ଵରାହପୁରାଣମ୍

ରୋଗାର୍ତା ଜନ୍ତଵଃ କେଚିଦ୍ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ମହୌଷଧମ୍

କିଛି ପ୍ରାଣୀ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଔଷଧ ଖାଇଥାନ୍ତି।

ଔଷଧେ ଦୀଯମାନେଽପି ଜନ୍ତୁଃ ପଂଚତ୍ଵମେତି ଯତ୍

ଔଷଧ ଦିଆଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, କେବେ କେବେ ପ୍ରାଣୀର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଏ।

ପ୍ରଥମଂ ଜାଯତେ ଗର୍ଭଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସଂଜାଯତେ ପୁମାନ୍

ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ପରେ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ତତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯନାଶଶ୍ଚ ଏତନ୍ମାଯାବଲଂ ମମ

ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନାଶ ହୁଏ; ଏହା ମୋ ମାୟାର ଶକ୍ତି।

ପୁନଶ୍ଚ ପତ୍ରାଦିଯୁତମେତନ୍ମାଯାବଲଂ ମମ 125.

ପୁନି, ପତ୍ର ଓ ଏହା ସହିତ ମୋ ମାୟାର ଶକ୍ତି ଅଛି।

ତତ୍ରାମୃତଂ ଵିସୃଜାମି ମାଯାଯୋଗେନ ଭୂରିଶଃ

ସେଠାରେ, ମାୟାର ଯୋଗରେ, ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଅମୃତ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରେ।

ଭୂତ୍ଵା ଵେଗେନ ଗରୁଡୋ ଵହାମ୍ଯାତ୍ମାନମାତ୍ମନା

ମୁଁ ଗରୁଡ଼ ହୋଇ, ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ, ନିଜକୁ ନିଜେ ବହନ କରେ।

ମାଯାମେତାମହଂ କୃତ୍ଵା ଯକ୍ଷ୍ଯାମି ତ୍ରିଦିଵୌକସଃ

ଏହି ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରି, ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ।

ମାଯାମାଙ୍ଗିରସୀଂ କୃତ୍ଵା ଯାଜଯାମି ଦିଵୌକସଃ

ଆଙ୍ଗିରସ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଲାଗେ।

ମାଯାଂ ତୁ ଵାରୁଣୀଂ କୃତ୍ଵା ରକ୍ଷାମି ଚ ମହାର୍ଣଵମ୍

ବାରୁଣୀ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ବଡ଼ ସାଗରକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

କୁବେରମାଯାମାଦାଯ ଅହଂ ରକ୍ଷାମି ତଦ୍ଧନମ୍

କୁବେର ମାୟା ନେଇ, ମୁଁ ସେ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ଶାକ୍ରୀଂ ମାଯାଂ ସମାସ୍ଥାଯ ମଯା ଵୃତ୍ରୋ ନିଷୂଦିତଃ

ଶାକ୍ରୀ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲି।

ମେରୁଂ ମାଯାମଯଂ କୃତ୍ଵା ଵହାମ୍ଯାଦିତ୍ଯମେଵ ଚ

ମାୟାରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ସୃଷ୍ଟି କରି, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ବହନ କରେ।

ଵଡଵାମୁଖମାସ୍ଥାଯ ପିବାମି ତଦହଂ ଜଲମ୍ 125.

ମୁଁ ଅଗ୍ନିର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମୁଦ୍ର ତଳରେ ଥିବା ଜଳକୁ ପିଇଯାଏ।

ଯଦୀଦଂ ଭାଷତେ ଲୋକଃ କୁତ୍ରୈତତ୍ତିଷ୍ଠତେ ଜଲମ୍

ଲୋକେ ଯଦି ପଚାରନ୍ତି, 'ସେଇ ଜଳ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?'

ମମ ମାଯାନିଯୋଗେନ ତିଷ୍ଠତି ହ୍ଯୌଷଧଂ ଵନେ

ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଜଳ ଅଉଷଧ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଯାଏ।

ରାଜମାଯାମହଂ କୃତ୍ଵା ପାଲଯାମି ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ମୁଁ ରାଜସିକ ମାୟା କରି, ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ତାନହଂ ଭୂମେ ମାଯାଂ ଲୋକେ ସୃଜାମ୍ଯହମ୍

ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ମାଯାମଂଶୁମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ପୂରଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍

ମୁଁ ଏକ ମାୟାମୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୂରଣ କରେ।

ମାଯାଂ ସାଂଵର୍ତ୍ତକୀଂ ଗୃହ୍ଯ ପୂରଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍

ମୁଁ ସଂହାରକାଳୀନ ମାୟା ଧରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୂରଣ କରେ।

ଅନନ୍ତମାଯଯା ଚାହଂ ଧାରଯାମି ସ୍ଵପାମି ଚ

ଅନନ୍ତ ମାୟାରେ, ମୁଁ ଏହି ବିଶ୍ୱକୁ ଧାରଣ କରେ ଏବଂ ଶୟନ କରେ।

ଦେଵା ଯତ୍ର ନିଲୀଯନ୍ତେ ସା ମାଯା ମମ କୀର୍ତ୍ତିତା

ଯେଉଁଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛନ୍ତି—ସେଠା ମୋର ମାୟା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।

ଧାରିତାସି ଚ ସୁଶ୍ରୋଣି ଵାରାନ୍ ସପ୍ତଦଶୈଵ ତୁ

ହେ ସୁନ୍ଦର କଟିଯୁକ୍ତେ, ତୁମେ ସତରେ ଏକୋଣିଶ ଜଳପ୍ରଳୟକୁ ଧାରଣ କରିଛ।

ମମ୍ ମାଯାବଲଂ ହ୍ଯେତଦ୍ଯେନ ତିଷ୍ଠାମ୍ଯହଂ ଜଲେ 125.

ଏହି ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଜଳରେ ବସିଥାଏ।

ତେଽପି ମାଯାଂ ନ ଜାନନ୍ତି ମମ ମାଯାଵିମୋହିତାଃ

ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇ, ଏହି ମାୟାକୁ ଜାଣିନାହାନ୍ତି।

ମାଯାଂ ପିତୃମଯୀଂ ହ୍ଯେତାଂ ଗୃହ୍ଣାମୀତି ଚ ତତ୍ତ୍ଵତଃ

ମୁଁ ସତ୍ୟରେ ପିତୃମୟ ଏହି ମାୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କରେ।

ଋଷିର୍ମାଯାନୁସାରେଣ ସ୍ତ୍ରିଯା ଯୋନିଂ ପ୍ରଵେଶିତଃ

ଋଷି, ମାୟାର ପଛେ ପଛେ ଚାଲି, ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

କରାଭ୍ଯାମଞ୍ଜଲିଂ କୃତ୍ଵା ଵାକ୍ଯମେତତ୍ତଦବ୍ରଵୀତ୍

ସେ ଦୁଇହାତ ଜୋଡି, ନମସ୍କାର କରି, ଏହି କଥା କହିଲେ।

ସ୍ତ୍ରୀତ୍ଵଂ ଚୈଵ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ତ୍ରୀଯୋନିଂ ଚୈଵ ପ୍ରାପିତଃ

ସେ ପୁଣି ନାରୀ ରୂପ ପାଇଲେ ଏବଂ ନାରୀ ଗର୍ଭରେ ପହଞ୍ଚିଲେ।