ତଵ ଦେଵ ପ୍ରସାଦେନ କିଂଚିଦିଚ୍ଛାମି ଵେଦିତୁମ୍
ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ଦେବ, ମୁଁ କିଛି ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ ।
ତପସା କର୍ମଣା ଵାପି ପଶ୍ଯନ୍ତି ତ୍ଵାଂ ହି ମାଧଵ
ତପସ୍ୟା କିମ୍ବା କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରନ୍ତି, ହେ ମାଧବ ।
ଏଵଂ ପୃଷ୍ଟସ୍ତଦା ଦେଵ୍ଯା ମାଧଵ୍ଯା ସ ତୁ ମାଧଵଃ
ଏପରି ଭାବରେ ଦେବୀ ମାଧବୀ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, ମାଧବ ତାହାକୁ...
ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଧର୍ମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍
ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମ, ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥିବା ଉପାୟ କହିବି ।
ଗତେ ମେଘାଗମେ କାଲେ ପ୍ରସନ୍ନଶରଦାଶଯେ
ମେଘ ଯାଇଯିବା ପରେ, ଶୁଭ୍ର ଶରତ୍ ଆସିଥିବା ସମୟରେ...
ନାତିଶୀତଂ ନ ଚାତ୍ଯୁଷ୍ଣେ କାଲେ ହଂସଵିରାଵିଣି
ଏହି ସମୟ ଅତି ଠଣ୍ଡା କିମ୍ବା ଅତି ଗରମ ନୁହେଁ, ହଂସମାନେ ଡାକୁଥିବା ସମୟରେ...
କୁମୁଦସ୍ଯ ଚ ମାସସ୍ଯ ଭଵେଦ୍ଯା ଦ୍ଵାଦଶୀ ଶୁଭା
କୁମୁଦ ମାସର ଶୁଭ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ...
ଯାଵଲ୍ଲୋକାଶ୍ଚ ଧାର୍ଯନ୍ତେ ତାଵତ୍କାଲଂ ଵସୁନ୍ଧରେ 123.
ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଜଗତ୍ ଅଟୁଟ ଅଛି, ହେ ଧରା, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ସମୟ ରହିଥାଏ ।
କୃତ୍ଵା ମମୈଵ କାର୍ଯାଣି ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ତତ୍ର ମାଧଵି
ବସନ୍ତ ଋତୁରେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ମୋର କର୍ତବ୍ୟଗୁଡିକ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛି।
ଏଵଂ କର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଵୈ ଯଶସ୍ଵିନି
ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରାଯାଏ, ମହିମାମୟ।
ଏଵଂ ଵୈ ଶାରଦଂ କର୍ମ ନିଖିଲଂ କଥିତଂ ମଯା
ଏଭଳି ଶରତ ଋତୁର କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ମୁଁ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିଛି।
ଇତି ପ୍ରବୋଧିନୀକର୍ମ ଯାନି କର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତି ପୁଂସୋ ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍
ଏହିପରି ଜାଗରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା; ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଲୋକମାନେ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି।
ଶୀତଵାତାଭିସନ୍ତପ୍ତା ମମ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଥଣ୍ଡା ଓ ପବନରେ ପୀଡିତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମୋ ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି,
ଶିଶିରେ ଯାନି କର୍ମାଣି ପୁଷ୍ପିତାଶ୍ଚ ଵନସ୍ପତୀଃ
ଶୀତ ଋତୁରେ କରାଯାଇଥିବା କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଫୁଲିଥିବା ଗଛମାନେ,
କରାଭ୍ଯାମଞ୍ଜଲିଂ କୃତ୍ଵା ଇମଂ ମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍
ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢିବା ଉଚିତ।
ମନ୍ତ୍ରଃ – ଶିଶିରୋ ଭଵାନ୍ ଧାତରିମଂ ଲୋକନାଥ ହିମଂ ଦୁସ୍ତରଂ ଦୁଷ୍ପ୍ରଵେଶଂ କାଲଂ ସଂସାରାନ୍ମାଂ ତାରଯେମଂ ଧର୍ତ୍ତା ତ୍ରିଲୋକନାଥ
ମନ୍ତ୍ର — ଶୀତ ଋତୁର ନାଥ, ଧାରଣକାରୀ, ଲୋକମାନଙ୍କ ନାଥ, ଏହି ହିମ, ଏହି କଷ୍ଟଦାୟକ ଓ ଅପ୍ରବେଶ୍ୟ ଋତୁ — ମୋତେ ଏହି ସଂସାରରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କର, ତ୍ରିଲୋକର ନାଥ।
ଯସ୍ତ୍ଵଥୈତେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଶିଶିରେ କର୍ମ କାରଯେତ୍ 123.
ଯେଉଁଠି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୀତ ଋତୁରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଯାଏ,
ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ
ଏହା ସହିତ ଆଉ କିଛି କହିବି; ଶୁଣ, ଭୂମି।
ଅହଂ ତତ୍ର ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ପୁଷ୍ପାଦୀନାଂ ଚ ଯତ୍ଫଲମ୍
ମୁଁ ଏଠାରେ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଅର୍ପଣର ଫଳ କଥା କହିବି।
ତିଷ୍ଠତେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେଽସ୍ମିନ୍ଯୋ ଦଦାତି ସ୍ମ ନିଶ୍ଚଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଦେବାକୁ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, ସେ ଵିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ରହିଥାଏ।
ମତିମାନ୍ଧୃତିମାନ୍ଭୂତ୍ଵା ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଣି ଦାପଯେତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଚୈଵ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତ୍ରୀନ୍ମାସାଂଶ୍ଚ ସମାହିତଃ
ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଯେଉଁଠି ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ତିନି ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେଉଛି,
ଵୈଶାଖସ୍ଯ ତୁ ମାସସ୍ଯ ଵନମାଲାଂ ସୁପୁଷ୍ପିତାମ୍
ଏବଂ ବୈଶାଖ ମାସରେ, ଜଙ୍ଗଲରୁ ଆଣିଥିବା ଫୁଲର ମାଳା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵର୍ଷାଣି ଦ୍ଵାଦଶୈଵେହ ତେନ ପୂଜା କୃତା ଭଵେତ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୂଜା କରାଯାଇଥିବା ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ମାସି ମାର୍ଗଶିରେ ଭଦ୍ରେ ଦଦ୍ଯାଦୁତ୍ପଲମିଶ୍ରିତମ୍
ମାର୍ଗଶୀର ମାସରେ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵେତି ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ପ୍ରଶ୍ରଯେଣ ତୁ ମାଧଵି
ଏହି କଥାଗୁଡିକ ଶୁଣି, ମାଧବୀ ନମ୍ରତା ସହିତ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ପ୍ରଭୋ ଦ୍ଵାଦଶ ମାସାଶ୍ଚ ଷଷ୍ଟ୍ଯୁତ୍ତରଶତତ୍ରଯମ୍ 123.
ପ୍ରଭୁ, ବର୍ଷରେ ଦ୍ୱାଦଶ ମାସ ଏବଂ ତିନି ଶହ ବାଉଷଠି ଦିନ ଅଛି।
ଦ୍ଵାଦଶୀଂ ଚାପି ଦେଵେଶ ପ୍ରଶଂସସି ସଦା ମମ
ଦେବତାମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ସଦା ମୋ ପାଇଁ ଦ୍ୱାଦଶୀକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।
ପ୍ରହସ୍ଯ ତାମୁଵାଚେଦଂ ଵଚନଂ ଧର୍ମସଂଶ୍ରିତମ୍
ସେ ହସି, ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ଆଧାରିତ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ମନ୍ତ୍ରଃ – ବ୍ରହ୍ମଣା ଚ ରୁଦ୍ରେଣ ଯଃ ସ୍ତୂଯମାନା ଭଵାନୃଷିଵନ୍ଦିତୋ ଵନ୍ଦନୀଯଶ୍ଚ ପ୍ରାପ୍ତା ଦ୍ଵାଦଶୀଯଂ ତେ ପ୍ରବୁଧ୍ଯସ୍ଵ ଜାଗୃଷ୍ଵ ମେଘା ଗତାଃ ପୂର୍ଣଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରଃ ଶାରଦାନି ପୁଷ୍ପାଣି ଲୋକନାଥ ତୁଭ୍ଯମହଂ ଦଦାନୀତି ଧର୍ମହେତୋସ୍ତଵ ପ୍ରୀତଯେ ପ୍ରବୁଦ୍ଧଂ ଜାଗ୍ରତଂ ଲୋକନାଥ ତ୍ଵାଂ ଭଜମାନା ଯଜ୍ଞେନ ଯଜନ୍ତେ ସତ୍ରେଣ ସତ୍ରିଣୋ ଵେଦୈଃ ପଠନ୍ତି ଭଗଵନ୍ତଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ ପ୍ରବୁଦ୍ଧା ଜାଗ୍ରତୋ ଲୋକନାଥ
ମନ୍ତ୍ର — ବ୍ରହ୍ମା ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠି ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଯୋଗ୍ୟ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଜାଗିଉ, ଉଠିଉ; ମେଘ ମାନେ ଚାଲିଗଲେ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଉଦୟ ହେଲେ, ଶରତ ଫୁଲ ଫୁଟିଗଲା। ଲୋକମାନଙ୍କ ନାଥ, ଏହି ସମସ୍ତ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି। ଧର୍ମ ପାଇଁ ଏବଂ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ, ମୁଁ ଜାଗିଛି ଏବଂ ଉଠିଛି। ଲୋକମାନଙ୍କ ନାଥ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞ, କ୍ରିୟା ଓ ବେଦ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରନ୍ତି — ସେମାନେ ଶୁଧ୍ଧ, ଜାଗ୍ରତ ଓ ସଚେତନ ହୋଇ ତୁମକୁ ପୂଜା କରନ୍ତି, ଲୋକମାନଙ୍କ ନାଥ।