ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରଣଵାଦ୍ଯେନ ଧର୍ମପୁଣ୍ଯେନ ସଂଵୃତଃ

ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, 'ଓଁ' ଧ୍ୱନି ସହିତ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟରେ ବିଲିନ ହୋଇ,

ଇଦଂ ପରାଯଣଂ ପରସ୍ପରପ୍ରୀତିକରଂ ପ୍ରାଣରକ୍ଷଣଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ସ୍ଵିଷ୍ଟଂ ତଦନୁକଲ୍ପଂ ସତ୍ଯମୁପଯୁକ୍ତମାତ୍ମନେ ତଦ୍ଦେଵ ଗୃହାଣ

ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଚାର, ପରସ୍ପର ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ, ଉପଯୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର; ହେ ଦେବ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

ଏଵଂ ତୁ ପ୍ରାପଣଂ କୃତ୍ଵା ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ଏଭଳି ଉପଚାର କରି, ମୋ ଦେଖାଇଥିବା ପଥ ଅନୁସରି,

ଶୁଚିଃ ସ୍ତୁଵତି ଦେଵାନାମେତଦେଵ ପରାଯଣମ୍

ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଏହିଠାରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଚାର।

ଏଵଂ ତୁ ଭୋଜନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵ୍ଯପନୀଯ ତୁ ପ୍ରାପଣମ୍

ଏଭଳି ଭୋଜନ ଦେଇ, ଉପଚାରକୁ ହଟାଇ,

ମନ୍ତ୍ରଃ - ଅଲଙ୍କାରଂ ସର୍ଵତୋ ଦେଵାନାଂ ଦ୍ରଵ୍ଯାନୁକ୍ତୌ ସର୍ଵସୌଗନ୍ଧିକାଦିଭିଃ ଗୃହ୍ଯ ତାମ୍ବୂଲଂ ଲୋକନାଥ ଵିଶିଷ୍ଟମସ୍ମାକଂ ଚ ଭଵନଂ ତଵ ପ୍ରତିମା ଚ ହ

ମନ୍ତ୍ର: ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗାର, ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧି ଓ ଏହାଦି ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ; ତାମ୍ବୁଳ ନେଇ, ହେ ଲୋକନାଥ, ଆମ ଘର ଓ ତୁମ ପ୍ରତିମା ବିଶେଷ ଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହେଉ।

ଅଲଙ୍କାରଂ ମୁଖେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତଵ ପ୍ରୀତ୍ଯା ମଯା କୃତମ୍

ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ମୁଖର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଛି।

ଏତେନୈଵୋପଚାରେଣ ମଦ୍ଭକ୍ତଃ କର୍ମ କାରଯେତ୍

ଏହି ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା, ମୋ ଭକ୍ତ ନିଜ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଦେଵୋପଚାରଵିଧିର୍ନାମାଷ୍ଟାଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ଦେବ ଉପଚାର ବିଧି' ନାମକ ଏକଶତ ଅଠାରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଭୋଜ୍ଯନିଯମଵିଧିଃ ଏଵଂ କର୍ମଵିଧିଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସର୍ଵ ସଂସାରମୋକ୍ଷଣମ୍

ଏବେ ଖାଇବାଯୋଗ୍ୟ ଓ ଖାଇବାକୁ ଅନୁଚିତ ଜିନିଷ ବିଷୟରେ ନିୟମ କହିବି। ଏହିପରି କର୍ମ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଶୁଣି, ଯାହା ସମସ୍ତ ସଂସାର ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ,

ଏଵଂ ମହୌଜସଂ କର୍ମ ତଵ ମାର୍ଗାନୁସାରତଃ

ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ମ ତୁମର ଆଚରଣ ପଥ ଅନୁସାରେ କରିବା ଉଚିତ,

କେନ ଦ୍ରଵ୍ଯେଣ ସଂଯୁକ୍ତଂ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ମାଧଵ

କେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ଏହା କରାଯିବ? ଏହି କଥା ମୋତେ କହ, ମାଧବ।

ଉଵାଚ ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତଂ ଧର୍ମଜ୍ଞୋ ଵାକ୍ଯକୋଵିଦଃ ଯେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ସଂଯୁକ୍ତୋ ମମ ପ୍ରାପଣକଂ ନଯେତ୍

ଧର୍ମକୁ ଜାଣିଥିବା, ଶବ୍ଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ଉତ୍ତର ଦେଲେ—'ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଏହା ଯୋଗ ହୁଏ, ତାହା ମୋ ପାଖକୁ ଆଣ।'

ସପ୍ତ ଵ୍ରୀହୀଂସ୍ତତୋ ଗୃହ୍ଯ ପଯସା ସହ ସଂଯୁତମ୍

ତାପରେ, ସାତଟି ଚାଉଳ ଦାଣା ଦୁଧ ସହିତ ନେବାକୁ।

ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ

ଏହା ଛଡ଼ା ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଶତଶଃ ଓ ସହସ୍ରଶଃ ଅଛି,

ଵ୍ରୀହୀଣାଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଉପଯୋଗ୍ଯାନି ମାଧଵି

ମାଧବି, ଚାଉଳର ଯେଉଁ ପ୍ରକାର ଉପଯୋଗ ଯୋଗ୍ୟ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ କହିବି।

ଧର୍ମଚିଲ୍ଲିକଶାକଂ ଚ ସୁଗନ୍ଧଂ ରକ୍ତମାଲିକୌ

ଧର୍ମଚିଲ୍ଲିକା, ଶାକ, ସୁଗନ୍ଧିତ ରକ୍ତମାଲତୀ,

ଆମୋଦା ଶିଵସୁନ୍ଦର୍ଯୌ ଶିରୀକାକୁଲଶାଲିକାଃ

ଆମୋଦା, ଶିବସୁନ୍ଦରୀ, ଶିରୀ, କାକୁଳା ଓ ଶାଳିକା ପ୍ରଭୃତି,

କର୍ମଣ୍ଯା ମୁଦ୍ଗମାଷା ଵୈ ତିଲକଙ୍ଗୁକୁଲିତ୍ଥକାଃ 119.

ମୁଗ ଡାଲ, ବୁଟ ଡାଲ, ତିଳ, କାଙ୍ଗୁ, କୁଳଥି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ କର୍ମ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ।

ଶ୍ଯାମାକମିତି ଚୋକ୍ତାନି କର୍ମଣ୍ଯାନି ଵସୁନ୍ଧରେ

ଶ୍ୟାମାକ ମଧ୍ୟ କର୍ମ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି, ଓ ଭୂଦେବୀ।

ଏତାନି ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣାମି ଯଚ୍ଚ ଭାଗଵତଂ ପ୍ରିଯମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୁଁ ଗ୍ରହଣ କରେ, ଏବଂ ଭକ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଯାହା ଅଛି, ସେଉଁଠି ମଧ୍ୟ।

ଏତାନି ପ୍ରାପଣେ ଦଦ୍ଯାନ୍ମମ ଚୈତତ୍ପ୍ରିଯାଵହମ୍

ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ କର୍ମରେ ଦେବା ଉଚିତ, କାରଣ ଏହା ମୋତେ ଖୁସି ଦେଇଥାଏ।

ଭାଗୋ ମମାସ୍ତି ତତ୍ରାପି ପଶୂନାଂ ଛାଗଲସ୍ଯ ଚ

ସେଠାରେ ମୋର ଅଂଶ ମଧ୍ୟ ଅଛି, ପଶୁ ଓ ଛାଗ ପାଇଁ।

ଵର୍ଜଯେତ୍ତତ୍ର ମାଂସାନି ଯଜୁଷା ଵୈଷ୍ଣଵୋଽଶ୍ନୁତେ

କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ ମାଂସ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ; ବୈଷ୍ଣବ ଯଜୁର୍ବେଦ ଅନୁସାରେ ଭୋଜନ କରେ।

ପକ୍ଷିଣାଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯେ ପ୍ରଯୋଜ୍ଯା ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ କହିବି, ଭୂଦେବୀ, କେଉଁ ପକ୍ଷୀ ଉପଯୋଗ କରାଯିବ।

ଲାଵକଂ ଵାର୍ତ୍ତିକଂ ଚୈଵ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚ କପିଞ୍ଜଲମ୍

ଲାବକ, ବାର୍ତ୍ତିକ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ କପିଞ୍ଜଳ ପକ୍ଷୀ,

ମମ କର୍ମଣି ଯୋଗ୍ଯା ଯେ ତେ ମଯା ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ

ମୋ କର୍ମ ପାଇଁ ଯେଉଁମାନେ ଉପଯୋଗୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଛି।

ନାପରାଧ୍ନୋତି ସ ନରୋ ମମ ଚୋକ୍ତଂ ଵଚଃ ପ୍ରିଯେ

ମୋର କଥା ଯିଏ ଶୁଣି ମାନେଇଥାଏ, ସେ ପୁରୁଷ କେବେ ମୋର ଆଜ୍ଞା ଉଲ୍ଲଂଘନ କରେନାହିଁ, ପ୍ରିୟେ।

ତତୋ ଯଷ୍ଟଵ୍ଯମେଵଂ ହି ଯ ଇଚ୍ଛେତ୍ ସିଦ୍ଧିମୁତ୍ତମାମ୍ 119.

ଏହିପରି ଯିଏ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏଭଳି ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।