ଵରାହପୁରାଣମ୍

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଲୋକାଶ୍ଚ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

ସ୍ୱର୍ଗର ଅବସ୍ଥାନକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଂ ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଚେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଦେଵେଶଂ ଯୁଗାନାଂ ସଂକ୍ଷଯେଽକ୍ଷଯମ୍

ସେମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କ ନାଥ, ଯୁଗର ଶେଷରେ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି କେଶଵଂ ଦେଵମାଦିକାଲମଯଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ନାଥଂ ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ କେଶବ, ସମୟର ଆରମ୍ଭର ମୂଳ ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହାନ ନାଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ନାରଦଃ ପର୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ଅସିତୋ ଦେଵଲସ୍ତଥା

ନାରଦ, ପର୍ବତ, ଅସିତ ଏବଂ ଦେବଳ ମଧ୍ୟ—

ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ମିତ୍ରାଵସୁପରାଵସୂ

ଏହାସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ, ମିତ୍ରାବସୁ ଏବଂ ପରାବସୁ ମଧ୍ୟ—

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପ୍ରତିନିର୍ଘୋଷଂ ଦେଵାନାଂ ତୁ ମହୌଜସାମ୍

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି ଶୁଣି,

କିମଯଂ ଶ୍ରୂଯତେ ଶବ୍ଦୋ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ସଂଯୁତଃ

‘ଏହି ଶବ୍ଦ କଣ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମ ଗାନ ସହିତ ଶୁଣାଯାଉଛି?’

ତତଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷୀ ସର୍ଵରୂପଗୁଣାନ୍ଵିତା 124.

ତାପରେ, କମଳପତ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ—

ଦେଵାଃ କାଂକ୍ଷନ୍ତି ତେ ଦେଵ ଵାରାହୀଂ ରୂପସଂସ୍ଥିତିମ୍

ଦେବମାନେ, ମହାପ୍ରଭୁ, ତୁମର ବାରାହୀ ରୂପକୁ ଚାହାନ୍ତି।

ତତୋ ନାରାଯଣୋ ଦେଵଃ ପୃଥିଵୀଂ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ହ

ତାପରେ ଦେବତା ନାରାୟଣ ପୃଥିବୀ ସହ କଥା କହିଲେ।

ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଵୈ ଧାରିତାସି ଵସୁନ୍ଧରେ

ଓ ଧରା, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଉପରେ ଧରି ରହିଛ।

ଇହାଗଚ୍ଛାମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ଦ୍ରଷ୍ଟୁକାମା ଦିଵୌକସଃ

ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସୁଛି, ତୁମର ଭଲ ହେଉ। ସ୍ୱର୍ଗର ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।

ଏଵଂ ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମାଧଵସ୍ଯ ଵସୁନ୍ଧରା

ମାଧବଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଧରା ଚିତ୍ତ ଦେଇ ଶୁଣିଲେ।

ଵାରାହଂ ପୁରୁଷଂ ଦେଵଂ ଵିଜ୍ଞାପଯତି ସା ଧରା

ସେ ଧରା, ବାରାହ ଆକାରର ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ।

ଶରଣଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନାହଂ ତ୍ଵଦ୍ଭକ୍ତା ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ପ୍ରଭୁଃ

ମୁଁ ତୁମର ଶରଣ ନେଇଛି, ମୁଁ ତୁମର ଭକ୍ତା। ତୁମେ ମୋର ଗତି ଓ ପ୍ରଭୁ।

କଥଂ ଵା ତୁଷ୍ଯସେ ଦେଵ ପୂଜ୍ଯସେ କେନ କର୍ମଣା

ହେ ଦେବତା, କେଉଁ ଉପାୟରେ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ତୁମେ ପୂଜିତ ହୁଅ?

ନ ଚ ମେଽସ୍ତି ଵ୍ଯଥା କାଚିତ୍ତଵ କର୍ମଣି ନିତ୍ଯଶଃ

ତୁମର ସଦା କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୋତେ କେହି ପୀଡା ନାହିଁ।

ସର୍ଵେ ସୁରାସୁରା ଲୋକାଃ ସରୁଦ୍ରେନ୍ଦ୍ରପିତାମହାଃ 124.

ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଦାନବ ଲୋକ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପିତାମହ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।

କାନି କର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ଯେ ତ୍ଵାଂ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଧଵ

ହେ ମାଧବ, ଯେମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି?

ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ କିଂ କର୍ମ କ୍ଷତ୍ରିଯସ୍ଯ ଚ କିଂ ଭଵେତ୍

ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଣ, ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କଣ ହେବା ଉଚିତ?

ଯୋଗୋ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ଯତେ କେନ ତପୋ ଵା କେନ ନିଶ୍ଚିତମ୍

କେଉଁ ଉପାୟରେ ଯୋଗ ଲାଭ ହୁଏ, କିମ୍ବା କେଉଁ ନିଶ୍ଚିତ ତପସ୍ୟାରେ?

କିଂ ଚ ଦୁଃଖନିଵାସଂ ଵା ଭୋଜନଂ ପାନକଂ ତଥା

ଦୁଃଖ ଦେଇଥିବା ବାସସ୍ଥାନ କଣ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ କଣ?

ପ୍ରାପଣଂ କୀଦୃଶଂ ଚାପି କାସୁ ଦିକ୍ଷୁ ତଥା ପ୍ରଭୋ

କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଲାଭ ଅଛି, ଏବଂ କେଉଁ ଦିଗରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ?

ତିର୍ଯଗ୍ଯୋନିଂ ନ ଗଚ୍ଛେତ କର୍ମଣା କେନ କେଶଵ

ହେ କେଶବ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପଶୁ ଜନ୍ମକୁ ନାହିଁ ଯିବା?

ଜରା ଵା କେନ ଗଚ୍ଛେତ ଜନ୍ମ ଵା କେନ ଗଚ୍ଛତି

କେଉଁ ଉପାୟରେ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଆସେ, କେଉଁ ଉପାୟରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ?

ସଂସାରସ୍ଯ ନ ଗଚ୍ଛେତ କେନ କର୍ମପ୍ରଭାଵତଃ

କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭାବରେ ସଂସାରକୁ ଯିବା ନାହିଁ?

ଶୃଣ୍ଵନ୍ତୁ ମେ ଭାଗଵତା ଯେ ଚ ମୋକ୍ଷେ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ

ଯେମାନେ ଭଗବତରେ ଭକ୍ତି ରଖିଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୋକ୍ଷ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ କଥା ଶୁଣନ୍ତୁ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ମାସେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଚ ମୁଖ୍ଯଭୂତସ୍ତ୍ଵଂ ମାଧଵୋ ମାଧଵମାସ ଏଵ ନିତ୍ଯଂ ଚ ଯଜ୍ଞେଷୁ ତଥେଜ୍ଯତେ ଯୋ ନାରାଯଣଃ ସପ୍ତଲୋକେଷୁ ଵୀରଃ ।।124.

ମନ୍ତ୍ର — ସମସ୍ତ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ମାଧବ ମାସ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଯଜ୍ଞରେ ସେ ସଦା ପୂଜିତ, ସପ୍ତ ଲୋକରେ ନାରାୟଣ ବୀର।