ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯାଵନ୍ତୋ ବିନ୍ଦଵଃ କିଂଚିତ୍ପତନ୍ତ୍ଯେଵାଞ୍ଜଲେର୍ଜଲାତ୍

ଏହି ଅଞ୍ଜଳିରୁ ଯେତେ ଟିପି ପାଣି ପଡ଼େ—

ଅଥ ଚୈଵ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପୁରୁଷା ଧର୍ମଵାଦକାଃ

ତେବେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ—

ପାଣ୍ଡୁରୈଶ୍ଚୈଵ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ମୃଷ୍ଟୈର୍ଧୂପୈସ୍ତୁ ଧୂପଯେତ୍

—ସଫା କରାଯାଇଥିବା ହଳକା ରଙ୍ଗର ଫୁଲ ଏବଂ ମନୋହର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବେ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିରସି ପୁଷ୍ପାଣି ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ସୁମାନ୍ଯଃ ସୁମନା ଗୃହ୍ଯ ପ୍ରୀଯତାଂ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ

“ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଏବଂ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ଭଗବାନ୍ ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।”

ନମୋଽସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଗନ୍ଧିଗନ୍ଧାନ୍ସୁଗନ୍ଧାନ୍ଵା ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ନମୋ ଭଗଵତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯାଗତମାଧାରସଵନଂ ପତଯେ ଭଵଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ମେ ଧୂପ ଧୂପନଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ମେ ଭଗଵାନଚ୍ଯୁତଃ

“ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଭଗବତ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଶୁଣି, ପୁନର୍ବାର ଆସି, ଓ ସୋମ ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ଆପଣ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ଏହି ଧୂପ ଆର୍ପଣ ଭଗବାନ୍ ଅଚ୍ୟୁତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।”

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୈଵଂ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଯୋ ମାମେଵ ତୁ କାରଯେତ୍

ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଏହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରୂପେ କରାଏ—

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଚୈଵ ମମ ପ୍ରିଯମ୍ 115.

ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଉପଦେଶ ତୁମକୁ କହିଲି।

ଶ୍ଯାମାକଂ ସ୍ଵସ୍ତିକଂ ଚୈଵ ଗୋଧୂମଂ ମୁଦ୍ଗକଂ ତଥା

ଶ୍ୟାମାକ, ସ୍ୱସ୍ତିକ, ଗହୁଁ ଏବଂ ମୁଗ ଡାଲି—

ଏତାନି ଯସ୍ତୁ ଭୁଞ୍ଜୀତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଏହି ଖାଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଭୋଜନ କରେ—

ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ କର୍ମ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କର୍ମ ତୁମକୁ କହିବି, ହେ ମୃଦା, ଶୁଣ।

ଷଟ୍କର୍ମନିରତୋ ଭୂତ୍ଵା ଅହଙ୍କାରଵିଵର୍ଜ୍ଜିତଃ

ଷଡ୍‌କର୍ମରେ ଲିନ ଏବଂ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ିଦେଇ—

ମମ କର୍ମସମାଯୁକ୍ତଃ ପୈଶୁନ୍ଯେନ ଵିଵର୍ଜିତଃ

ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକତା ରଖି, ନିନ୍ଦା ରହିତ ହୋଇ—

ଏତଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କର୍ମ ଏକଚିତ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଏହା ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କର୍ମ: ଏକାଗ୍ର ମନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ।

କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମମ କର୍ମସୁ ତିଷ୍ଠତାମ୍

ଏବେ ମୁଁ ମୋର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର କର୍ମ କହିବି।

ଦାନଶୂରଶ୍ଚ କର୍ମଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ କୁଶଲଃ ଶୁଚିଃ

ଦାନଶୀଳ, ସାହସୀ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଯଜ୍ଞରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ପବିତ୍ର—

ଅଲ୍ପଭାଷୀ ଗୁଣଜ୍ଞଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ଭାଗଵତପ୍ରିଯଃ

ଅଳ୍ପ କଥା କହୁଥିବା, ଗୁଣ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଏବଂ ସଦା ଭାଗବତରେ ଭକ୍ତି ରଖୁଥିବା—

ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନାଦିକୁଶଲଃ ପୈଶୁନ୍ଯେନ ଵିଵର୍ଜିତଃ 115.

ପ୍ରୟାସ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ, ନିନ୍ଦା ରହିତ—

ଭଜତେ ମମ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ମମ ଲୋକାଯ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ସଦା ଏଭଳି ମୋତେ ଭଜେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।

ଯାନି କର୍ମାଣି କୁରୁତେ ମମ ଭକ୍ତିପଥେ ସ୍ଥିତଃ

ମୋ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିର ପଥରେ ଦୃଢ଼ ରହିଥିବା ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ,

ଋତୁକାଲାଭିଗାମୀ ଚ ଶାନ୍ତାତ୍ମା ମୋହଵର୍ଜିତଃ

ଯିଏ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନୀ ସହ ମିଶେ, ଯାହାର ମନ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ମୋହ ରହିତ,

ଗୁରୁସମ୍ପୂଜକୋ ନିତ୍ଯଂ ଯୁକ୍ତୋ ଭକ୍ତାନୁଵତ୍ସଲଃ

ଯିଏ ସଦା ଗୁରୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରେ, ନିତ୍ୟ ଦୃଢ଼ ରହେ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରେ,

ତସ୍ଯାହଂ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯାମି ସ ଚ ମେ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯତି ଅଥ ଶୂଦ୍ରସ୍ଯ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କର୍ମାଣି ଶୃଣୁ ମାଧଵି

ସେ ମୋ ପାଇଁ କେବେ ହରାଯାଏ ନାହିଁ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ହରାଯାଏ ନାହିଁ। ଏବେ ମାଧବୀ, ମୁଁ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ କର୍ମ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ।

କର୍ମାଣି ଯାନି କୃତ୍ଵା ହ ଶୂଦ୍ରୋ ମହ୍ଯଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଶୂଦ୍ର ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖେ—

ଉଭୌ ଭାଗଵତୌ ଭକ୍ତୌ ମଦ୍ଭକ୍ତୌ କର୍ମନିଷ୍ଠିତୌ

ସେମାନେ ଦୁଇଁଜଣେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଭକ୍ତ, ମୋ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଏବଂ କର୍ମରେ ଦୃଢ଼।

ନିରହଙ୍କାରଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଆତିଥେଯୋ ଵିନୀତଵାନ୍

ଯାହାର ମନ ପବିତ୍ର, ଅହଂକାର ରହିତ, ଅତିଥିମାନେ ପ୍ରତି ଆଦରଶୀଳ ଏବଂ ନମ୍ର,

ନମସ୍କାରପ୍ରିଯୋ ନିତ୍ଯଂ ମମ ଚିନ୍ତାଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଯିଏ ସଦା ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ପସନ୍ଦ କରେ, ମୋ ଚିନ୍ତାରେ ମନ ଲଗାଇ ରହେ,

ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଋଷିସହସ୍ରାଣି ଶୂଦ୍ରମେଵ ଭଜାମ୍ଯହମ୍ 115.

ହଜାର ଋଷିକୁ ଛାଡ଼ି, ମୁଁ ମାତ୍ର ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଭଜେ।

ଏଵଂ କର୍ମଗୁଣାଶ୍ଚୈଵ ଯେନ ଭକ୍ତ୍ଯା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ

ଏହିପରି କର୍ମ ଗୁଣ ସହିତ ଯିଏ ଭକ୍ତିରେ ଦୃଢ଼ ଅଟୁଟ ରହେ—