ତିଷ୍ଠତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ଯୋ ଦଦାତି ସ୍ମ ନିଶ୍ଚଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବାକୁ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ସେ ଵିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ରହିଥାଏ।
ମତିମାନ୍ଧୃତିମାନ୍ଭୂତ୍ଵା ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଣି ଦାପଯେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଚୈଵ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତ୍ରୀନ୍ମାସାଂଶ୍ଚ ସମାହିତଃ
ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ତିନି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଉଛି,
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଵନମାଲାଂ ସୁପୁଷ୍ପିତାମ୍
ଏବଂ ବୈଶାଖ ମାସରେ, ଜଙ୍ଗଲରୁ ଆଣିଥିବା ଫୁଲର ମାଳା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଷାଣି ଦ୍ଵାଦଶୈଵେହ ତେନ ପୂଜା କୃତା ଭଵେତ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରାଯାଇଥିବା ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ମାସି ମାର୍ଗଶିରେ ଭଦ୍ରେ ଦଦ୍ଯାଦୁତ୍ପଲମିଶ୍ରିତମ୍
ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଶ୍ରଯେଣ ତୁ ମାଧଵି
ଏହି କଥାଗୁଡିକ ଶୁଣି, ମାଧବୀ ନମ୍ରତା ସହିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପ୍ରଭୋ ଦ୍ଵାଦଶ ମାସାଶ୍ଚ ଷଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ତରଶତତ୍ରଯମ୍ 123.
ପ୍ରଭୁ, ବର୍ଷରେ ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ଏବଂ ତିନି ଶହ ବାଉଷଠି ଦିନ ଅଛି।
ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଚାପି ଦେଵେଶ ପ୍ରଶଂସସି ସଦା ମମ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ଦ୍ୱାଦଶୀକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ପ୍ରହସ୍ଯ ତାମୁଵାଚେଦଂ ଵଚନଂ ଧର୍ମସଂଶ୍ରିତମ୍
ସେ ହସି, ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ଆଧାରିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତିଥୀନାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଚାପି ସର୍ଵଯଜ୍ଞଫଲାଧିକା
ତିଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।
ତଦେକଂ ସଂପ୍ରଦାଯୈଵ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମଭିଵିନ୍ଦତି
ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ମିଳିଥାଏ।
ମହାନାଧିହରୋ ଯୋଗସ୍ତେନୈତତ୍ପ୍ରଭଵୋ ଧରେ
ଏହା ବଡ ଅବରୋଧ ଦୂର କରେ, ଓ ଏହାର ଶକ୍ତି ଯୋଗରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଧରିତ୍ରୀ।
ଗନ୍ଧପତ୍ରଂ କରେ ଗୃହ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ପତ୍ର ହାତରେ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୃହାଣ ଗନ୍ଧପତ୍ରାଣି ଧର୍ମମେଵ ପ୍ରଵର୍ଦ୍ଧଯ
ସୁଗନ୍ଧିତ ପତ୍ରଗୁଡିକ ଗ୍ରହଣ କର, ଧର୍ମ ବୃଦ୍ଧି ପାଉ।
ପୁଷ୍ପାଣାଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯୋ ଗୁଣୋ ଯଚ୍ଚ ଵୈ ଫଲମ୍ ଓଁ ନମୋ ଵାସୁଦେଵାଯେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ମୁଁ ଏବେ ଫୁଲର ଗୁଣ ଓ ଫଳ ବିଷୟରେ କହିବି; 'ଓଁ, ଶ୍ରୀବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର' କହି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରଃ – ଭଗଵନ୍ନାଜ୍ଞାପଯ ସୁମନାଂସୀମାନି ଅର୍ଚ୍ଚଯିତୁଂ ମାଂ ସୁମନସଙ୍କୁରୁ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ସୁମନସ୍କଂ ଦେଵ ସୁଗନ୍ଧେନ ତେ ନମଃ
ମନ୍ତ୍ର: ଭଗବନ୍, ଏହି ଭଲ ଫୁଲଗୁଡିକ ଅର୍ପଣ କରିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦିଅ; ମୋ ମନକୁ ଶୁଭ କର; ଦେବ, ଏହି ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଗ୍ରହଣ କର; ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଦଦମାନସ୍ତୁ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ 123.
ଯେଉଁଠି ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଏପରି ଅର୍ପଣ କରେ, ସେ ଫଳ ପାଏ।
ଦିଵ୍ଯଂ ଵର୍ଷସହସ୍ରଂ ଵୈ ମମ ଲୋକେଷୁ ତିଷ୍ଠତି
ସେ ମୋର ଲୋକରେ ଦିବ୍ୟ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଥାଏ।
ସୁମନୋ ଗନ୍ଧସମ୍ଭୂତଂ ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵପୃଚ୍ଛିତମ୍
ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ବିଷୟରେ, ଯାହା ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ପଚାରିଥିଲା—
ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ସୁମନୋଗନ୍ଧାଦିମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ତ୍ରଯୋଵିଂଶତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ଏକୋଣେଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ଅଥ ଋତୂପସ୍କରମ୍ ଫାଲ୍ଗୁନସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶୀମ୍
ଏବେ ଋତୁପୂଜା ବିଧି: ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ—
ଶ୍ଵେତଂ ପାଣ୍ଡୁରକଂ ଚୈଵ ସୁଗନ୍ଧଂ ଶୋଭନଂ ବହୁ
ଧଳା, ଫିକା, ସୁଗନ୍ଧିତ, ରୂପବତୀ ଓ ପ୍ରଚୁର ଫୁଲ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ତତ ଏଵଂ ଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵଂ ଭାଗଵତଂ ଶୁଚିଃ
ଏହିପରି ବିଧି ଅନୁସାରେ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଭକ୍ତ ଭଗବାନଙ୍କ ପାଇଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦାହରତି କର୍ମାଣି ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ସେ ସମୟରେ ନିୟମିତ ପଦ୍ଧତି ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରେ।
ନମୋ ନାରାଯଣେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ ଲୋକନାଥ ପ୍ରଵୀରାଯ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
‘ନମୋ ନାରାୟଣ’ ବୋଲି କହି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଠିବା ଉଚିତ: ‘ତୁମକୁ ନମସ୍କାର, ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।’
ସପୁଷ୍ପିତସ୍ଯେହ ଵସନ୍ତକାଲେ ଵନସ୍ପତେର୍ଗର୍ନ୍ଧରସପ୍ରଯୁକ୍ତାଃ
ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଗଛ ଫୁଲେଇଥିବାବେଳେ, ତାହାର ସୁଗନ୍ଧ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ।
ଯଶ୍ଚୈତେନ ଵିଧାନେନ କୁର୍ଯାନ୍ମାସେ ତୁ ଫାଲ୍ଗୁନେ
ଯେଉଁଠି ଏହି ପଦ୍ଧତିରେ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରେ—
ଯତ୍ତୁ ପୃଚ୍ଛସି ସୁଶ୍ରୋଣି ମାସେ ଵୈଶାଖ ଉତ୍ତମେ
ଏବଂ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ମଧୁର ନିତମ୍ଭା, ଉତ୍ତମ ବୈଶାଖ ମାସ ବିଷୟରେ—
କୃତ୍ଵା ତୁ ମମ କର୍ମାଣି ଶୁଭାନି ତରୁଣାନି ଚ 124.
ମୋର ଶୁଭ ଏବଂ ନୂତନ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିବା ପରେ,