ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦପରାଧକଥନଂ ନାମ ସପ୍ତଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ବତିସି ଅପରାଧ କଥା' ନାମକ ଏକଶତ ସତରଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଦେଵୋପଚାରଵିଧିଃ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଭଦ୍ରେ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଯଥାଵିଧି

ଏବେ ଦେବତା ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ: ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ, କିପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯିବ।

ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠକମ୍

ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯିବ, ଦାନ୍ତମାଞ୍ଜନ ନେଇବା ଉଚିତ।

ଦୀପେ ପ୍ରଜ୍ଵାଲିତେ ତତ୍ର ହସ୍ତଶୌଚଂ ତୁ କାରଯେତ୍

ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲେ, ସେଠାରେ ହାତ ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ଵନ୍ଦଯିତ୍ଵାସ୍ଯ ଚରଣୌ ଦନ୍ତଧାଵନମାନଯେତ୍

ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦାନ୍ତ ମାଞ୍ଜିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ – ଭୁଵନଭଵନ ରଵିସଂହରଣ ଅନନ୍ତୋ ମଧ୍ଯଶ୍ଚେତି ଗୃହ୍ଣେମଂ ଭୁଵନଂ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍

ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: 'ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌ର ଉତ୍ସ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅପସାରଣ କରୁଥିବା, ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟରେ ଥିବା — ଏଭଳି ଭାବରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦନ୍ତ ମାଜିବା ପାଇଁ ଦାଣ୍ଡ ଭାବେ ଧରୁଛି।'

ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଭାଷିତଂ ସର୍ଵମେଵଂ ଧର୍ମଵିନିଶ୍ଚଯମ୍

ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମର ସଠିକ୍ ନିଷ୍ପତ୍ତି।

ନିତ୍ଯଂ ଶିରସୋତ୍ତାର୍ଯ ଧୃତ୍ଵା ଶିରସି ଚାତ୍ମନଃ

ସଦା ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ, ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିବା ଉଚିତ।

କାର୍ଯାଣି ମୁଖକର୍ମାଣି ସ୍ଵଲ୍ପେନ ସଲିଲେନ ଚ

ମୁଖର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଅଳ୍ପ ପାଣି ସହ କରିବା ଉଚିତ।

ଇଷ୍ଟ୍ଵେମମୁକ୍ତମନ୍ତ୍ରେଣ ସଂସାରାତ୍ତୁ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ

ଏହି ଅଖଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ରରେ ପୂଜା କରି, ଜନ୍ମମୃତ୍ୟୁର ଚକ୍ରରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ।

ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ- ତଦ୍ଭଗଵନ୍ତ୍ଵାଂ ଗୁଣଶ୍ଚ ଆତ୍ମନଶ୍ଚାପି ଗୃହ୍ଣ ଵାରିଣଃ ସର୍ଵଦେଵତାନାଂ ମୁଖମେଵ ପ୍ରକ୍ଷାଲଯେତ୍ 118.

ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କୁ, ଆପଣଙ୍କ ଗୁଣକୁ ଏବଂ ନିଜକୁ ପାଣି ସହ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ; ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ମୁଖ ପରିଶ୍କାର ହେଉ।'

ତତଃ ପୁଷ୍ପାଞ୍ଜଲିଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭଗଵନ୍ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲ

ତାପରେ, ଫୁଲ ହସ୍ତାଞ୍ଜଳି ଦେଇ, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳ' —

ମନ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନାଂ ଯଜ୍ଞଯଷ୍ଟାରଂ ଭୂତସ୍ରଷ୍ଟାରମେଵ ଚ

ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ —

କାଯଂ ନିପତିତଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରସୀଦେତି ଜନାର୍ଦ୍ଦନମ୍

ଦେହକୁ ଭୂମିରେ ପତିତ କରି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରୈର୍ଲବ୍ଧ୍ଵା ସଂଜ୍ଞାଂ ତ୍ଵଯି ନାଥ ପ୍ରସନ୍ନେ ତ୍ଵଦିଚ୍ଛାତୋ ହ୍ଯପି ଯୋଗିନାଂ ଚୈଵ ମୁକ୍ତିଃ

ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ଵାରା ସ୍ୱୀକୃତି ପାଇ, ନାଥ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ତୁମ ଇଚ୍ଛାରେ ଯୋଗୀମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି।

. ଯତସ୍ତ୍ଵଦୀଯଃ କର୍ମକରୋଽହମସ୍ମି ତ୍ଵଯୋକ୍ତଂ ଯତ୍ତେନ ଦେଵଃ ପ୍ରସୀଦତୁ

ମୁଁ ତୁମର ସେବକ, ତୁମ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଛି; ଦେବତା ତୁମେ ଯାହା ଶିଖାଇଛ, ତାହାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ।

ଏଵଂ ମନ୍ତ୍ରଵିଧିଂ କୃତ୍ଵା ମମ ଭକ୍ତିଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ରବିଧି କରି, ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରୁହ।

ଏଵଂ ସର୍ଵଂ ସମାଦାଯ ମମ କର୍ମ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ଏଭଳି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ରଖ।

ତତଃ ସ୍ନେହଂ ସମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ମଂତ୍ରଜ୍ଞଃ କର୍ମକାରକଃ

ତାପରେ, ମନରେ ସ୍ନେହ ରଖି, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରୁଥିବା —

ମଂତ୍ରା ଊଚୁଃ ସର୍ଵଲୋକେଷୁ ସିଦ୍ଧାତ୍ମା ଦଦାମ୍ଯାତ୍ମକରେଣ ଚ ।। 118.

ମନ୍ତ୍ରମାନେ କହିଲେ: 'ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ମୁଁ ସିଦ୍ଧ ଆତ୍ମା, ଏବଂ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ଵାରା ଦାନ କରେ।'

ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଃ କ୍ଷମସ୍ଵେତି ତୁଭ୍ଯଂ ଚୈଵ ନମୋ ନମଃ

'ମୁଁ ଯାହା କହିଛି, ଦୟାକରି ମାନ୍ୟ କର; ଏବଂ ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।'

ଦକ୍ଷିଣାଙ୍ଗଂ ତତୋଽଭ୍ଯଜ୍ଯାଦ୍ଵାମମଙ୍ଗଂ ତତୋଽନୁ ଚ

ତାପରେ, ପ୍ରଥମେ ଡାହାଣ ଅଂଗକୁ ଏବଂ ପରେ ବାମ ଅଂଗକୁ ଅଙ୍ଗ ମର୍ଦ୍ଦନ କରିବା ଉଚିତ।

ପଶ୍ଚାଲିମ୍ପେତ୍ତତୋ ଭୂମିଂ ଗୋମଯେନ ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ତାପରେ, ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ, ପଶ୍ଚିମ ଭାଗର ଭୂମିକୁ ଗୋମୟ ଦ୍ଵାରା ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।

ଯାନି ପୁଣ୍ଯାନ୍ଯଵାପ୍ନୋତି ତାନି ମେ ଗଦତଃ ଶୃଣୁ

ମୋ ଠାରୁ ଶୁଣ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକ କରିଲେ କେଉଁଠି କେଉଁଠି ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଯେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ଗଣାଯିବ, ସେତେ ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନ ମିଳେ ।

ଏକୈକକଣସଂଖ୍ଯାତଃ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ

ଏକ ଏକ ଗୁଣି ଗଣା ଦାଣା ପାଇଁ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ଥାନ ମିଳେ ।

ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ମମ ଲୋକେ ପ୍ରତିଷ୍ଠତି

ଯେତେ ହଜାର ବର୍ଷ ଗଣାଯିବ, ସେତେ ବର୍ଷ ମୋର ଲୋକରେ ରହିପାରିବେ ।

ଯେନ ଶୁଧ୍ଯନ୍ତି ଚାଙ୍ଗାନି ମମ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ ଜାଯତେ

ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦେହ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ଏବଂ ମୋର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ିଯାଏ ।

ମଧୂକମଶ୍ଵପର୍ଣଂ ଵା ରୋହିଣଂ ଚୈଵ କର୍କଟମ୍

ମଧୂକ, ଅଶ୍ୱପର୍ଣ୍ଣ, ରୋହିଣୀ ଏବଂ କର୍କଟ ଗଛ —