ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏତଦର୍ଥଂ ମଯା ଭଦ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ନୋକ୍ତଂ ତଥା ସ୍ଵକମ୍

ଏହି କାରଣରୁ, ମୋ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ମୋର ଗୁପ୍ତ କଥା ପୂର୍ବରୁ କହିନଥିଲି।

କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାପରିଶ୍ରାନ୍ତା ଚିଲ୍ଲୀ ଗଗନଗାମିନୀ

ଭୋକ ଏବଂ ପିଆସରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଚିଲି ପକ୍ଷୀ।

ଅଥ କଶ୍ଚିନ୍ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ହତ୍ଵା ଵନଚରାନ୍ବହୂନ୍

ତାପରେ ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ଶିକାରୀ, ବନରେ ଅନେକ ପଶୁ ମାରିଦେଲା।

ପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽଗ୍ନିମୁପାଦାଯ ତାଵଦୁଡ୍ଡୀଯ ସତ୍ଵରମ୍

ସେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏହି ସମୟରେ ଚିଲି ପକ୍ଷୀ ତୁରନ୍ତ ଉଡିଗଲା।

ନ ଚ ସକ୍ତାସ୍ମି ସଂହର୍ତ୍ତୁଂ ମାଂସଭାରପ୍ରପୀଡିତା

ମୁଁ ମାଂସର ଭାରରେ ଦବି ଯିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଇପଡିଥିଲି।

ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ତତୋ ମାଂସଂ ଵ୍ଯାଧଃ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ

ମାଂସ ଖାଇବା ପରେ, ଶିକାରୀ ମନରେ ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲା।

ତାଵଦ୍ଦଦର୍ଶ ମାଂ ତତ୍ର ଖାଦନ୍ତୀଂ ମାଂସପିଣ୍ଡିକାମ୍ 122.

ସେ ସମୟରେ, ସେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମୁଁ ମାଂସ ଖାଉଥିଲି।

ଵିଦ୍ଧା ବାଣେନ ମାଂ ତତ୍ର ଭକ୍ଷଯନ୍ତମିପାତଯତ୍

ସେ ମୋତେ ତିରିଧରେ ଘା କଲେ, ମୁଁ ମାଂସ ଖାଉଥିବାବେଳେ ତଳେ ପଡିଗଲି।

ପତିତାସ୍ମ୍ଯଵଶା ଭଦ୍ର କାଲତନ୍ତ୍ରେ ଦୁରାସଦେ

ଓ ସୁମଧୁରା, ମୁଁ ଅସହାୟ ଭାବରେ ଦୁର୍ଲଭ କାଳର ଜାଲରେ ପଡିଗଲି।

ଜାତାସ୍ମି ତ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯା ଚାପି ସ୍ମରନ୍ତୀ ପୂର୍ଵଜନ୍ମ ତତ୍

ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରିୟା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲି, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ରଖି।

ଗଲିତାନ୍ଯଲ୍ପଶେଷାଣି ପ୍ରାଣନାଥ ସମୀପତଃ

ମୋ ଜୀବନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଏବେ ଖସିଯାଉଛି, ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ନିକଟରେ ଥିବାବେଳେ।

ଆନୀତୋଽସି ମଯା ଭଦ୍ର ସ୍ଥାନଂ କୋକାମୁଖଂ ପ୍ରତି

ହେ ଭଦ୍ରା, ମୁଁ ତୁମକୁ କୋକାମୁଖ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଆସିଛି।

ଉତ୍ତମେ ତୁ କୁଲେ ଜାତା ମାନୁଷୀ ଜାତିମାଶ୍ରିତାଃ

ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମାନବ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଛ।

ତଂ ତମେଵ କରିଷ୍ଯାମି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସୁଖାଵହମ୍

ମୁଁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଦେବା ପାଇଁ କରିବି।

ଵିସ୍ମଯଂ ପରମଂ ଗତ୍ଵା ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତ୍ଯପୂଜଯତ୍

ସେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, 'ସାଧୁ, ସାଧୁ' ବୋଲି ପୂଜା କଲେ।

ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କାନିଚିଦ୍ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ଚକ୍ରେ ପତିଵ୍ରତା

ଏହା ଶୁଣି, କିଛି ଦେବୀମାନେ ନିଜେ ପତିବ୍ରତା ହେଲେ।

ତତ୍ତତ୍ସର୍ଵେଽପି କୁର୍ଵଂତି ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା 122.

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିଥିଲେ।

ଦଦତୁଃ ପରମପ୍ରୀତୌ ପାତ୍ରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯଥାର୍ହତଃ

ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦରେ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଦାନ କଲେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୁଃ ସ୍ଵାନି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ୍ଯା ଯତଵ୍ରତାଃ

ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ତପସ୍ୱୀମାନେ ନିଜ ଜମା ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେଲେ।

ତତ୍କ୍ଷେତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରଭାଵେଣ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପମୁପାଗତାଃ

ସେ ସ୍ଥାନର ଶକ୍ତିରେ, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ମାନୁଷଂ ଭାଵଂ ଶ୍ଵେତଦ୍ଵୀପମୁପାଗତଃ

ମାନବ ଭାବକୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଆସିଲେ।

( ଶୁକ୍ଲାମ୍ବରଧରା ଦିଵ୍ଯଭୂଷଣୈଶ୍ଚ ଵିଭୂଷିତାଃ

ସେମାନେ ଧଳା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଅଛନ୍ତି।

ସ୍ତ୍ରିଯୋଽପି ଦିଵ୍ଯା ଯତ୍ରତ୍ଯା ଦିଵ୍ଯଭୂଷଣଭୂଷିତାଃ

ସେଠାରେ ଥିବା ଜନନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।

ମଯି ଶୁଦ୍ଧଂ ପରଂ ଭାଵମାରୂଢାଃ ସତ୍ଯଵର୍ଚ୍ଚସଃ

ସେମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା।

ଯତ୍ର ମତ୍ସ୍ଯଶ୍ଚ ଚିଲ୍ଲୀ ଚ ସକାମା ଯେ ସମାଗତାଃ

ସେଠାରେ ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ଚିଲ୍ଲୀ ଏବଂ ଇଚ୍ଛା ନେଇ ଆସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଛନ୍ତି।

ତେ ଚ ଵିଷ୍ଣୁମଯାନ୍ଧର୍ମାନ୍ଦ୍ଵିଜସ୍ତାଂସ୍ତାନ୍ତ୍ସମାଚରେତ୍

ଦ୍ୱିଜମାନେ ବିଷ୍ଣୁରେ ଲିନ ଧର୍ମଗୁଡିକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତେଽପି କୁର୍ଵନ୍ତି କର୍ମାଣି ମମ ଭକ୍ତା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ 122.

ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ରଖିଥିବା ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି।

କୁର୍ଵନ୍ତୋ ମମ କର୍ମାଣି ଭାଵ୍ଯଂ ପଂଚତ୍ଵମାଗତାଃ

ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସେମାନେ ପଞ୍ଚତ୍ୱରେ ଲିନ ହେଇଯାନ୍ତି।

ମାନୁଷଂ ଭାଵମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ମମ ଲୋକମୁପାଗତଃ

ମାନବ ଭାବକୁ ଛାଡି, ସେମାନେ ମୋ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି।