନରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।

ଯୋଽହଂ ନିଷାଦଗର୍ଭେଽସ୍ମିନ୍ଵସାମି ନରକେଷୁ ଚ 125.

ମୁଁ ଏହି ନିଷାଦର ଗର୍ଭରେ ଓ ଏହି ନରକ ସମାନ ଅବସ୍ଥାରେ ବସୁଛି—

ଯୋଽହଂ ନିଷାଦଗର୍ଭେଽସ୍ମିନ୍ପୀଡାସ୍ତି ମଲସଂକୁଲେ

ମୁଁ ଏହି ନିଷାଦର ଗର୍ଭରେ ମଳର ଭିତରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗୁଛି।

ପୁରୀଷମୂତ୍ରସଙ୍କୀର୍ଣେ ମାଂସଶୋଣିତକର୍ଦ୍ଦମେ

ମଳ ଓ ପେଶାବରେ ମିଶି, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତର କାଦରେ ଅଟକିଛି।

ବହୁରୋଗସମାକୀର୍ଣେ ବହୁଦୁଃଖତମାକୁଲେ

ଅନେକ ରୋଗରେ ଘେରାଯାଇ, ବହୁ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇଛି।

କୁତୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ କୁତୋ ଵାହଂ କୁତୋ ଗଙ୍ଗାଜଲାନି ଚ

କେଉଁଠି ବିଷ୍ଣୁ? କେଉଁଠି ମୁଁ? କେଉଁଠି ଗଙ୍ଗା ଜଳ?

ଏଵଂ ଚିନ୍ତଯମାନସ୍ତୁ ଶୀଘ୍ରଂ ଗର୍ଭାଦ୍ଵିନିଃସୃତଃ

ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ସେ ଶୀଘ୍ର ଗର୍ଭରୁ ବାହାରିଲେ।

ଅଜାଯତ ତତଃ କନ୍ଯା ନିଷାଦସ୍ଯ ଗୃହେ ତଦା

ତାହାପରେ, ସେଇ ସମୟରେ ନିଷାଦର ଘରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା।

ନ ଚ ସଂଜ୍ଞାଯତେ କିଂଚିଦ୍ଵିଷ୍ଣୁମାଯାଵିମୋହିତା

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ସେ କିଛି ଜାଣିପାରୁନଥିଲେ।