ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅପରାଧଂ ତ୍ଵଷ୍ଟଵିଂଶଂ କଲ୍ପଯାମି ଗୁଣାନ୍ଵିତେ

ଓ ଗୁଣବତୀ, ମୁଁ ଅଠାଇଶିଏ ଅପରାଧ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛି।

ଏକୋନଵିଂଶାପରାଧୋ ନ ସ ସ୍ଵର୍ଗେଷୁ ଗଚ୍ଛତି

ଉଣେଶିଏ ଅପରାଧ କରିଲେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ ନାହିଁ।

ତ୍ରିଂଶକଂ ଚାପରାଧଂ ତଂ କଲ୍ପଯାମି ଯଶସ୍ଵିନି

ଓ କୀର୍ତ୍ତିଶାଳିନୀ, ମୁଁ ତିରିଶିଏ ଅପରାଧ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛି।

ଏକତ୍ରିଂଶଂ ଚାପରାଧଂ କଲ୍ପଯାମି ମନସ୍ଵିନି

ଓ ବୁଦ୍ଧିମତୀ, ମୁଁ ଏକତିରିଶିଏ ଅପରାଧ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରୁଛି।

ମହାପରାଧଂ ଜନୀଯାଦ୍ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଂ ତଂ ମମ ପ୍ରିଯେ

ଓ ପ୍ରିୟା, ବତିରିଶିଏ ଅପରାଧଟି ବଡ଼ ଅପରାଧ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।

କୃତ୍ଵା ଚାଵଶ୍ଯକଂ କର୍ମ ମମ ଲୋକଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ, ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ଅହିଂସାପରମଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵଭୂତଦଯାପରଃ

ସେ ଅହିଂସାରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି ଦୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ।

ନିଗୃହ୍ଯ ଚେନ୍ଦ୍ରିଯଗ୍ରାମମପରାଧଵିଵର୍ଜିତଃ

ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅପରାଧରୁ ଦୂରେଇଥିବା,

ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞଃ କୁଶଲଶ୍ଚୈଵ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ 117.

ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଦକ୍ଷ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍,

ଆଚାର୍ଯଭକ୍ତା ଦେଵେଷୁ ଭକ୍ତା ଭର୍ତରି ଵତ୍ସଲା

ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିବା, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ, ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳ,

ମମ ଲୋକସ୍ଥିତା ସା ଵୈ ଭର୍ତ୍ତାରଂ ପ୍ରସମୀକ୍ଷତେ

ମୋର ଲୋକରେ ବସିଥିବା ସେ ନାରୀ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖେ।

ସ ତତୋଽତ୍ର ପ୍ରତୀକ୍ଷେତ ଭାର୍ଯାଂ ଭର୍ତ୍ତରି ଵତ୍ସଲାମ୍

ତେଣୁ ସ୍ୱାମୀ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସ୍ନେହଶୀଳ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ସମ୍ମାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖିବା ଉଚିତ।

ଋଷଯୋ ମାଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ମମ କର୍ମପଥେ ସ୍ଥିତାଃ

ମୋର କାର୍ଯ୍ୟମାର୍ଗରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଦେଖିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।

କିଂ ପୁନର୍ମାନୁଷା ଯେ ଚ ମମ କର୍ମଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ

ତେବେ, ମୋର କାର୍ଯ୍ୟମାର୍ଗରେ ଥିବା ମଣିଷମାନେ କିପରି ଦେଖିପାରିବେ?

ମମ ମାଯାଵିମୂଢାସ୍ତୁ ନ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତି ମାଧଵି

ମୋର ମାୟାରେ ମୁହଁ ହୋଇଥିବାମାନେ, ମାଧବୀ, ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହନ୍ତି।

ତାନହଂ ଭାଵସଂସିଦ୍ଧାନ୍ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ସଂଵିଭଜାମି ଵୈ

ଯେମାନେ ଭାବରେ ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ମୁଁ ଚିହ୍ନି, ଯଥାଯଥ ଫଳ ଦେଇଥାଏ।

ତେନେଦଂ କଥିତଂ ଦେଵି ଆଖ୍ଯାନଂ ଧର୍ମସଂଯୁତମ୍

ଏହିପରି, ଦେବୀ, ଧର୍ମରେ ଭରିଥିବା ଏହି କଥା କୁହାଯାଇଛି।

ତତୋ ନ ଚୋପଦିଷ୍ଟାଯ ନ ଶଠାଯ ପ୍ରଦାପଯେତ

ଏହି କଥା ଅନୁଶିକ୍ଷିତ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ ନ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଚତୁର ଅଥବା ଧୂର୍ତ୍ତକୁ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଶଠାଯ ଚ ନ ଦାତଵ୍ଯଂ ନାସ୍ତିକାଯ ନ ମାଧଵି 117.

ଧୂର୍ତ୍ତକୁ ଓ ନାସ୍ତିକକୁ, ମାଧବୀ, ଏହି କଥା ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ମମ ଧର୍ମଂ ମହୌଜସମ୍

ଏହିପରି, ଦେବୀ, ମୋର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧର୍ମ ତୁମକୁ କୁହିଦେଲି।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶଦପରାଧକଥନଂ ନାମ ସପ୍ତଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ 'ବତିସି ଅପରାଧ କଥା' ନାମକ ଏକଶତ ସତରଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ ଦେଵୋପଚାରଵିଧିଃ ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ମେ ଭଦ୍ରେ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ଯଥାଵିଧି

ଏବେ ଦେବତା ପୂଜା ପ୍ରଣାଳୀ: ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନଦେଇ ଶୁଣ, କିପରି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରାଯିବ।

ଵକ୍ଷ୍ଯମାଣେନ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଉଦ୍ଧୃତ୍ଯ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠକମ୍

ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବାକୁ କୁହାଯିବ, ଦାନ୍ତମାଞ୍ଜନ ନେଇବା ଉଚିତ।

ଦୀପେ ପ୍ରଜ୍ଵାଲିତେ ତତ୍ର ହସ୍ତଶୌଚଂ ତୁ କାରଯେତ୍

ଦୀପ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲେ, ସେଠାରେ ହାତ ଧୋଇବା ଉଚିତ।

ଵନ୍ଦଯିତ୍ଵାସ୍ଯ ଚରଣୌ ଦନ୍ତଧାଵନମାନଯେତ୍

ତାଙ୍କର ପାଦକୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦାନ୍ତ ମାଞ୍ଜିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରଶ୍ଚ – ଭୁଵନଭଵନ ରଵିସଂହରଣ ଅନନ୍ତୋ ମଧ୍ଯଶ୍ଚେତି ଗୃହ୍ଣେମଂ ଭୁଵନଂ ଦନ୍ତଧାଵନମ୍

ମନ୍ତ୍ର ହେଉଛି: 'ସମସ୍ତ ଜଗତ୍‌ର ଉତ୍ସ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଅପସାରଣ କରୁଥିବା, ଅନନ୍ତ, ମଧ୍ୟରେ ଥିବା — ଏଭଳି ଭାବରେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦନ୍ତ ମାଜିବା ପାଇଁ ଦାଣ୍ଡ ଭାବେ ଧରୁଛି।'

ଯତ୍ତ୍ଵଯା ଭାଷିତଂ ସର୍ଵମେଵଂ ଧର୍ମଵିନିଶ୍ଚଯମ୍

ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ସେସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ଧର୍ମର ସଠିକ୍ ନିଷ୍ପତ୍ତି।

ନିତ୍ଯଂ ଶିରସୋତ୍ତାର୍ଯ ଧୃତ୍ଵା ଶିରସି ଚାତ୍ମନଃ

ସଦା ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଇ, ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଧରିବା ଉଚିତ।

କାର୍ଯାଣି ମୁଖକର୍ମାଣି ସ୍ଵଲ୍ପେନ ସଲିଲେନ ଚ

ମୁଖର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକ କେବଳ ଅଳ୍ପ ପାଣି ସହ କରିବା ଉଚିତ।