ଵରାହପୁରାଣମ୍

କୁବେରମାଯାମାଦାଯ ଅହଂ ରକ୍ଷାମି ତଦ୍ଧନମ୍

କୁବେର ମାୟା ନେଇ, ମୁଁ ସେ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ଶାକ୍ରୀଂ ମାଯାଂ ସମାସ୍ଥାଯ ମଯା ଵୃତ୍ରୋ ନିଷୂଦିତଃ

ଶାକ୍ରୀ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲି।

ମେରୁଂ ମାଯାମଯଂ କୃତ୍ଵା ଵହାମ୍ଯାଦିତ୍ଯମେଵ ଚ

ମାୟାରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ସୃଷ୍ଟି କରି, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ବହନ କରେ।

ଵଡଵାମୁଖମାସ୍ଥାଯ ପିବାମି ତଦହଂ ଜଲମ୍ 125.

ମୁଁ ଅଗ୍ନିର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମୁଦ୍ର ତଳରେ ଥିବା ଜଳକୁ ପିଇଯାଏ।

ଯଦୀଦଂ ଭାଷତେ ଲୋକଃ କୁତ୍ରୈତତ୍ତିଷ୍ଠତେ ଜଲମ୍

ଲୋକେ ଯଦି ପଚାରନ୍ତି, 'ସେଇ ଜଳ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?'

ମମ ମାଯାନିଯୋଗେନ ତିଷ୍ଠତି ହ୍ଯୌଷଧଂ ଵନେ

ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଜଳ ଅଉଷଧ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଯାଏ।

ରାଜମାଯାମହଂ କୃତ୍ଵା ପାଲଯାମି ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ମୁଁ ରାଜସିକ ମାୟା କରି, ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ତାନହଂ ଭୂମେ ମାଯାଂ ଲୋକେ ସୃଜାମ୍ଯହମ୍

ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ମାଯାମଂଶୁମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ପୂରଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍

ମୁଁ ଏକ ମାୟାମୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୂରଣ କରେ।

ମାଯାଂ ସାଂଵର୍ତ୍ତକୀଂ ଗୃହ୍ଯ ପୂରଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍

ମୁଁ ସଂହାରକାଳୀନ ମାୟା ଧରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୂରଣ କରେ।

ଅନନ୍ତମାଯଯା ଚାହଂ ଧାରଯାମି ସ୍ଵପାମି ଚ

ଅନନ୍ତ ମାୟାରେ, ମୁଁ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରେ ଏବଂ ଶୟନ କରେ।

ଦେଵା ଯତ୍ର ନିଲୀଯନ୍ତେ ସା ମାଯା ମମ କୀର୍ତ୍ତିତା

ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛନ୍ତି—ସେଠା ମୋର ମାୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଧାରିତାସି ଚ ସୁଶ୍ରୋଣି ଵାରାନ୍ ସପ୍ତଦଶୈଵ ତୁ

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତେ, ତୁମେ ସତରେ ଏକୋଣିଶ ଜଳପ୍ରଳୟକୁ ଧାରଣ କରିଛ।

ମମ୍ ମାଯାବଲଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଯେନ ତିଷ୍ଠାମ୍ଯହଂ ଜଲେ 125.

ଏହି ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଜଳରେ ବସିଥାଏ।

ତେଽପି ମାଯାଂ ନ ଜାନନ୍ତି ମମ ମାଯାଵିମୋହିତାଃ

ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ଏହି ମାୟାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।

ମାଯାଂ ପିତୃମଯୀଂ ହ୍ଯେତାଂ ଗୃହ୍ଣାମୀତି ଚ ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ପିତୃମୟ ଏହି ମାୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।

ଋଷିର୍ମାଯାନୁସାରେଣ ସ୍ତ୍ରିଯା ଯୋନିଂ ପ୍ରଵେଶିତଃ

ଋଷି, ମାୟାର ପଛେ ପଛେ ଚାଲି, ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

କରାଭ୍ଯାମଞ୍ଜଲିଂ କୃତ୍ଵା ଵାକ୍ଯମେତତ୍ତଦବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ଦୁଇହାତ ଜୋଡି, ନମସ୍କାର କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।

ସ୍ତ୍ରୀତ୍ଵଂ ଚୈଵ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ତ୍ରୀଯୋନିଂ ଚୈଵ ପ୍ରାପିତଃ

ସେ ପୁଣି ନାରୀ ରୂପ ପାଇଲେ ଏବଂ ନାରୀ ଗର୍ଭରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ତସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖ୍ଯସ୍ଯ ସ୍ତ୍ରୀତ୍ଵେ ଯତ୍କର୍ମ ପାପକମ୍

ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନାରୀ ରୂପରେ ଯେଉଁ ପାପ କାମ କରାଯାଇଥିଲା—

ମଧୁରଂ ଵାକ୍ଯମାଦାଯ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ମଧୁର କଥା ନେଇ, ସେ ପୃଥିବୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।

ମାଯା ମମ ଵିଶାଲାକ୍ଷି ରୋହିଣୀ ଲୋମହର୍ଷିଣୀ

ହେ ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ରୋହିଣୀ, ମୋର ମାୟା ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଏବଂ ଚମକଦାର ।

ଗତୋ ଗତୀରନେକାଶ୍ଚ ଉତ୍ତମାଧମମଧ୍ଯମାଃ

ସେ ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପ ଏବଂ ଚାଳ ନେଇଛି—ଉତ୍ତମ, ମଧ୍ୟମ ଓ ନିମ୍ନ ।

ଯଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖ୍ଯେନ ପ୍ରାପ୍ତା ସ୍ତ୍ରୀଯୋନିରେଵ ଚ 125.

ଯେପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୋଇଥିଲା ।

ମମୈଵାରାଧନପରୋ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ସେ ମୋ ପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଏବଂ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ଥିଲେ ।

ଅଯଂ ଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ସୁନ୍ଦରି

ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲି ।

ତତସ୍ତସ୍ଯ ମଯା ଦେଵି ଦତ୍ତ୍ଵା ଦର୍ଶନମୁତ୍ତମମ୍

ତାପରେ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଦର୍ଶନ ଦେଲି ।

ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ତଵ ଯଦ୍ଧୃଦି ଵର୍ତ୍ତତେ

ହେ ଶୁଭେ, ତୁମ ହୃଦୟରେ ଯାହା ଅଛି, ତାହା ଚୟନ କର, ଏକ ଵର ମାଗ ।

ଅଥଵେଚ୍ଛସି ତଂ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଯତ୍ର ସୌଖ୍ଯଂ ଵରାଙ୍ଗନାଃ

କିମ୍ବା ତୁମେ ସେଇ ସ୍ୱର୍ଗ ଚାହୁଁଛ, ଯେଉଁଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ଅଛନ୍ତି—