ଵରାହପୁରାଣମ୍

ରୂପଵାନ୍ଗୁଣଵାଞ୍ଛୂରୋ ଯୁଦ୍ଧକାର୍ଯାର୍ଥନିଶ୍ଚିତଃ

ସେ ରୂପବାନ, ଗୁଣବାନ, ସୂର, ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ରୂପଵାନ୍ଗୁଣଵାଞ୍ଛୂରୋ ଯୁଦକାର୍ଯାର୍ଥନିଷ୍ଠିତଃ 122.

ସେ ରୂପବାନ, ଗୁଣବାନ, ସୂର, ଯୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ଅଥ କେନଚିତ୍କାଲେନ ଶକ ଆନନ୍ଦପୂରକେ

ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଯୁଗ ଆସିଲା।

ତଥା ତୁ ତୌ ସମାସାଦ୍ଯ ପରସ୍ପରମଥ କ୍ରମାତ୍

ଏଭଳି, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ଏକାଉଁଠି ମିଶିଲେ।

ସ ଵୈ ତଥା ସମଂ ନିତ୍ଯଂ ସା ଚ ତେନ ସମଂ ଶୁଭା

ସେ ସଦା ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲେ, ତାହା ସୁଭାଗ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କ ସହିତ ରହିଲା।

ଗଚ୍ଛତ୍ଯେଵଂ ବହୁତରେ କାଲେ ଚୈଵାପ୍ଯନିଂଦିତା

ଏଭଳି, ବହୁ ସମୟ ବିତିଗଲା, ସେ ଅପବାଦହୀନ ରହିଲା।

ଭଜମାନା ଵିନୀତା ଚ ସୌହୃଦାଚ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ

ସେ ଭକ୍ତ, ନମ୍ର ଓ ବିଶେଷ ଭାବରେ ସ୍ନେହି।

ରାଜପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ତୋଽପ୍ଯତ୍ର ଶକାନାଂ ନଂଦଵର୍ଦ୍ଧନଃ

ସେଠାରେ ଏକ ରାଜପୁତ୍ର ଦେଖାଯାଇଥିଲେ, ଯିଏ ଶକମାନଙ୍କର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଇଥିଲେ।

ଯେ କେଚିଦ୍ଭିଷଜସ୍ତତ୍ର ଗଦେଷୁ କୁଶଲାଃ ଶୁଭେ

ସେଠାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଡାକ୍ତରମାନେ ରୋଗ ଚିକିତ୍ସାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ,

ନନାଶ ନୈଵ ସଂଯାତଃ କାଲୋ ବହୁତିଥସ୍ତତଃ

ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ସଫଳ ହେବାକୁ ପାରିଲେନି, ଏବଂ ବହୁ ସମୟ ଅପ୍ରୟୋଜନରେ କଟିଗଲା।

ଅଯନେ ଗତ ଏତେଷାଂ ଵୃତ୍ତଂ କୌତୂହଲଂ ଭୁଵି 122.

ଋତୁ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟର କଥା ସାରା ଦୁନିଆରେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର ବିଷୟ ହେଇଗଲା।

ତତଃ ସର୍ଵାନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ଭର୍ତ୍ତାରମିଦମବ୍ରଵୀତ୍

ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଦୋଷହୀନ ନାରୀ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ କହିଲେ,

ଏତଦାଚକ୍ଷ୍ଵ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଯଦ୍ଯହଂ ଚ ତଵ ପ୍ରିଯା

ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରିୟା, ତେବେ ଏହି କଥାଟିକୁ ସତ୍ୟ କହିବା।

କୁର୍ଵନ୍ତି ତଵ କର୍ମାଣି ଵେଦନା ଚ ନ ଗଚ୍ଛତି

ତୁମେ ତୁମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରୁଛ, ତଥାପି ତୁମ ଯନ୍ତ୍ରଣା ହଟିଯାଉନାହିଁ।

ଇଦଂ କିଂ ଵିସ୍ମୃତା ଭଦ୍ରେ ସର୍ଵଵ୍ଯାଧିସମନ୍ଵିତମ୍

ଏହା କଣ, ମୂଦ୍ରା? ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୋଗରେ ପୀଡିତ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ, କି ଭୁଲିଗଲା?

ସଂସାରସାଗରାରୂଢଂ ନାତିପ୍ରଷ୍ଟୁଂ ତ୍ଵମର୍ହସି

ଯିଏ ସଂସାର ସାଗରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ତାଙ୍କୁ ଅଧିକ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ତତଃ କଦାଚିଚ୍ଛଯନେ ସୁପ୍ତୌ ତୌ ଦମ୍ପତୀ କିଲ

ତାପରେ, ଏକ ଦିନ ଶୟନରେ ଦମ୍ପତି ଦୁଇଜଣେ ଶୁଇଥିଲେ, ଏହିପରି ଗଳ୍ପ ଅଛି,

କଥଯସ୍ଵ ତମେଵାର୍ଥଂ ଯନ୍ମଯା ପୂର୍ଵପୃଚ୍ଛିତମ୍

ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ କଥା ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲି, ସେହି କଥାଟିକୁ ମୋତେ କହ।

ଗୋପ୍ଯଂ ଵା କିଂଚିଦସ୍ତୀହ କିଂ ଗୋପଯସି ମେ ପୁରଃ

ଏଠାରେ କିଛି ଗୁପ୍ତ ରହିଛି କି? ତୁମେ କାହିଁକି ଏହାକୁ ମୋ ପାଖରେ ଲୁଚାଉଛ?

ଇତି ନିର୍ବନ୍ଧତଃ ପୃଷ୍ଟଃ ସ ଶକାଧିପତିର୍ନୃପଃ

ଏଭଳି ଜୋର ଦେଇ ପ୍ରଶ୍ନ କରାଯିବାରେ, ଶକମାନଙ୍କର ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନିତ ହେଲେ।

ମୁଚ୍ଯତାଂ ମାନୁଷଂ ଭାଵଂ ତାଂ ଜାତିଂ ସ୍ମର ପୌର୍ଵିକୀମ୍ 122.

ମାନବ ଭାବକୁ ଛାଡ଼, ପୂର୍ବ ଜାତିକୁ ସ୍ମରଣ କର।

ମନ୍ମାତାପିତରୌ ଗତ୍ଵା ପ୍ରସାଦଯ ଶୁଚିସ୍ମିତେ

ମୋ ମାଁ ଓ ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ, ହସୁଥିବା ମୁଖର ମହିଳା, ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହିଅ।

ତଯୋରାଜ୍ଞାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମାନଯିତ୍ଵା ଯଥାର୍ହତଃ

ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ନେଇ, ଯଥାଯଥ ଆଦର କରି,

ସ୍ଵପୂର୍ଵଜନ୍ମଵୃତ୍ତଂ ତୁ ଦେଵାନାମପି ଦୁଲର୍ଭମ୍

ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କଥା ଦେବତାମାନେ ପାଇବାକୁ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ।

ତତଃ ସା ହ୍ଯନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ଶ୍ଵଶ୍ରୂଶ୍ଵଶୁରଯୋଃ ପୁରଃ

ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଦୋଷହୀନ ନାରୀ ଶ୍ୱଶୁର ଓ ଶ୍ୱଶ୍ରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ,

କିଂଚିଦ୍ଵିଜ୍ଞପ୍ତୁକାମାସ୍ମି ତତ୍ର ଵାମଵଧୀଯତାମ୍

ମୁଁ କିଛି କହିବାକୁ ଚାହେଁ, ଦୟାକରି ସାବଧାନ ହୋଇ ଶୁଣ।

ପୁଣ୍ଯେ କୋକାମୁଖେ ଗନ୍ତୁମିଚ୍ଛାଵସ୍ତତ୍ର ଵାଂ ଗୁରୂ

ମୁଁ ପବିତ୍ର କୋକାମୁଖକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ, ଏହା ପାଇଁ ତୁମ ଦୁହଁର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଚାହିଁଁ।

ଅଦ୍ଯ ଯାଵତ୍କିମପି ଵାଂ ଯାଚିତଂ ନ ମଯା କ୍ଵଚିତ୍

ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଦୁହଁଠାରୁ କିଛି ଚାହିଁ ନାହିଁ।

ଶିରାଵେଦେନଯା ଯୁକ୍ତଃ ସଦା ତଵ ସୁତୋ ହ୍ଯଯମ୍

ତୁମର ପୁଅ ସଦା ମୁଣ୍ଡ ବେଥାରେ ପୀଡ଼ିତ ହେଉଛି।