ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଋତୁକାଲାଭିଗାମୀ ଚ ଶାନ୍ତାତ୍ମା ମୋହଵର୍ଜିତଃ

ଯିଏ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନୀ ସହ ମିଶେ, ଯାହାର ମନ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ମୋହ ରହିତ,

ଗୁରୁସମ୍ପୂଜକୋ ନିତ୍ଯଂ ଯୁକ୍ତୋ ଭକ୍ତାନୁଵତ୍ସଲଃ

ଯିଏ ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ନିତ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରହେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ,

ତସ୍ଯାହଂ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯାମି ସ ଚ ମେ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ଅଥ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କର୍ମାଣି ଶୃଣୁ ମାଧଵି

ସେ ମୋ ପାଇଁ କେବେ ହରାଯାଏ ନାହିଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ହରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏବେ ମାଧବୀ, ମୁଁ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ କର୍ମ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ।

କର୍ମାଣି ଯାନି କୃତ୍ଵା ହ ଶୂଦ୍ରୋ ମହ୍ଯଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଶୂଦ୍ର ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖେ—

ଉଭୌ ଭାଗଵତୌ ଭକ୍ତୌ ମଦ୍ଭକ୍ତୌ କର୍ମନିଷ୍ଠିତୌ

ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ କର୍ମରେ ଦୃଢ଼।

ନିରହଙ୍କାରଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଆତିଥେଯୋ ଵିନୀତଵାନ୍

ଯାହାର ମନ ପବିତ୍ର, ଅହଂକାର ରହିତ, ଅତିଥିମାନେ ପ୍ରତି ଆଦରଶୀଳ ଏବଂ ନମ୍ର,

ନମସ୍କାରପ୍ରିଯୋ ନିତ୍ଯଂ ମମ ଚିନ୍ତାଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ସଦା ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରେ, ମୋ ଚିନ୍ତାରେ ମନ ଲଗାଇ ରହେ,

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଋଷିସହସ୍ରାଣି ଶୂଦ୍ରମେଵ ଭଜାମ୍ଯହମ୍ 115.

ହଜାର ଋଷିକୁ ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ମାତ୍ର ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଭଜେ।

ଏଵଂ କର୍ମଗୁଣାଶ୍ଚୈଵ ଯେନ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଏହିପରି କର୍ମ ଗୁଣ ସହିତ ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ରହେ—

ଯେନ ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯତେ ଯୋଗଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏକତା ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ, ସେଥିରେ ଶୁଣ, ଓ ବସୁଧା।

ନ ଶୀତଂ ଚ ନ ଚୋଷ୍ଣେ ଚ ଲବ୍ଧାଽଲବ୍ଧଂ ଵିଚିନ୍ତଯେତ୍

ସେ ଠଣ୍ଡା କିମ୍ବା ଗରମ, ଲାଭ କିମ୍ବା ହାନି ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।

ନ କଷାଯୈଃ ସ୍ପୃହା ଯସ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ସିଦ୍ଧିମୁତ୍ତମାମ୍

ଯାହାର କଷା ଉପରେ ଆସକ୍ତି ନାହିଁ, ସେ ଉତ୍ତମ ସିଦ୍ଧି ପାଏ।

ଯ ଏତାନ୍ ହି ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ମମ କର୍ମରତଃ ସଦା

ଯିଏ ଏହାମାନେ ଛାଡ଼ି, ସଦା ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗି ରହେ,

ତତ୍ପରୋ ନିତ୍ଯମୁଦ୍ଯୁକ୍ତଃ ଅନ୍ଯକାର୍ଯଜୁଗୁପ୍ସକଃ

ଯିଏ ସେଥିରେ ମନ ଦେଇ ନିତ୍ୟ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାମରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ,

କାରୁଣ୍ଯଃ ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵାନାଂ ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ଥାଯୀ ମହାକ୍ଷମଃ

ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି କରୁଣାଶୀଳ, ଉଠି ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ବଡ଼ ଖ୍ଷମାଶୀଳ,

ତ୍ରିକାଲଂ ଚ ଦିଶୋ ଭାଗଂ ସଦା କର୍ମପଥି ସ୍ଥିତଃ

ତିନିବେଳେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ, ସଦା କର୍ମର ପଥରେ ଅଟୁଟ ରହେ,

ଅନୁଷ୍ଠାନପରଶ୍ଚୈଵ ମମ ପାର୍ଶ୍ଵେ ମନଶ୍ଚରଃ

ଏବଂ ଯିଏ ନିୟମିତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗି ରହେ, ମନ ସଦା ମୋ ପାଖରେ ରଖେ—

ପୁଷ୍ପେ ଗନ୍ଧେ ଚ ଧୂପେ ଚ ମତ୍କର୍ମଣି ସଦା ରତଃ 115.

ଯେଉଁଜଣେ ସଦା ମୋ ପୂଜାରେ ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ନିଷ୍ଠାରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି,

ପଯସା ଯାଵକେନାପି କଦାଚିଦ୍ଵାଯୁଭକ୍ଷଣଃ

ଯେଉଁଜଣେ କେବେ କେବେ କେବଳ ଦୁଧ, ଯବର ଖିରି କିମ୍ବା କେବଳ ପବନ ଖାଇ ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି,

କଦାଚିତ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥେନ କଦାଚିତ୍ଫଲମେଵ ଚ

ଏବଂ କେବେ କେବେ ଚାରି ଦିନ ପରେ ଖାଆନ୍ତି, କେବେ କେବେ କେବଳ ଫଳ ଖାଆନ୍ତି,

ଯ ଏତତ୍ସପ୍ତ ଜନ୍ମାନି ମମ କର୍ମାଣି କୁର୍ଵତେ

ଯେଉଁଜଣେ ଏହି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ସାତଟି ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିଥାନ୍ତି,

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଵିଵିଧକର୍ମୋତ୍ପତ୍ତୌ ପଂଚଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ବିଭିନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଏକଶତ ପଞ୍ଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ସୁଖଦୁଃଖନିରୂପଣମ୍ ମଯା ପ୍ରୋକ୍ତଵିଧାନେନ ଯସ୍ତୁ କର୍ମାଣି କାରଯେତ୍

ଏବେ ସୁଖ ଓ ଦୁଃଖର ସ୍ୱରୂପ ବିଷୟରେ: ଯେଉଁଜଣେ ମୋ କହିଥିବା ପ୍ରକାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରାନ୍ତି,

ଏକଚିତ୍ତଃ ସମାସ୍ଥାଯ ଅହଙ୍କାରଵିଵର୍ଜ୍ଜିତଃ

ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ରେଖି, ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି, ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି,

ଫଲମୂଲାନି ଶାକାନି ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ଵା କଦାଚନ

ଯେଉଁଜଣେ ଦ୍ୱାଦଶୀ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ସମୟରେ ଫଳ, ମୂଳ ଓ ଶାକ ଭୋଜନ କରନ୍ତି,

ଷଷ୍ଠ୍ଯଷ୍ଟମୀ ହ୍ଯମାଵାସ୍ଯା ତୂଭଯତ୍ର ଚତୁର୍ଦଶୀ

ଷଷ୍ଠୀ, ଅଷ୍ଟମୀ, ଅମାବାସ୍ୟା ଓ ଦୁଇପକ୍ଷରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ,

ଏଵଂ ଯୋଗଵିଧାନେନ କର୍ମ କୁର୍ଯାଦ୍ଦୃଢଵ୍ରତଃ

ଏପରି ଯୋଗ ଶାସନ ଅନୁସାରେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ,

ନ ଗ୍ଲାନିର୍ନ ଜରା ତସ୍ଯ ନ ମୋହୋ ରୋଗ ଏଵ ଚ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେବେ ଦୁଃଖ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୂଢ଼ତା କିମ୍ବା ରୋଗ ନାହିଁ।

ତେଷାଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟିଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମମ କର୍ମସମୁତ୍ଥିତାମ୍

ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଥିବା ଫଳ ତାଙ୍କୁ କହିବି।