ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯୋ ଵିଯୋନିଂ ନ ଗଚ୍ଛେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଓ ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ଯାଏ ନାହିଁ, ସେ ମହତ୍ ଫଳ ପାଏ।

ସର୍ଵତ୍ର ସମତାଯୁକ୍ତଃ ସମଲୋଷ୍ଠାଶ୍ମକାଂଚନଃ

ଯିଏ ସବୁଠି ସମଭାବ ରଖେ, ମାଟି, ପଥର ଓ ସୁନାକୁ ସମାନ ଭାବେ ଦେଖେ।

ନିତ୍ଯଂ ନୈଵ ଵିଜାନାତି ପରେଣାପକୃତଂ କ୍ଵଚିତ୍ 121.

ସେ କେବେ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଦ୍ୱାରା କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଲା ବୋଲି ଭାବେ ନାହିଁ।

ଵ୍ଯଲୀକାଦ୍ଵିନିଵୃତ୍ତୋ ଯସ୍ତଥ୍ଯେତିକୃତନିଶ୍ଚଯଃ

ଯିଏ ଅନ୍ୟାୟ କାମରୁ ଦୂରେ ରହେ, ଯାହାର ନିଶ୍ଚୟ ଦୃଢ଼ ଓ ସଠିକ୍ ଅଟୁଟ ରହିଛି—

ଋତୁକାଲେଽପି ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯଃ ଅପତ୍ଯାର୍ଥେ ସ୍ଵକାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍

ଯିଏ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ମାତ୍ର ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ଯଥାସମୟରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ—

ତେ ଵିଯୋନିଂ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ମମ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସୁନ୍ଦରି

ଏମିତି ପୁରୁଷମାନେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।

ପୁରୁଷାଣାଂ ପ୍ରସନ୍ନାନାଂ ଯଶ୍ଚ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ

ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଚିରନ୍ତନ ଧର୍ମ—

ଶୁକ୍ରେଣ ଚାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟୋ ଗୌତମେନାପି ଚାନ୍ଯଥା

ଶୁକ୍ର ଏହି ଧର୍ମକୁ ଏକ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଗୌତମ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ଶଙ୍ଖେନ ଚାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟୋ ଲିଖିତେନାପି ଚାନ୍ଯଥା

ଶଂଖ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଲିଖିତ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ଅଗ୍ନିନା ଵାଯୁନା ଚୈଵ ଦୃଷ୍ଟୋ ଧର୍ମୋଽନ୍ଯଥା ଧରେ

ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ହେ ପୃଥିବୀ।

କୁବେରେଣାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟଃ ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯେନାପି ଚାନ୍ଯଥା

କୁବେର ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ପିତୃଭିଶ୍ଚାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟୋ ହ୍ଯନ୍ଯଥାପି ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା

ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂଭୂ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ସ୍ଵକଂ ପାଲଯତେ ଧର୍ମଂ ସ୍ଵମତେନୈଵ ଭାଷିତମ୍ 121.

ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ମତାନୁସାରେ କହିଥିବା ନିଜ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ନ ନିନ୍ଦେଦ୍ଧର୍ମକାର୍ଯାଣି ଆତ୍ମଧର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ଅଛି, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟକୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଵିଯୋନିଂ ସ ନ ଗଚ୍ଛେତ ମମ ଲୋକାଯ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ତରନ୍ତି ପୁରୁଷା ଯେନ ଗର୍ଭସଂସାରସାଗରମ୍

ଏହା ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଷମାନେ ଜନ୍ମ ଓ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।

ଆତ୍ମୋପକାରକା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵାତିଥିଗୁରୁପ୍ରିଯାଃ

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ନିଜ ଉପକାର କରନ୍ତି, ଦେବତା, ଅତିଥି ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ—

ମନସା ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଚୈଵ ଯୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନ କଦାଚନ

ଯିଏ କେବେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ ନାହିଁ—

ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ପୁତ୍ରାଣାଂ ନ ଵିଶେଷଂ କରୋତି ଯଃ

ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଭିନ୍ନତା କରେ ନାହିଁ—

ଯଃ ସ୍ପୃଶେତ୍କପିଲାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା କୁମାରୀଂ ନ ଚ ଦୂଷଯେତ୍

ଯିଏ ଭକ୍ତିଭାବରେ କପିଳା ଗାଈକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ଏବଂ କୌମାରୀକୁ କେବେ ଦୂଷିତ କରେ ନାହିଁ—

ଜଲେନ ମେହଯେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଗୁରୁଭକ୍ତୋ ନ ଜଲ୍ପକଃ

ଯିଏ ଜଳ ଦାନ କରେ, ଗୁରୁଭକ୍ତ ଅଟୁଟ ରହେ, ଏବଂ ଅଧିକ କଥା କହେ ନାହିଁ—

ସ ଚ ଗର୍ଭଂ ନ ଗଚ୍ଛେତ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେନାହିଁ; ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଜନ୍ମାଭାଵୋ ନାମୈକଵିଂଶତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ‘ଜନ୍ମର ଅଭାବ’ ନାମକ ଏକଶଏକୁଏଇଶତମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ।

ଅଥ କୋକାମୁଖମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଗୁହ୍ଯାନାଂ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ କୋକାମୁଖର ମହିମା; ଓ ଵସୁନ୍ଧରା, ଗୁପ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ଏହାକୁ ଶୁଣ।

ଅଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ମୈଥୁନଂ ଯୋ ନ ଗଚ୍ଛତି

ଯେଉଁଠି ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ମିଳନ କରେନାହିଁ—

ବାଲ୍ଯେ ଵଯସ୍ଯପି ଚ ଯୋ ମମ ନିତ୍ଯମନୁଵ୍ରତଃ

ଯେଉଁଠି ଶିଶୁବୟସ୍କିମ୍ବା ଯୁବାବୟସ୍ରେ ମୋତେ ସଦା ନିଷ୍ଠାରେ ଅନୁସରଣ କରେ—

ଆଯାସେ ଜୀଵତି ନ ଯଃ ପ୍ରଵିଭାଗୀ ଗୁଣାନ୍ଵିତଃ

ଯେଉଁଠି କଷ୍ଟରେ ରହି ମଧ୍ୟ ବିଭାଜନ କରେନାହିଁ, ଗୁଣରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ—

ଵିକର୍ମ ନାଭିକୁର୍ଵୀତ କୌମାରଵ୍ରତସଂସ୍ଥିତଃ

ଯୁବାବୟସର ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହି, ଅନ୍ୟାୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ମତ୍ଯା ଚ ନିଃସ୍ପୃହୋଽତ୍ଯନ୍ତଂ ପରାର୍ଥେଷ୍ଵସ୍ପୃହଃ ସଦା ଇମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଵରାରୋହେ ଦେଵୈରପି ଦୁରାସଦମ୍

ଏବଂ ଯେଉଁଠି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆସକ୍ତି ରହିନାହିଁ, ସଦା ଅନ୍ୟର ସମ୍ପତ୍ତି ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ରହିନାହିଁ, ଓ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏହି ଗୁପ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ।