ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଏଵଂ ମହୌଜସଂ କର୍ମ ତଵ ମାର୍ଗାନୁସାରତଃ

ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ମ ତୁମର ଆଚରଣ ପଥ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ,

କେନ ଦ୍ରଵ୍ଯେଣ ସଂଯୁକ୍ତଂ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ମାଧଵ

କେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଏହା କରାଯିବ? ଏହି କଥା ମୋତେ କହ, ମାଧବ।

ଉଵାଚ ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତଂ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଵାକ୍ଯକୋଵିଦଃ ଯେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସଂଯୁକ୍ତୋ ମମ ପ୍ରାପଣକଂ ନଯେତ୍

ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ଶବ୍ଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ—'ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏହା ଯୋଗ ହୁଏ, ତାହା ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।'

ସପ୍ତ ଵ୍ରୀହୀଂସ୍ତତୋ ଗୃହ୍ଯ ପଯସା ସହ ସଂଯୁତମ୍

ତାପରେ, ସାତଟି ଚାଉଳ ଦାଣା ଦୁଧ ସହିତ ନେବାକୁ।

ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ

ଏହା ଛଡ଼ା ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ଅଛି,

ଵ୍ରୀହୀଣାଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଉପଯୋଗ୍ଯାନି ମାଧଵି

ମାଧବି, ଚାଉଳର ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଉପଯୋଗ ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ କହିବି।

ଧର୍ମଚିଲ୍ଲିକଶାକଂ ଚ ସୁଗନ୍ଧଂ ରକ୍ତମାଲିକୌ

ଧର୍ମଚିଲ୍ଲିକା, ଶାକ, ସୁଗନ୍ଧିତ ରକ୍ତମାଲତୀ,

ଆମୋଦା ଶିଵସୁନ୍ଦର୍ଯୌ ଶିରୀକାକୁଲଶାଲିକାଃ

ଆମୋଦା, ଶିବସୁନ୍ଦରୀ, ଶିରୀ, କାକୁଳା ଓ ଶାଳିକା ପ୍ରଭୃତି,

କର୍ମଣ୍ଯା ମୁଦ୍ଗମାଷା ଵୈ ତିଲକଙ୍ଗୁକୁଲିତ୍ଥକାଃ 119.

ମୁଗ ଡାଲ, ବୁଟ ଡାଲ, ତିଳ, କାଙ୍ଗୁ, କୁଳଥି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ କର୍ମ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ।

ଶ୍ଯାମାକମିତି ଚୋକ୍ତାନି କର୍ମଣ୍ଯାନି ଵସୁନ୍ଧରେ

ଶ୍ୟାମାକ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଓ ଭୂଦେବୀ।

ଏତାନି ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାମି ଯଚ୍ଚ ଭାଗଵତଂ ପ୍ରିଯମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଯାହା ଅଛି, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ।

ଏତାନି ପ୍ରାପଣେ ଦଦ୍ଯାନ୍ମମ ଚୈତତ୍ପ୍ରିଯାଵହମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ କର୍ମରେ ଦେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ମୋତେ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।

ଭାଗୋ ମମାସ୍ତି ତତ୍ରାପି ପଶୂନାଂ ଛାଗଲସ୍ଯ ଚ

ସେଠାରେ ମୋର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ପଶୁ ଓ ଛାଗ ପାଇଁ।

ଵର୍ଜଯେତ୍ତତ୍ର ମାଂସାନି ଯଜୁଷା ଵୈଷ୍ଣଵୋଽଶ୍ନୁତେ

କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ବୈଷ୍ଣବ ଯଜୁର୍ବେଦ ଅନୁସାରେ ଭୋଜନ କରେ।

ପକ୍ଷିଣାଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେ ପ୍ରଯୋଜ୍ଯା ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଭୂଦେବୀ, କେଉଁ ପକ୍ଷୀ ଉପଯୋଗ କରାଯିବ।

ଲାଵକଂ ଵାର୍ତ୍ତିକଂ ଚୈଵ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚ କପିଞ୍ଜଲମ୍

ଲାବକ, ବାର୍ତ୍ତିକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କପିଞ୍ଜଳ ପକ୍ଷୀ,

ମମ କର୍ମଣି ଯୋଗ୍ଯା ଯେ ତେ ମଯା ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ

ମୋ କର୍ମ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଉପଯୋଗୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି।

ନାପରାଧ୍ନୋତି ସ ନରୋ ମମ ଚୋକ୍ତଂ ଵଚଃ ପ୍ରିଯେ

ମୋର କଥା ଯିଏ ଶୁଣି ମାନେଇଥାଏ, ସେ ପୁରୁଷ କେବେ ମୋର ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେନାହିଁ, ପ୍ରିୟେ।

ତତୋ ଯଷ୍ଟଵ୍ଯମେଵଂ ହି ଯ ଇଚ୍ଛେତ୍ ସିଦ୍ଧିମୁତ୍ତମାମ୍ 119.

ଏହିପରି ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଭଳି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।

ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମମୈଵ କୃତକର୍ମିଣଃ

ମୋର କଥା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଲୋକେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଅଥ ତ୍ରିସନ୍ଧ୍ଯାମନ୍ତ୍ରୋପସ୍ଥାନମ୍ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ପୂର୍ଵଂ ପୃଷ୍ଟଂ ତ୍ଵଯା ଧରେ

ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ତିନି ସମୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ, ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ପଚାରିଥିଲ, ସେହି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁପ୍ତ ଉପାସନା ବିଷୟରେ ଶୁଣ।

ସ୍ନାନଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ମମ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ଯେଉଁମାନେ ଠିକ୍ ଭଳି ସ୍ନାନ କରି, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖନ୍ତି—

ଯଶ୍ଚୈଵମୁଚ୍ଯତେ ଭଦ୍ରେ ମମ ରୂପଂ ସନାତନମ୍

ଏବଂ ଭଦ୍ରେ, ଯେଉଁଠି ମୋର ଶାଶ୍ୱତ ରୂପ ଏଭଳି ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ—

ଅଧଶ୍ଚୋର୍ଧ୍ଵଂ ଚ ତିର୍ଯକ୍ ଚ ଅହମେଵ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ତଳେ, ଉପରେ, ଓ ଦିଗ୍ବିଦିଗରେ, କେବଳ ମୁଁ ଅଛି।

ସର୍ଵଥା ଵନ୍ଦନୀଯାସ୍ତେ ମମ ଭକ୍ତେନ ସର୍ଵଦା

ମୋର ଭକ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସଦା ସମସ୍ତ ଭାବରେ ପୂଜ୍ୟ।

ଅନ୍ଯଚ୍ଚ ତେ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଗୁହ୍ଯଂ ଲୋକେ ମହଦ୍ଯଶଃ

ଏହା ଛଡ଼ା, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଉ ଏକ ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗୁପ୍ତ କଥା କହିବି।

କୃତ୍ଵାପି ପରମଂ କର୍ମ ବୁଦ୍ଧିମାଦାଯ ତଦ୍ଵିଧାମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ସର୍ବୋତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି—

ଓଂ ନମୋ ନାରାଯଣେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

‘ଓଁ ନମୋ ନାରାୟଣ’ ବୋଲି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—

ଯଜାମହେ ଧର୍ମପରାଯଣୋଦ୍ଭଵଂ ନାରାଯଣଂ ସର୍ଵଲୋକପ୍ରଧାନମ୍

ଆମେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଯେଉଁଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ମୁଖ୍ୟ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଛୁ।