ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଦେକଂ ସଂପ୍ରଦାଯୈଵ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମଭିଵିନ୍ଦତି

ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ।

ମହାନାଧିହରୋ ଯୋଗସ୍ତେନୈତତ୍ପ୍ରଭଵୋ ଧରେ

ଏହା ବଡ ଅବରୋଧ ଦୂର କରେ, ଓ ଏହାର ଶକ୍ତି ଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଧରିତ୍ରୀ।

ଗନ୍ଧପତ୍ରଂ କରେ ଗୃହ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ସୁଗନ୍ଧିତ ପତ୍ର ହାତରେ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ଗୃହାଣ ଗନ୍ଧପତ୍ରାଣି ଧର୍ମମେଵ ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧଯ

ସୁଗନ୍ଧିତ ପତ୍ରଗୁଡିକ ଗ୍ରହଣ କର, ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।

ପୁଷ୍ପାଣାଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋ ଗୁଣୋ ଯଚ୍ଚ ଵୈ ଫଲମ୍ ଓଁ ନମୋ ଵାସୁଦେଵାଯେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ମୁଁ ଏବେ ଫୁଲର ଗୁଣ ଓ ଫଳ ବିଷୟରେ କହିବି; 'ଓଁ, ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' କହି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଃ – ଭଗଵନ୍ନାଜ୍ଞାପଯ ସୁମନାଂସୀମାନି ଅର୍ଚ୍ଚଯିତୁଂ ମାଂ ସୁମନସଙ୍କୁରୁ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ସୁମନସ୍କଂ ଦେଵ ସୁଗନ୍ଧେନ ତେ ନମଃ

ମନ୍ତ୍ର: ଭଗବନ୍, ଏହି ଭଲ ଫୁଲଗୁଡିକ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ; ମୋ ମନକୁ ଶୁଭ କର; ଦେବ, ଏହି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଗ୍ରହଣ କର; ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।

ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦଦମାନସ୍ତୁ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ 123.

ଯେଉଁଠି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଏପରି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଫଳ ପାଏ।

ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଵୈ ମମ ଲୋକେଷୁ ତିଷ୍ଠତି

ସେ ମୋର ଲୋକରେ ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଥାଏ।

ସୁମନୋ ଗନ୍ଧସମ୍ଭୂତଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵପୃଚ୍ଛିତମ୍

ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ବିଷୟରେ, ଯାହା ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ପଚାରିଥିଲା—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସୁମନୋଗନ୍ଧାଦିମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ତ୍ରଯୋଵିଂଶତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ଏକୋଣେଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଋତୂପସ୍କରମ୍ ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୀମ୍

ଏବେ ଋତୁପୂଜା ବିଧି: ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ—

ଶ୍ଵେତଂ ପାଣ୍ଡୁରକଂ ଚୈଵ ସୁଗନ୍ଧଂ ଶୋଭନଂ ବହୁ

ଧଳା, ଫିକା, ସୁଗନ୍ଧିତ, ରୂପବତୀ ଓ ପ୍ରଚୁର ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।

ତତ ଏଵଂ ଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ଭାଗଵତଂ ଶୁଚିଃ

ଏହିପରି ବିଧି ଅନୁସାରେ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।

ତଦାହରତି କର୍ମାଣି ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା

ସେ ସମୟରେ ନିୟମିତ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରେ।

ନମୋ ନାରାଯଣେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ଲୋକନାଥ ପ୍ରଵୀରାଯ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

‘ନମୋ ନାରାୟଣ’ ବୋଲି କହି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଠିବା ଉଚିତ: ‘ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।’

ସପୁଷ୍ପିତସ୍ଯେହ ଵସନ୍ତକାଲେ ଵନସ୍ପତେର୍ଗର୍ନ୍ଧରସପ୍ରଯୁକ୍ତାଃ

ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଗଛ ଫୁଲେଇଥିବାବେଳେ, ତାହାର ସୁଗନ୍ଧ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ।

ଯଶ୍ଚୈତେନ ଵିଧାନେନ କୁର୍ଯାନ୍ମାସେ ତୁ ଫାଲ୍ଗୁନେ

ଯେଉଁଠି ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—

ଯତ୍ତୁ ପୃଚ୍ଛସି ସୁଶ୍ରୋଣି ମାସେ ଵୈଶାଖ ଉତ୍ତମେ

ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ମଧୁର ନିତମ୍ଭା, ଉତ୍ତମ ବୈଶାଖ ମାସ ବିଷୟରେ—

କୃତ୍ଵା ତୁ ମମ କର୍ମାଣି ଶୁଭାନି ତରୁଣାନି ଚ 124.

ମୋର ଶୁଭ ଏବଂ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିବା ପରେ,

ଋଷଯଃ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵେଦୋକ୍ତେନ ଚ ମାଧଵି

ଋଷିମାନେ, ମାଧବୀ, ବେଦର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଲୋକାଶ୍ଚ ପୁରାଣଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମମ୍

ସ୍ୱର୍ଗର ଅବସ୍ଥାନକାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପୁରାତନ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଂ ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଲୋକସ୍ଯ ଚେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି ଦେଵଦେଵେଶଂ ଯୁଗାନାଂ ସଂକ୍ଷଯେଽକ୍ଷଯମ୍

ସେମାନେ ଦେବଦେବଙ୍କ ନାଥ, ଯୁଗର ଶେଷରେ ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ସ୍ତୁଵନ୍ତି କେଶଵଂ ଦେଵମାଦିକାଲମଯଂ ପ୍ରଭୁମ୍ ସ୍ତୁଵନ୍ତି ନାଥଂ ଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍

ସେମାନେ କେଶବ, ସମୟର ଆରମ୍ଭର ମୂଳ ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜୀବର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହାନ ନାଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ନାରଦଃ ପର୍ଵତଶ୍ଚୈଵ ଅସିତୋ ଦେଵଲସ୍ତଥା

ନାରଦ, ପର୍ବତ, ଅସିତ ଏବଂ ଦେବଳ ମଧ୍ୟ—

ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ମିତ୍ରାଵସୁପରାଵସୂ

ଏହାସହ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅନେକ, ମିତ୍ରାବସୁ ଏବଂ ପରାବସୁ ମଧ୍ୟ—

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପ୍ରତିନିର୍ଘୋଷଂ ଦେଵାନାଂ ତୁ ମହୌଜସାମ୍

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି ଶୁଣି,

କିମଯଂ ଶ୍ରୂଯତେ ଶବ୍ଦୋ ବ୍ରହ୍ମଘୋଷେଣ ସଂଯୁତଃ

‘ଏହି ଶବ୍ଦ କଣ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମ ଗାନ ସହିତ ଶୁଣାଯାଉଛି?’

ତତଃ କମଲପତ୍ରାକ୍ଷୀ ସର୍ଵରୂପଗୁଣାନ୍ଵିତା 124.

ତାପରେ, କମଳପତ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ସମସ୍ତ ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ—