ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ମମ କର୍ମାନୁସାରକଃ

ଯଦି କେହି ମୋ ନିର୍ଦ୍ଦେଶିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଅନୁସରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ଚାହେ,

ତତ ଆମଲକଂ ଚୈଵ ଵସୁଗନ୍ଧାର୍ଣମୁତ୍ତମମ୍

ତେବେ ଆମଳକୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଗନ୍ଧି ମାଟି ନେବା ।

ଜଲକୁମ୍ଭଂ ତତୋ ଗୃହ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍

ତାପରେ ଜଳର କୁମ୍ଭ ନେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ।

ତଵ ଵ୍ଯକ୍ତସ୍ଵରୂପେଣ ସ୍ନାନଂ ଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ମେଽନଘ

ତୁମର ପ୍ରକଟ ରୂପରେ, ମୋର ଦ୍ୱାରା ଏହି ସ୍ନାନ ଗ୍ରହଣ କର, ନିଷ୍ପାପ ।

ଅଥ ସୌଵର୍ଣକୁମ୍ଭେନ ରଜତସ୍ଯ ଘଟେନ ଵା

ତାପରେ ସୁନାର କୁମ୍ଭ କିମ୍ବା ଚାଁଦିର ଘଟ ଦ୍ୱାରା,

ତାମ୍ରକୁମ୍ଭମଯେନୈଵ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ନପନମୁତ୍ତମମ୍

କିମ୍ବା ତାମ୍ବାର କୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତମ ସ୍ନାନ କରାଯିବା ଉଚିତ ।

ପଶ୍ଚାଦ୍ଗନ୍ଧଃ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଃ ପ୍ରକୃଷ୍ଟୋ ମନ୍ତ୍ରସଂଯୁତଃ

ତାପରେ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର ।

ଉତ୍ପନ୍ନାଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ତ୍ଵଯା ସତ୍ଯେଷୁ ଯୋଜିତାଃ

ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସତ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଛ ।

ମମ ଭକ୍ତ୍ଯା ସୁସନ୍ତୁଷ୍ଟଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଷ୍ଵ ମାଧଵ

ମୋର ଭକ୍ତିରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମଧବ, ଏହା ଗ୍ରହଣ କର ।

କର୍ମଣ୍ଯାନ୍ଯପି ମାଲ୍ଯାନି ତତୋ ମହ୍ଯଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ 118.

ତାପରେ ଅନ୍ୟ ମାଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ କାର୍ଯ୍ୟର ଅଂଶ ଭାବେ ଦେବା ଉଚିତ ।

ତତଃ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ତାପରେ ଫୁଲର ଅଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ।

ମମ ସଂସାରମୋକ୍ଷାଯ ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ମମାଚ୍ଯୁତ

ମୋ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ହେ ଅଚ୍ୟୁତ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର, ଗ୍ରହଣ କର।

ପଶ୍ଚାଦ୍ଧୂପଂ ଚ ମେ ଦଦ୍ଯାତ୍ସୁଗନ୍ଧଦ୍ରଵ୍ଯସମ୍ମିତମ୍

ପରେ, ମୋତେ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରୁ ତିଆରି ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।

ଉଭଯେଷୁ କୁଲେଷ୍ଵାତ୍ମା ଧୂପମଂତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ଉଭୟ ପରିବାରରେ, ଧୂପ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।

ମମ ସଂସାରମୋକ୍ଷାଯ ଧୂପୋଽଯଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯତାମ୍

ମୋ ସଂସାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ଏହି ଧୂପ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉ।

ସାଂଖ୍ଯାନାଂ ଶାନ୍ତିଯୋଗେନ ଧୂପଂ ଗୃହ୍ଣ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

ସାଂଖ୍ୟ ମନ୍ଦିରେ ଯେମିତି ଶାନ୍ତି ମିଳେ, ସେହିପରି ଏହି ଧୂପ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଚନଂ କୃତ୍ଵା ମାଲ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନୈଃ

ଏଭଳି ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧି ଓ ଲେପନ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି,

ଏଵଂ ଚୈଵ ସମାଦାଯ କୃତ୍ଵା ଶିରସି ଚାଞ୍ଜଲିମ୍

ଏଭଳି ଉପହାର ନେଇ, ହାତ ଯୋଡି ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି,

ପ୍ରୀଯତାଂ ଭଗଵାନ୍ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ ଶ୍ରୀନିଵାସଃ ଶ୍ରୀମାନାନନ୍ଦରୂପଃ କ୍ଷୌମଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ପୀତରୂପଂ ମନୋଜ୍ଞଂ ଦେଵାଂଗେ ସ୍ଵେ ଗାତ୍ରପ୍ରଚ୍ଛାଦନାଯ

ଭଗବାନ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ଶ୍ରୀନିବାସ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ଆନନ୍ଦରୂପ, ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ; ଦେବତାଙ୍କ ଦେହ ଢାକିବା ପାଇଁ ଆକର୍ଷକ ପୀତ କାପଡ଼ା ଉପସ୍ଥାପିତ।

ଵସ୍ତ୍ରୈର୍ଵିଭୂଷଣଂ କୃତ୍ଵା ମମ ଗାତ୍ରାନୁସାରି ଯତ୍ 118.

ମୋ ଦେହକୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଜମା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧାଇ ଶୃଙ୍ଗାର କରି,

ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରଣଵାଦ୍ଯେନ ଧର୍ମପୁଣ୍ଯେନ ସଂଵୃତଃ

ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, 'ଓଁ' ଧ୍ୱନି ସହିତ ଧର୍ମ ଓ ପୁଣ୍ୟରେ ବିଲିନ ହୋଇ,

ଇଦଂ ପରାଯଣଂ ପରସ୍ପରପ୍ରୀତିକରଂ ପ୍ରାଣରକ୍ଷଣଂ ପ୍ରାଣିନାଂ ସ୍ଵିଷ୍ଟଂ ତଦନୁକଲ୍ପଂ ସତ୍ଯମୁପଯୁକ୍ତମାତ୍ମନେ ତଦ୍ଦେଵ ଗୃହାଣ

ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଚାର, ପରସ୍ପର ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ପାଇଁ ଜୀବନ ରକ୍ଷା କରେ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ, ଉପଯୁକ୍ତ, ସତ୍ୟ ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଉପକୃତିକର; ହେ ଦେବ, ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

ଏଵଂ ତୁ ପ୍ରାପଣଂ କୃତ୍ଵା ମମ ମାର୍ଗାନୁସାରକଃ

ଏଭଳି ଉପଚାର କରି, ମୋ ଦେଖାଇଥିବା ପଥ ଅନୁସରି,

ଶୁଚିଃ ସ୍ତୁଵତି ଦେଵାନାମେତଦେଵ ପରାଯଣମ୍

ଶୁଦ୍ଧ ମନେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ; ଏହିଠାରେ ଏହା ସର୍ବୋତ୍ତମ ଉପଚାର।

ଏଵଂ ତୁ ଭୋଜନଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଵ୍ଯପନୀଯ ତୁ ପ୍ରାପଣମ୍

ଏଭଳି ଭୋଜନ ଦେଇ, ଉପଚାରକୁ ହଟାଇ,

ମନ୍ତ୍ରଃ - ଅଲଙ୍କାରଂ ସର୍ଵତୋ ଦେଵାନାଂ ଦ୍ରଵ୍ଯାନୁକ୍ତୌ ସର୍ଵସୌଗନ୍ଧିକାଦିଭିଃ ଗୃହ୍ଯ ତାମ୍ବୂଲଂ ଲୋକନାଥ ଵିଶିଷ୍ଟମସ୍ମାକଂ ଚ ଭଵନଂ ତଵ ପ୍ରତିମା ଚ ହ

ମନ୍ତ୍ର: ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗାର, ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧି ଓ ଏହାଦି ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ; ତାମ୍ବୁଳ ନେଇ, ହେ ଲୋକନାଥ, ଆମ ଘର ଓ ତୁମ ପ୍ରତିମା ବିଶେଷ ଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ହେଉ।

ଅଲଙ୍କାରଂ ମୁଖେ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ତଵ ପ୍ରୀତ୍ଯା ମଯା କୃତମ୍

ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ମୁଖର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଛି।

ଏତେନୈଵୋପଚାରେଣ ମଦ୍ଭକ୍ତଃ କର୍ମ କାରଯେତ୍

ଏହି ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା, ମୋ ଭକ୍ତ ନିଜ କର୍ମ କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଭଗଵଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରେ ଦେଵୋପଚାରଵିଧିର୍ନାମାଷ୍ଟାଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି ଶ୍ରୀବରାହ ପୁରାଣରେ, ଭଗବତ୍ ଶାସ୍ତ୍ରରେ, 'ଦେବ ଉପଚାର ବିଧି' ନାମକ ଏକଶତ ଅଠାରତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।