ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଵଣିଜଶ୍ଚୈଵ ପୌରାଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଯାଶ୍ଚାପି ଵରାଙ୍ଗନାଃ 122.

ବ୍ୟାପାରୀ, ସହରବାସୀ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ମହିଳାମାନେ—

ଅଥ ଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ ପ୍ରାପ୍ତଃ କୋକାମୁଖଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ।। ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଵରାରୋହା ଭର୍ତ୍ତାରମିଦମବ୍ରଵୀତ୍

ଏପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ କୋକାମୁଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣବତୀ ଜଣେ ନାରୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ।

ପୂର୍ଵପୃଷ୍ଟଂ ମଯା ଯତ୍ତେ ଵକ୍ଷ୍ଯାମୀତି ଚ ମାଂ ପ୍ରତି

ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।

ନିଶମ୍ଯେତି ପ୍ରିଯାପ୍ରୋକ୍ତଂ ରାଜପୁତ୍ରୋ ଯଶସ୍ଵିନି

ପ୍ରିୟାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଯଶସ୍ବୀ ରାଜପୁତ୍ର ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।

ରଜନୀ ସମ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତେଯଂ ସୁଖଂ ସ୍ଵାପୋ ଵିଧୀଯତାମ୍

ରାତି ଆସିଗଲା; ଚଲ, ସୁବିଧାରେ ଶୁଇବା ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ କରିବା।

ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାଂ ସ୍ନାତୌ କ୍ଷୌମଵିଭୂଷିତୌ

ପ୍ରଭାତ ହେଲା ପରେ, ନାହାଇ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଆମେ ସଜିଗଲୁ।

ଵ୍ଯାଧେନ ନିଗୃହୀତୋଽସ୍ମି ବଡିଶେନ ଜଲେଚରଃ

ମୁଁ ଏକ ଶିକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରା ପଡିଲି, ଯେପରିକି ଗାଁ ଫାନ୍ସରେ ଧରା ପଡିଥିବା ମାଛ।

ତେନ ତସ୍ଯ ପ୍ରହାରେଣ ଜାତା ଶିରସି ଵେଦନା 122.

ତାଙ୍କର ଘା ଦେଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ବେଦନା ଆସିଗଲା।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ପୂର୍ଵପୃଷ୍ଟଂ ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା

ଓ ସୁମଧୁରା, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲା, ଏହି କଥା ଏବେ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ତତଃ ସାପ୍ଯନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ରକ୍ତପଦ୍ମଶୁଭାନନା

ତାପରେ ସେ ଅନବଦ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା, ରକ୍ତ ପଦ୍ମ ପରି ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ।

ଏତଦର୍ଥଂ ମଯା ଭଦ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ନୋକ୍ତଂ ତଥା ସ୍ଵକମ୍

ଏହି କାରଣରୁ, ମୋ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ମୋର ଗୁପ୍ତ କଥା ପୂର୍ବରୁ କହିନଥିଲି।

କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାପରିଶ୍ରାନ୍ତା ଚିଲ୍ଲୀ ଗଗନଗାମିନୀ

ଭୋକ ଏବଂ ପିଆସରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଚିଲି ପକ୍ଷୀ।

ଅଥ କଶ୍ଚିନ୍ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ହତ୍ଵା ଵନଚରାନ୍ବହୂନ୍

ତାପରେ ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ଶିକାରୀ, ବନରେ ଅନେକ ପଶୁ ମାରିଦେଲା।

ପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽଗ୍ନିମୁପାଦାଯ ତାଵଦୁଡ୍ଡୀଯ ସତ୍ଵରମ୍

ସେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏହି ସମୟରେ ଚିଲି ପକ୍ଷୀ ତୁରନ୍ତ ଉଡିଗଲା।

ନ ଚ ସକ୍ତାସ୍ମି ସଂହର୍ତ୍ତୁଂ ମାଂସଭାରପ୍ରପୀଡିତା

ମୁଁ ମାଂସର ଭାରରେ ଦବି ଯିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଇପଡିଥିଲି।

ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ତତୋ ମାଂସଂ ଵ୍ଯାଧଃ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ

ମାଂସ ଖାଇବା ପରେ, ଶିକାରୀ ମନରେ ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲା।

ତାଵଦ୍ଦଦର୍ଶ ମାଂ ତତ୍ର ଖାଦନ୍ତୀଂ ମାଂସପିଣ୍ଡିକାମ୍ 122.

ସେ ସମୟରେ, ସେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମୁଁ ମାଂସ ଖାଉଥିଲି।

ଵିଦ୍ଧା ବାଣେନ ମାଂ ତତ୍ର ଭକ୍ଷଯନ୍ତମିପାତଯତ୍

ସେ ମୋତେ ତିରିଧରେ ଘା କଲେ, ମୁଁ ମାଂସ ଖାଉଥିବାବେଳେ ତଳେ ପଡିଗଲି।

ପତିତାସ୍ମ୍ଯଵଶା ଭଦ୍ର କାଲତନ୍ତ୍ରେ ଦୁରାସଦେ

ଓ ସୁମଧୁରା, ମୁଁ ଅସହାୟ ଭାବରେ ଦୁର୍ଲଭ କାଳର ଜାଲରେ ପଡିଗଲି।

ଜାତାସ୍ମି ତ୍ଵତ୍ପ୍ରିଯା ଚାପି ସ୍ମରନ୍ତୀ ପୂର୍ଵଜନ୍ମ ତତ୍

ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରିୟା ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲି, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ସ୍ମୃତି ରଖି।

ଗଲିତାନ୍ଯଲ୍ପଶେଷାଣି ପ୍ରାଣନାଥ ସମୀପତଃ

ମୋ ଜୀବନର ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଂଶ ଏବେ ଖସିଯାଉଛି, ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ନିକଟରେ ଥିବାବେଳେ।

ଆନୀତୋଽସି ମଯା ଭଦ୍ର ସ୍ଥାନଂ କୋକାମୁଖଂ ପ୍ରତି

ହେ ଭଦ୍ରା, ମୁଁ ତୁମକୁ କୋକାମୁଖ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ନେଇଆସିଛି।

ଉତ୍ତମେ ତୁ କୁଲେ ଜାତା ମାନୁଷୀ ଜାତିମାଶ୍ରିତାଃ

ତୁମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପରିବାରରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ମାନବ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଛ।

ତଂ ତମେଵ କରିଷ୍ଯାମି ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ସୁଖାଵହମ୍

ମୁଁ ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଦେବା ପାଇଁ କରିବି।

ଵିସ୍ମଯଂ ପରମଂ ଗତ୍ଵା ସାଧୁ ସାଧ୍ଵିତ୍ଯପୂଜଯତ୍

ସେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, 'ସାଧୁ, ସାଧୁ' ବୋଲି ପୂଜା କଲେ।

ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା କାନିଚିଦ୍ଦେଵୀ ସ୍ଵଯଂ ଚକ୍ରେ ପତିଵ୍ରତା

ଏହା ଶୁଣି, କିଛି ଦେବୀମାନେ ନିଜେ ପତିବ୍ରତା ହେଲେ।

ତତ୍ତତ୍ସର୍ଵେଽପି କୁର୍ଵଂତି ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା 122.

ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିଥିଲେ।

ଦଦତୁଃ ପରମପ୍ରୀତୌ ପାତ୍ରେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଯଥାର୍ହତଃ

ସେମାନେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦରେ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଦାନ କଲେ।

ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୁଃ ସ୍ଵାନି ଵିଷ୍ଣୁଭକ୍ତ୍ଯା ଯତଵ୍ରତାଃ

ବିଷ୍ଣୁ ଭକ୍ତିରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ତପସ୍ୱୀମାନେ ନିଜ ଜମା ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେଲେ।