ଵରାହପୁରାଣମ୍

କଦାଚିନ୍ନୋକ୍ତପୂର୍ଵଂ ତେ ରହସ୍ଯଂ ପରମଂ ମହତ୍ 122.

ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମକୁ ଏହି ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଗଭୀର କଥା କେବେ କହିନଥିଲି।

ଦମ୍ପତିଭ୍ଯାଂ ହି ମନନଂ ରୋଚତାଂ ସର୍ଵଥୈଵ ହି

ପତି-ପତ୍ନୀ ଦୁହେଁ ଏହି କଥା ଭଲଭାବେ ଭାବିବେ।

କରେଣ ସ୍ଵଯମାଦାଯ ଵଧୂଂ ପୁତ୍ରମୁଵାଚ ହ

ପୁଅ ନିଜେ ହାତରେ ବଧୁଙ୍କୁ ଧରି, କଥା କହିଲେ।

ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥ ଯାନାନି ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚାପ୍ସରସୋପମାଃ

ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଯାନ ଏବଂ ଅପ୍ସରା ସଦୃଶ ମହିଳାମାନେ—

ଶରଣଂ ଵିତ୍ତଯୋ ରାଜ୍ଯଂ ତ୍ଵଯି ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତମ୍

ଧନ, ଆଶ୍ରୟ ଓ ରାଜ୍ୟ—ସବୁ କିଛି ତୁମରେ ନିର୍ଭର କରିଛି।

ତ୍ଵଯି ପ୍ରତିଷ୍ଠିତାଃ ପ୍ରାଣାଃ ସନ୍ତାନଂ ଚ ତଦୁତ୍ତରମ୍

ଜୀବନ ଓ ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟ ତୁମରେ ନିର୍ଭର କରିଛି।

ପିତୁଃ ପାଦୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିନଯାନ୍ଵିତଃ

ପୁଅ ବିନୟ ସହିତ ବାପାଙ୍କର ପାଦ ଧରି କହିଲେ।

ଗନ୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ତତ୍ରାହଂ ତୂର୍ଣଂ କୋକାମୁଖଂ ମହତ୍

ମୁଁ ଶୀଘ୍ର କୋକାମୁଖ ନାମକ ସେଇ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ।

ତଦା ରାଜ୍ଯଂ ବଲଂ କୋଶୋ ମମୈଵୈତନ୍ନ ସଶଂଯଃ ।। ତତ୍ରୈଵ ଗମନାନ୍ମହ୍ଯଂ ଵେଦନା ନାଶମେଷ୍ଯତି

ତେବେ ରାଜ୍ୟ, ସେନା ଓ ଧନ-ଦୌଲତ ସବୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ହେବ; ସେଠାକୁ ଯିବାରେ ମୋର ବେଥା ଶେଷ ହେବ।

ପୁତ୍ରୋକ୍ତମଵଧାର୍ଯୈଵ ଶକାନାମଧିପୋ ନୃପଃ

ପୁଅଙ୍କର କଥା ବୁଝି, ଶକ ରାଜା—

ଵଣିଜଶ୍ଚୈଵ ପୌରାଶ୍ଚ ଵୈଶ୍ଯାଶ୍ଚାପି ଵରାଙ୍ଗନାଃ 122.

ବ୍ୟାପାରୀ, ସହରବାସୀ, ବୈଶ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ମହିଳାମାନେ—

ଅଥ ଦୀର୍ଘେଣ କାଲେନ ପ୍ରାପ୍ତଃ କୋକାମୁଖଂ ତ୍ଵିଦମ୍ ।। ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ଵରାରୋହା ଭର୍ତ୍ତାରମିଦମବ୍ରଵୀତ୍

ଏପରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ସେ କୋକାମୁଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ସେଠାକୁ ଯାଇ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣବତୀ ଜଣେ ନାରୀ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ।

ପୂର୍ଵପୃଷ୍ଟଂ ମଯା ଯତ୍ତେ ଵକ୍ଷ୍ଯାମୀତି ଚ ମାଂ ପ୍ରତି

ପୂର୍ବରୁ ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଥିଲ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ କହିବି।

ନିଶମ୍ଯେତି ପ୍ରିଯାପ୍ରୋକ୍ତଂ ରାଜପୁତ୍ରୋ ଯଶସ୍ଵିନି

ପ୍ରିୟାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଯଶସ୍ବୀ ରାଜପୁତ୍ର ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।

ରଜନୀ ସମ୍ପ୍ରଵୃତ୍ତେଯଂ ସୁଖଂ ସ୍ଵାପୋ ଵିଧୀଯତାମ୍

ରାତି ଆସିଗଲା; ଚଲ, ସୁବିଧାରେ ଶୁଇବା ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ କରିବା।

ପ୍ରଭାତାଯାଂ ତୁ ଶର୍ଵର୍ଯାଂ ସ୍ନାତୌ କ୍ଷୌମଵିଭୂଷିତୌ

ପ୍ରଭାତ ହେଲା ପରେ, ନାହାଇ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ଆମେ ସଜିଗଲୁ।

ଵ୍ଯାଧେନ ନିଗୃହୀତୋଽସ୍ମି ବଡିଶେନ ଜଲେଚରଃ

ମୁଁ ଏକ ଶିକାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରା ପଡିଲି, ଯେପରିକି ଗାଁ ଫାନ୍ସରେ ଧରା ପଡିଥିବା ମାଛ।

ତେନ ତସ୍ଯ ପ୍ରହାରେଣ ଜାତା ଶିରସି ଵେଦନା 122.

ତାଙ୍କର ଘା ଦେଇ ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ବେଦନା ଆସିଗଲା।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଭଦ୍ରେ ପୂର୍ଵପୃଷ୍ଟଂ ଚ ଯତ୍ତ୍ଵଯା

ଓ ସୁମଧୁରା, ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲା, ଏହି କଥା ଏବେ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।

ତତଃ ସାପ୍ଯନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ରକ୍ତପଦ୍ମଶୁଭାନନା

ତାପରେ ସେ ଅନବଦ୍ୟ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା, ରକ୍ତ ପଦ୍ମ ପରି ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ନାରୀ ମଧ୍ୟ।

ଏତଦର୍ଥଂ ମଯା ଭଦ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ନୋକ୍ତଂ ତଥା ସ୍ଵକମ୍

ଏହି କାରଣରୁ, ମୋ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ମୋର ଗୁପ୍ତ କଥା ପୂର୍ବରୁ କହିନଥିଲି।

କ୍ଷୁତ୍ପିପାସାପରିଶ୍ରାନ୍ତା ଚିଲ୍ଲୀ ଗଗନଗାମିନୀ

ଭୋକ ଏବଂ ପିଆସରେ କ୍ଲାନ୍ତ, ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଚିଲି ପକ୍ଷୀ।

ଅଥ କଶ୍ଚିନ୍ମୃଗଵ୍ଯାଧୋ ହତ୍ଵା ଵନଚରାନ୍ବହୂନ୍

ତାପରେ ଏକ ଜଙ୍ଗଲ ଶିକାରୀ, ବନରେ ଅନେକ ପଶୁ ମାରିଦେଲା।

ପ୍ରଵୃତ୍ତୋଽଗ୍ନିମୁପାଦାଯ ତାଵଦୁଡ୍ଡୀଯ ସତ୍ଵରମ୍

ସେ ଅଗ୍ନି ଜଳାଇବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା, ଏହି ସମୟରେ ଚିଲି ପକ୍ଷୀ ତୁରନ୍ତ ଉଡିଗଲା।

ନ ଚ ସକ୍ତାସ୍ମି ସଂହର୍ତ୍ତୁଂ ମାଂସଭାରପ୍ରପୀଡିତା

ମୁଁ ମାଂସର ଭାରରେ ଦବି ଯିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ହେଇପଡିଥିଲି।

ଭକ୍ଷଯିତ୍ଵା ତତୋ ମାଂସଂ ଵ୍ଯାଧଃ ସଂହୃଷ୍ଟମାନସଃ

ମାଂସ ଖାଇବା ପରେ, ଶିକାରୀ ମନରେ ଅନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲା।

ତାଵଦ୍ଦଦର୍ଶ ମାଂ ତତ୍ର ଖାଦନ୍ତୀଂ ମାଂସପିଣ୍ଡିକାମ୍ 122.

ସେ ସମୟରେ, ସେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ମୁଁ ମାଂସ ଖାଉଥିଲି।

ଵିଦ୍ଧା ବାଣେନ ମାଂ ତତ୍ର ଭକ୍ଷଯନ୍ତମିପାତଯତ୍

ସେ ମୋତେ ତିରିଧରେ ଘା କଲେ, ମୁଁ ମାଂସ ଖାଉଥିବାବେଳେ ତଳେ ପଡିଗଲି।

ପତିତାସ୍ମ୍ଯଵଶା ଭଦ୍ର କାଲତନ୍ତ୍ରେ ଦୁରାସଦେ

ଓ ସୁମଧୁରା, ମୁଁ ଅସହାୟ ଭାବରେ ଦୁର୍ଲଭ କାଳର ଜାଲରେ ପଡିଗଲି।