ଵରାହପୁରାଣମ୍

କର୍ମଣା ନୀଯତେଽନ୍ଯତ୍ର ମାଯୈଷା ମମ ଚୋତ୍ତମା

କର୍ମରେ ଜଣେ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥାଏ—ଏହି ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମାୟା।

ଅଙ୍ଗୁଲ୍ଯଶ୍ଚରଣୌ ଚୈଵ ଭୁଜୌ ଶୀର୍ଷଂ କଟିସ୍ତଥା

ଉଙ୍ଗୁଳି, ପା, ହାତ, ମୁଣ୍ଡ, କଟି,

କର୍ଣୌ ନେତ୍ରେ କପାଲୌ ଚ ଲଲାଟଂ ଜିହ୍ଵଯା ସହ

କାନ, ଆଖି, ମୁଣ୍ଡଫଟା, କପାଳ, ଲଳାଟ, ଜିହ୍ବା ସହିତ,

ତସ୍ଯୈଵ ଜୀର୍ଯତେ ଭୁକ୍ତମଗ୍ନିନା ପୀତମେଵ ଚ

ସେ ଖାଇଥିବା ଜିନିଷ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପାଚିତ ହୁଏ, ପିଇଥିବା ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି।

ଶବ୍ଦଃ ସ୍ପର୍ଶଶ୍ଚ ରୂପଂ ଚ ରସୋ ଗନ୍ଧଶ୍ଚ ପଂଚମ 125.

ଶବ୍ଦ, ସ୍ପର୍ଶ, ରୂପ, ରସ ଓ ପଞ୍ଚମ—ଗନ୍ଧ।

ସର୍ଵର୍ତୁଷୁ ନିଜାକାରଃ ସ୍ଥାଵରେ ଜଙ୍ଗମେ ତଥା

ସମସ୍ତ ଋତୁରେ, ଅଚଳ ଓ ଚଳ ଜୀବରେ, ସେମାନଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ଆକାର ଅଛି।

ଆପୋ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତଥା ଭୌମା ଆପୋ ଯେଷୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ

ଦିବ୍ୟ ଜଳ ଓ ପୃଥିବୀର ଜଳ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକୃତି ଭିତି ହୋଇ ରହିଛି।

ଵୃଷ୍ଟୌ ବହୂଦକାଃ ସର୍ଵେ ପଲ୍ଵଲାନି ସରାଂସି ଚ

ବର୍ଷା ହେବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ପୋକରା ଓ ଝିଲି ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଉଛି।

ହିମଵଚ୍ଛିଖରାନ୍ମୁକ୍ତା ନାମ୍ନା ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ

ହିମାଳୟ ପର୍ବତର ଶିଖରରୁ, ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ନାମରେ ଏକ ନଦୀ ବହିଯାଉଛି।

ମେଘା ଵହନ୍ତି ସଲିଲମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଲଵଣାର୍ଣଵାତ୍

ମେଘମାନେ ଲବଣା ଶାଗରରୁ ଜଳ ଉଠାଇ, ତାହାକୁ ନେଇ ଚାଲିଯାନ୍ତି।

ରୋଗାର୍ତା ଜନ୍ତଵଃ କେଚିଦ୍ଭକ୍ଷଯନ୍ତି ମହୌଷଧମ୍

କିଛି ପ୍ରାଣୀ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ଔଷଧ ଖାଇଥାନ୍ତି।

ଔଷଧେ ଦୀଯମାନେଽପି ଜନ୍ତୁଃ ପଂଚତ୍ଵମେତି ଯତ୍

ଔଷଧ ଦିଆଯିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, କେବେ କେବେ ପ୍ରାଣୀର ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଯାଏ।

ପ୍ରଥମଂ ଜାଯତେ ଗର୍ଭଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସଂଜାଯତେ ପୁମାନ୍

ପ୍ରଥମେ ଗର୍ଭ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ପରେ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।

ତତ ଇନ୍ଦ୍ରିଯନାଶଶ୍ଚ ଏତନ୍ମାଯାବଲଂ ମମ

ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନାଶ ହୁଏ; ଏହା ମୋ ମାୟାର ଶକ୍ତି।

ପୁନଶ୍ଚ ପତ୍ରାଦିଯୁତମେତନ୍ମାଯାବଲଂ ମମ 125.

ପୁନି, ପତ୍ର ଓ ଏହା ସହିତ ମୋ ମାୟାର ଶକ୍ତି ଅଛି।

ତତ୍ରାମୃତଂ ଵିସୃଜାମି ମାଯାଯୋଗେନ ଭୂରିଶଃ

ସେଠାରେ, ମାୟାର ଯୋଗରେ, ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଅମୃତ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରେ।

ଭୂତ୍ଵା ଵେଗେନ ଗରୁଡୋ ଵହାମ୍ଯାତ୍ମାନମାତ୍ମନା

ମୁଁ ଗରୁଡ଼ ହୋଇ, ତ୍ୱରିତ ଗତିରେ, ନିଜକୁ ନିଜେ ବହନ କରେ।

ମାଯାମେତାମହଂ କୃତ୍ଵା ଯକ୍ଷ୍ଯାମି ତ୍ରିଦିଵୌକସଃ

ଏହି ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରି, ମୁଁ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରେ।

ମାଯାମାଙ୍ଗିରସୀଂ କୃତ୍ଵା ଯାଜଯାମି ଦିଵୌକସଃ

ଆଙ୍ଗିରସ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ଦେବତାମାନେ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଲାଗେ।

ମାଯାଂ ତୁ ଵାରୁଣୀଂ କୃତ୍ଵା ରକ୍ଷାମି ଚ ମହାର୍ଣଵମ୍

ବାରୁଣୀ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ବଡ଼ ସାଗରକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

କୁବେରମାଯାମାଦାଯ ଅହଂ ରକ୍ଷାମି ତଦ୍ଧନମ୍

କୁବେର ମାୟା ନେଇ, ମୁଁ ସେ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ଶାକ୍ରୀଂ ମାଯାଂ ସମାସ୍ଥାଯ ମଯା ଵୃତ୍ରୋ ନିଷୂଦିତଃ

ଶାକ୍ରୀ ମାୟା ଧରି, ମୁଁ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କରିଥିଲି।

ମେରୁଂ ମାଯାମଯଂ କୃତ୍ଵା ଵହାମ୍ଯାଦିତ୍ଯମେଵ ଚ

ମାୟାରେ ମେରୁ ପର୍ବତ ସୃଷ୍ଟି କରି, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ବହନ କରେ।

ଵଡଵାମୁଖମାସ୍ଥାଯ ପିବାମି ତଦହଂ ଜଲମ୍ 125.

ମୁଁ ଅଗ୍ନିର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସମୁଦ୍ର ତଳରେ ଥିବା ଜଳକୁ ପିଇଯାଏ।

ଯଦୀଦଂ ଭାଷତେ ଲୋକଃ କୁତ୍ରୈତତ୍ତିଷ୍ଠତେ ଜଲମ୍

ଲୋକେ ଯଦି ପଚାରନ୍ତି, 'ସେଇ ଜଳ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?'

ମମ ମାଯାନିଯୋଗେନ ତିଷ୍ଠତି ହ୍ଯୌଷଧଂ ଵନେ

ମୋର ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ, ସେ ଜଳ ଅଉଷଧ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଯାଏ।

ରାଜମାଯାମହଂ କୃତ୍ଵା ପାଲଯାମି ଵସୁନ୍ଧରାମ୍

ମୁଁ ରାଜସିକ ମାୟା କରି, ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ତାନହଂ ଭୂମେ ମାଯାଂ ଲୋକେ ସୃଜାମ୍ଯହମ୍

ହେ ପୃଥିବୀ, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମାୟା ସୃଷ୍ଟି କରେ।

ମାଯାମଂଶୁମଯୀଂ କୃତ୍ଵା ପୂରଯାମ୍ଯଖିଲଂ ଜଗତ୍

ମୁଁ ଏକ ମାୟାମୟ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ତିଆରି କରି, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱକୁ ପୂରଣ କରେ।