ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯ ଏତତ୍ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ କଲ୍ପୋଚ୍ଛ୍ରାଯୀ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ଯିଏ ଏହିକୁ ଦିନେ ଦିନେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ପଢ଼ନ୍ତି, ସେ କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହାର ଫଳ ପାଇଥାନ୍ତି।

ଯ ଏତେନ ଵିଧାନେନ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯଂ କର୍ମ କାରଯେତ୍

ଯିଏ ଏହି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ତିନୋଟି ସନ୍ଧ୍ୟାବେଳେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେ ମହତ୍ ଫଳ ପାନ୍ତି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯାମନ୍ତ୍ରୋପସ୍ଥାନକରଣଂ ନାମ ଵିଂଶତ୍ଯଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ତିନି ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ମନ୍ତ୍ରପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ' ନାମକ ଏକ ଶତ ବିଶି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ଜନ୍ମାଭାଵଃ ଯେନ ଗର୍ଭଂ ନ ଗଚ୍ଛେତ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ଜନ୍ମର ଅଭାବ ବିଷୟରେ, ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ, ମାଟିମାତା, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ହୁଏ ନାହିଁ।

କୃତ୍ଵାପି ଵିପୁଲଂ କର୍ମ ଆତ୍ମାନଂ ନ ପ୍ରଶଂସତି

ଯିଏ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନିଜକୁ କେବେ ବଢ଼ାଇ ନାହିଁ।

କୃତ୍ଵା ତୁ ମମ କର୍ମାଣି ସମର୍ଥୋଽନୁଗ୍ରହେ ରତଃ

କିନ୍ତୁ ମୋର କାମ କରି, ଯିଏ ସମର୍ଥ ଓ କୃପାଶୀଳ, ସେ ମୋର କୃପାରେ ଲାଗିଥାଏ।

ଶୀତୋଷ୍ଣଵାତଵର୍ଷାଦିକ୍ଷୁତ୍ପିପାସାସହଶ୍ଚ ଯଃ

ଯିଏ ଶୀତ, ଉଷ୍ଣ, ପବନ, ବର୍ଷା, ଭୋକ ଓ ତିଆସ ସହିପାରେ, ସେ ମହାନ।

ସ୍ଵଦାରନିରତୋ ନିତ୍ଯଂ ପରଦାରଵିଵର୍ଜକଃ

ଯିଏ ସଦା ନିଜ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ ଓ ଅନ୍ୟର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଠାରୁ ଦୂରେ ରହେ।

ସଂଵିଭାଜ୍ଯ ଵିଶେଷଜ୍ଞୋ ନିତ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଵତ୍ସଲଃ

ଯିଏ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ଭାବେ ବଣ୍ଟନ କରେ, ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭଲପାଏ।

କୁଯୋନିଂ ତୁ ନ ଗଚ୍ଛେତ ମମ ଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ କେବେ ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ଯାଏ ନାହିଁ; ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଯୋ ଵିଯୋନିଂ ନ ଗଚ୍ଛେତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ ଓ ମନ୍ଦ ଗର୍ଭରେ ଯାଏ ନାହିଁ, ସେ ମହତ୍ ଫଳ ପାଏ।

ସର୍ଵତ୍ର ସମତାଯୁକ୍ତଃ ସମଲୋଷ୍ଠାଶ୍ମକାଂଚନଃ

ଯିଏ ସବୁଠି ସମଭାବ ରଖେ, ମାଟି, ପଥର ଓ ସୁନାକୁ ସମାନ ଭାବେ ଦେଖେ।

ନିତ୍ଯଂ ନୈଵ ଵିଜାନାତି ପରେଣାପକୃତଂ କ୍ଵଚିତ୍ 121.

ସେ କେବେ ଅନ୍ୟ କାହାରି ଦ୍ୱାରା କୌଣସି କ୍ଷତି ହେଲା ବୋଲି ଭାବେ ନାହିଁ।

ଵ୍ଯଲୀକାଦ୍ଵିନିଵୃତ୍ତୋ ଯସ୍ତଥ୍ଯେତିକୃତନିଶ୍ଚଯଃ

ଯିଏ ଅନ୍ୟାୟ କାମରୁ ଦୂରେ ରହେ, ଯାହାର ନିଶ୍ଚୟ ଦୃଢ଼ ଓ ସଠିକ୍ ଅଟୁଟ ରହିଛି—

ଋତୁକାଲେଽପି ଗଚ୍ଛେଦ୍ଯଃ ଅପତ୍ଯାର୍ଥେ ସ୍ଵକାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍

ଯିଏ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ମାତ୍ର ସନ୍ତାନ ପାଇଁ, ଯଥାସମୟରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ—

ତେ ଵିଯୋନିଂ ନ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ମମ ଗଚ୍ଛନ୍ତି ସୁନ୍ଦରି

ଏମିତି ପୁରୁଷମାନେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେମାନେ ମୋ ପାଖକୁ ଆସନ୍ତି।

ପୁରୁଷାଣାଂ ପ୍ରସନ୍ନାନାଂ ଯଶ୍ଚ ଧର୍ମଃ ସନାତନଃ

ଯେଉଁ ପୁରୁଷମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଚିରନ୍ତନ ଧର୍ମ—

ଶୁକ୍ରେଣ ଚାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟୋ ଗୌତମେନାପି ଚାନ୍ଯଥା

ଶୁକ୍ର ଏହି ଧର୍ମକୁ ଏକ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଗୌତମ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ଶଙ୍ଖେନ ଚାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟୋ ଲିଖିତେନାପି ଚାନ୍ଯଥା

ଶଂଖ ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଲିଖିତ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ଅଗ୍ନିନା ଵାଯୁନା ଚୈଵ ଦୃଷ୍ଟୋ ଧର୍ମୋଽନ୍ଯଥା ଧରେ

ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ହେ ପୃଥିବୀ।

କୁବେରେଣାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟଃ ଶାଣ୍ଡିଲ୍ଯେନାପି ଚାନ୍ଯଥା

କୁବେର ଏହାକୁ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ଶାଣ୍ଡିଳ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ପିତୃଭିଶ୍ଚାନ୍ଯଥା ଦୃଷ୍ଟୋ ହ୍ଯନ୍ଯଥାପି ସ୍ଵଯମ୍ଭୁଵା

ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି, ସ୍ୱୟଂଭୂ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ଦେଖିଛନ୍ତି।

ସ୍ଵକଂ ପାଲଯତେ ଧର୍ମଂ ସ୍ଵମତେନୈଵ ଭାଷିତମ୍ 121.

ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ମତାନୁସାରେ କହିଥିବା ନିଜ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି।

ନ ନିନ୍ଦେଦ୍ଧର୍ମକାର୍ଯାଣି ଆତ୍ମଧର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ନିଜ ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ଅଛି, ସେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟକୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ଵିଯୋନିଂ ସ ନ ଗଚ୍ଛେତ ମମ ଲୋକାଯ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ପୁଣି ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରେ ନାହିଁ, ମୋର ଲୋକକୁ ଯାଏ।

ତରନ୍ତି ପୁରୁଷା ଯେନ ଗର୍ଭସଂସାରସାଗରମ୍

ଏହା ଦ୍ୱାରା ପୁରୁଷମାନେ ଜନ୍ମ ଓ ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।

ଆତ୍ମୋପକାରକା ନିତ୍ଯଂ ଦେଵାତିଥିଗୁରୁପ୍ରିଯାଃ

ଯେଉଁମାନେ ସଦା ନିଜ ଉପକାର କରନ୍ତି, ଦେବତା, ଅତିଥି ଓ ଗୁରୁଙ୍କ ପ୍ରିୟ—

ମନସା ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଚୈଵ ଯୋ ଗଚ୍ଛେନ୍ନ କଦାଚନ

ଯିଏ କେବେ ମନରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଏ ନାହିଁ—

ସର୍ଵେଷାଂ ଚୈଵ ପୁତ୍ରାଣାଂ ନ ଵିଶେଷଂ କରୋତି ଯଃ

ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେବେ ଭିନ୍ନତା କରେ ନାହିଁ—