ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏଵଂ ତ୍ରିଧା ଜଗଦ୍ଧାତା ଭୂତ୍ଵା ଦେଵାନ୍ ମହେଶ୍ଵରଃ । ଆରାଧଯାମାସ ତତୋ ଲୋକୋଽପି ତ୍ରିଵିଧୋଽଭଵତ୍ ।। ୧୦.

ଏଭଳି, ତିନି ଭାବରେ ଜଗତର ପାଳକ ହୋଇ, ମହେଶ୍ୱର ଦେବତାମାନେକୁ ପୂଜା କଲେ; ତାପରେ ସଂସାର ମଧ୍ୟ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା।

ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନନାମ୍ନା ଗୃହ୍ଯ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ । ସ ଚ ନାରାଯଣୋ ଦେଵଃ କୃତେ ଯୁଗଵରେ ପ୍ରଭୁଃ ।। ୧୦.

ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ନାମରେ ସେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଏବଂ ସେଇ ଦେବତା ନାରାୟଣ କୃତଯୁଗରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଥିଲେ।

ତ୍ରେତାଯାଂ ରୁଦ୍ରରୂପସ୍ତୁ ଦ୍ଵାପରେ ଯଜ୍ଞମୂର୍ତିମାନ୍ । କଲୌ ନାରାଯଣୋ ଦେଵୋ ବହୁରୂପୋ ଵ୍ଯଜାଯତ ।। ୧୦.

ତ୍ରେତାଯୁଗରେ ସେ ରୁଦ୍ର ରୂପେ, ଦ୍ୱାପରରେ ଯଜ୍ଞର ମୂର୍ତ୍ତି ଭାବେ, ଏବଂ କଳିଯୁଗରେ ଦେବତା ନାରାୟଣ ବହୁ ରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ।

ତସ୍ଯାଦିକୃତ୍ତତୋ ଵିଷ୍ଣୋଶ୍ଚରିତଂ ଭୂରିତେଜସଃ । ଶ୍ରୃଣୁଷ୍ଵ ସର୍ଵଂ ସୁଶ୍ରୋଣି ଗଦତୋ ମମ ଭାମିନି ।। ୧୦.

ଓ ମଧୁର କଟିଯୁକ୍ତେ, ଏବେ ମୋ ଉପରେ ମନ ଦେଇ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପ୍ରଥମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକୁ ମୁଁ ଯେପରି ହେଉଛି ସେଗୁଡିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କହିବି, ସେଗୁଡିକୁ ଶୁଣ।

ଆସୀତ୍ କୃତଯୁଗେ ରାଜା ସୁପ୍ରତୀକୋ ମହାବଲଃ । ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଦ୍ଵଯଂ ଚାସୀଦଵିଶିଷ୍ଟଂ ମନୋରମମ୍ ।। ୧୦.

କୃତଯୁଗରେ ସୁପ୍ରତୀକ ନାମକ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଥିଲେ। ସେଙ୍କର ଦୁଇଜଣ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଥିଲେ, ଦୁହେଁ ସମାନ ଭାବେ ଆକର୍ଷକ ଓ ମନୋହର।

ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭା କାନ୍ତିମତୀ ତଯୋରେତେ ତୁ ନାମନୀ । ତଯୋଃ ପୁତ୍ରଂ ସମଂ ରାଜା ନ ଲେଭେ ଯତ୍ନଵାନପି ।। ୧୦.

ସେ ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭା ଓ କାନ୍ତିମତୀ। ରାଜା ବହୁତ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦୁହେଁଠାରୁ କୌଣସି ପୁଅ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ।

ଯଦା ତଦା ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାତ୍ରେଯଂ ଵୀତକଲ୍ମଷମ୍ । ତୋଷଯାମାସ ଵିଧିନା ଚିତ୍ରକୂଟେ ନଗୋତ୍ତମେ ।। ୧୦.

ସେ ସମୟରେ, ରାଜା ଚିତ୍ରକୂଟ ପର୍ବତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଅତ୍ରେୟଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଉପାୟରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।

ସକ ଋଷିସ୍ତୋଷିତସ୍ତେନ ଦୀର୍ଘକାଲଂ ଵରାର୍ଥିନା । ଵରଂ ଦିଦିତ୍ସଯା ଯାଵଦବ୍ରଵୀଦତ୍ରିଜୋ ମୁନିଃ ।। ୧୦.

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରାଜା ଯେଉଁଠି ବର ପାଇବା ଆଶାରେ ଋଷିଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ, ତାହାରେ ଋଷି ଖୁସି ହୋଇ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ପୁଅ ସେ ମୁନି ଏକ ବର ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ।

ତାଵଦିନ୍ଦ୍ରୋଽପି କରିଣା ଗତଃ ପାର୍ଶ୍ଵେନ ତସ୍ଯ ହ । ଦେଵସୈନ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତସ୍ତୂଷ୍ଣୀମେଵ ମହାବଲଃ ।। ୧୦.

ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ହାତୀ ଉପରେ ବସି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।

ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽନ୍ତର୍ଗତପ୍ରୀତିମପ୍ରୀତିଂ ପ୍ରୀତଵାନ୍ ମୁନିଃ । ଚୁକୋପ ଦେଵରାଜାଯ ଶାପମୁଗ୍ରଂ ସସର୍ଜ ହ ।। ୧୦.

ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁନି ମନରେ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବାହାରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଦେଖାଇଲେ। ତେଣୁ ସେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଉପରେ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଦେଲେ।

ଯସ୍ମାତ୍ ତ୍ଵଯା ମମାଵଜ୍ଞା କୃତା ମୂଢ ଦିଵସ୍ପତେ । ତତସ୍ତ୍ଵଂ ଚାଲିତୋ ରାଜ୍ଯାଦନ୍ଯଲୋକେ ଵସିଷ୍ଯସି ।। ୧୦.

ହେ ଦିବସ୍ପତି, ତୁମେ ମୋତେ ଅବମାନ କରିଛ, ଏହି ଦୋଷରେ ତୁମେ ତୁମ ରାଜ୍ୟରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବା ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକରେ ବସିବାକୁ ପଡିବ।

ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାଽପି କୋପେନ ସୁରେଶଂ ତଂ ଚ ଭୂପତିମ୍ । ଉଵାଚ ରାଜନ୍ ପୁତ୍ରସ୍ତେ ଭଵିତା ଦୃଢଵିକ୍ରମଃ ।। ୧୦.

ଏଭଳି କହି ମୁନି କ୍ରୋଧରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜାକୁ ଶାପ ଦେଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ତୁମର ପୁଅ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ହେବ।'

ଇନ୍ଦ୍ରରୂପୋପମଃ ଶ୍ରୀମାନୁଦ୍ଯଚ୍ଛସ୍ତ୍ରଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍ । ଵିଦ୍ଯାପ୍ରଭାଵକର୍ମ୍ମଜ୍ଞଃ କ୍ରୂରକର୍ମା ଭଵିଷ୍ଯତି । ଦୁର୍ଜଯୋଽତିବଲୀ ରାଜା ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଗତୋ ମୁନିଃ ।। ୧୦.

ସେ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ରୂପଶୀଳୀ, ଶ୍ରୀମାନ୍, ଅତି ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଓ ଶସ୍ତ୍ରଚଳନରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବ। ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭାଙ୍କ କୌଶଳ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ, କିନ୍ତୁ କଠୋର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିବା ସତ୍ୱେ ଅଜୟ ଓ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ହେବ। ଏଭଳି କହି ମୁନି ଚାଲିଗଲେ।

ସୋଽପି ରାଜା ସୁପ୍ରତୀକୋ ଭାର୍ଯାଯାଂ ଗର୍ଭମାଵହତ୍ । ଵିଦ୍ଯୁତ୍ପ୍ରଭାଯାଂ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସାଽପି କାଲେ ତ୍ଵସୂଯତ ।। ୧୦.

ତାପରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜା ସୁପ୍ରତୀକ ତାଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ବିଦ୍ୟୁତ୍ପ୍ରଭାଙ୍କୁ ଗର୍ଭବତୀ କଲେ। ସମୟ ଆସିଲାପରେ ସେ ଜଣେ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।

ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରଃ ସମଭଵଦ୍ ଦୁର୍ଜଯାଖ୍ଯୋ ମହାବଲଃ । ଜାତକର୍ମାଦିସଂସ୍କାରଂ ତସ୍ଯ ଚକ୍ରେ ମୁନିଃ ସ୍ଵଯମ୍ । (ଦୁର୍ଵାସା ନାମ ତପସୋ ତସ୍ଯ ଦେହମକଲ୍ମଷଃ ।। ୧୦.

ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ହେଲା ଦୁର୍ଜୟ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ମୁନି ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲେ। ସେ ମହାତପସ୍ବୀ ଦୁର୍ବାସା, ନିର୍ମଳ ଦେହଧାରୀ।

) ତସ୍ଯ ଚେଷ୍ଟେର୍ବଲେନାସୌ ମୁନେଃ ସୌମ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ । ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରାର୍ଥଵିଦ୍ଯାଯାଂ ପାରଗୋ ଧର୍ମଵାନ୍ ଶୁଚିଃ ।। ୧୦.

ମୁନିଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ ସେ ପୁଅ ମୃଦୁ ହେଲେ। ସେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଧର୍ମିକ ଓ ଶୁଚି।

ଯା ଦ୍ଵିତୀଯାଽଭଵତ୍ ପତ୍ନୀ ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ମହାତ୍ମନଃ । ନାମ୍ନା କୀର୍ତ୍ତିମତୀ ଧନ୍ଯା ତସ୍ଯାଃ ପୁତ୍ରୋ ବଭୂଵ ହ । ନାମ୍ନା ସୁଦ୍ଯୁମ୍ନ ଇତ୍ଯେଵଂ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ ।। ୧୦.

ସେ ମହାତ୍ମା ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ନାମ କୀର୍ତ୍ତିମତୀ, ଧନ୍ୟା। ତାଙ୍କର ପୁଅ ନାମ ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସେ ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ।

ଅଥ କାଲେନ ମହତା ସ ରାଜା ରାଜସତ୍ତମଃ । ସୁପ୍ରତୀକଃ ସୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦୁର୍ଜଯଂ ଯୋଗ୍ଯମନ୍ତିକେ ।। ୧୦.

ପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ସୁପ୍ରତୀକ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଦୁର୍ଜୟଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟପାଳନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ।

ଆତ୍ମନୋ ଵୃଦ୍ଧଭାଵଂ ଚ ଵାରାଣସ୍ଯାଧିପୋ ବଲୀ । ଚିନ୍ତଯାମାସ ରାଜ୍ଯାର୍ଥଂ ଦୁର୍ଜଯଂ ପ୍ରତି ଭାମିନି ।। ୧୦.

ସେ ନିଜେ ବୃଦ୍ଧ ହେଉଥିବାବେଳେ, ବାରାଣସୀର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଧିପତି ରାଜ୍ୟର ଭବିଷ୍ୟତ ବିଷୟରେ ଦୁର୍ଜୟଙ୍କୁ ନେଇ ଚିନ୍ତା କଲେ, ହେ ଭାମିନୀ।

ଏଵଂ ସଂଚିନ୍ତ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ତସ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂ ଦଦୌ ନୃପଃ । ସ୍ଵଯଂ ଚ ଚିତ୍ରକୂଟାଖ୍ଯଂ ପର୍ଵତଂ ସ ଜଗାମ ହ ।। ୧୦.

ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଦୁର୍ଜୟଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ ଓ ନିଜେ ଚିତ୍ରକୂଟ ନାମକ ପର୍ବତକୁ ଚାଲିଗଲେ।

ଦୁର୍ଜଯୋଽପି ମହଦ୍ରାଜ୍ଯଂ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥଵାଜିଭିଃ । ସଂଯୋଜ୍ଯ ଚିନ୍ତଯାମାସ ରାଜ୍ଯଵୃଦ୍ଧିଂ ପ୍ରତି ପ୍ରଭୁଃ ।। ୧୦.

ଦୁର୍ଜୟ ମହାନ ରାଜ୍ୟ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଅଶ୍ୱାରୋହୀ ସେନା ସହିତ ପାଇ, ରାଜ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି କିପରି ହେବ, ଏହି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲେ।

ଏଵଂ ସଂଚିନ୍ତ୍ଯ ମେଧାଵୀ ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥପତ୍ତିଭିଃ । ସମେତାଂ ଵାହିନୀଂ କୃତ୍ଵା ଉତ୍ତରାଂ ଦିଶମାଶ୍ରିତଃ । ତସ୍ଯ ଚୋତ୍ତରତୋ ଦେଶାଃ ସର୍ଵେ ସିଦ୍ଧା ମହାତ୍ମନଃ ।। ୧୦.

ଏପରି ଭାବି, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମଣିଷ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାତି ମିଶାଇ ଏକ ବଡ଼ ସେନା ତିଆରି କଲେ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଯାଇ ଅଶ୍ରୟ ନେଲେ। ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତର ପଟେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଦେଶ ସିଦ୍ଧମାନେ ଅଧିକୃତ କରିଥିଲେ।

ଭାରତାଖ୍ଯମିଦଂ ଵର୍ଷଂ ସାଧଯିତ୍ଵା ସୁଦୁର୍ଜଯଃ । ତତଃ କିଂପୁରୁଷଂ ନାମ ଵର୍ଷଂ ତେନାପି ସାଧିତମ୍ ।। ୧୦.

ଭାରତ ନାମକ ଏହି ଦୁର୍ଜୟ ଦେଶକୁ ଜିତିବା ପରେ, ସେ ପୁନି କିମ୍ପୁରୁଷ ନାମକ ଦେଶକୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିନ କରିଲେ।

ତତଃ ପରତରଂ ଚାନ୍ଯଦ୍ଧରିଵର୍ଷଂ ଜିଗାଯ ସଃ । ରମ୍ଯଂ ହିରଣ୍ମଯଂ ଚାପି କୁରୁଭଦ୍ରାଶ୍ଵମେଵ ଚ । ଇଲାଵୃତଂ ମେରୁମଧ୍ଯମେତତ୍ ସର୍ଵଂ ଜିଗାଯ ସଃ ।। ୧୦.

ତାପରେ ସେ ଆଉ ଏକ ଦେଶ, ହରିବର୍ଷ ନାମକ ମଧୁର ଓ ସୁନାର ଦେଶ, କୁରୁଭଦ୍ରାଶ୍ୱ ଓ ଇଳାବୃତ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ। ଏହି ଇଳାବୃତ ହେଉଛି ମେରୁ ପର୍ବତର ମଧ୍ୟଭାଗ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେଶକୁ ଅଧିନ କଲେ।

ଜିତ୍ଵା ଜମ୍ବ୍ଵାଖ୍ଯମେତଦ୍ଧି ଦ୍ଵୀପଂ ଯାଵଦସୌ ନୃପଃ । ଜଗାମ ଦେଵରାଜାନଂ ଜେତୁଂ ସର୍ଵସୁରାନ୍ଵିତମ୍ ।। ୧୦.

ଏହି ଭଳି ଜମ୍ବୁ ନାମକ ଦ୍ୱୀପକୁ ଜିତିବା ପରେ, ସେ ରାଜା ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଦେବରାଜଙ୍କୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ଯାଇଲେ।

ମେରୁପର୍ଵତମାରୁହ୍ଯ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵଦାନଵାନ୍ । ଗୁହ୍ଯକାନ୍ କିଂ ନରାନ୍ ଦୈତ୍ଯାଂସ୍ତତୋ ବ୍ରହ୍ମସୁତୋ ମୁନିଃ । ନାରଦୋ ଦୁର୍ଜଯଜଯଂ ଦେଵରାଜାଯ ଶଂସତ ।। ୧୦.

ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ଚଢ଼ି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମୁନି ନାରଦ ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦାନବ, ଗୁହ୍ୟକ, କିନ୍ନର ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଉପରେ ଦୁର୍ଜୟଙ୍କ ଜୟ ସମ୍ବାଦ ଦେବରାଜଙ୍କୁ ଦେଲେ।

ତତ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵରାଯୁକ୍ତୋ ଲୋକପାଲୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ । ଜଗାମ ଦୁର୍ଜଯଂ ହନ୍ତୁଂ ସୋଽଚିରେଣାସ୍ତ୍ରନିର୍ଜ୍ଜିତମ୍ । ଵିହାଯ ପର୍ଵତଂ ମେରୁଂ ମର୍ତ୍ଯଲୋକମିହାଗତଃ ।। ୧୦.

ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଲୋକପାଳମାନେ ସହିତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଜିତା ଦୁର୍ଜୟଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାକୁ ମେରୁ ପର୍ବତ ଛାଡ଼ି ମାନବ ଲୋକକୁ ଆସିଲେ।

ପୂର୍ଵଦେଶେ ଚ ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଲୋକପାଲୈଃ ସମଂ ପ୍ରଭୁଃ । ସ୍ଥିତଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ସୁମହଚ୍ଚରିତଂ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି ।। ୧୦.

ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଦେବେନ୍ଦ୍ର ଲୋକପାଳମାନେ ସହିତ ରହିଲେ; ତାଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ ବଡ଼ ଘଟଣା ଘଟିବ।

ଦୁର୍ଜଯଶ୍ଚ ସୁରାଞ୍ଜିତ୍ଵା ଯାଵତ୍ ପ୍ରତିନିଵର୍ତ୍ତତେ । ଗନ୍ଧମାଦନପୃଷ୍ଠେ ତୁ ସ୍କନ୍ଧାଵାରନିଵେଶନମ୍ । କୃତ୍ଵାଽଵସ୍ଥିତସଂଭାରମାଗତଂ ତାପସୌ ତୁ ତମ୍ ।। ୧୦.

ଦୁର୍ଜୟ ଦେବମାନେକୁ ଜିତି ଫେରିଲେ ଏବଂ ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତର ଢାଳାଣୀରେ ଶିବିର ଗଠନ କରି, ଆବଶ୍ୟକ ଜିନିଷ ଚିଢ଼ାଇ ରଖିଲେ। ସେଠାରେ ଦୁଇ ତାପସ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।