ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନାହଂ ଦାନସହସ୍ରେଣ ନାହଂ ଯଜ୍ଞଶତୈରପି

ହଜାର ଦାନ କିମ୍ବା ଶତ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଲଭ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏକଚିତ୍ତଂ ସମାଧାଯ ଯୋ ମାଂ ଜାନାତି ମାଧଵି

ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ମନେ ମୋତେ ଜାଣେ, ହେ ମାଧବୀ—

ଯଚ୍ଚ ପୃଚ୍ଛସି ମାଂ ଭଦ୍ରେ କର୍ମ ସ୍ଵର୍ଗସୁଖାଵହମ୍

ଏବଂ ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେହି କର୍ମ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଦେଉଥାଏ।

ଯେ ନମସ୍ଯତି ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ପୁରୁଷା ବହୁଚେତସଃ

ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର ମନ ଅନେକ ଦିଗରେ ଘୁରେ,

ଯସ୍ଯ ଚିତ୍ତଂ ନ ନଶ୍ଯେତ ମମ ଭକ୍ତିଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍

ଯାହାଙ୍କର ମନ ମୋ ପ୍ରେମରେ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, କେବେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ—

ତେ ମାମେଵ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମଯି ଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ

ସେମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖି, ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି।

ଇଚ୍ଛଯାଽପି ଭଵେଦ୍ଭଦ୍ରେ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵସତି ସୁନ୍ଦରି

କେବଳ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ ମିଳେ।

ଯାନି କର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତୁ ମାଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଧଵି 115.

ସେମାନେ ଯେଉଁ କର୍ମ କରନ୍ତି, ହେ ମାଧବୀ, ସେଥିରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମୁପଵାସଂ ତୁ ଯେ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ ନରାଃ

ଯେମାନେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି—

କୃତ୍ଵା ଚୈଵୋପଵାସଂ ପ୍ରଗୃହ୍ଯ ଚୈଵ ଜଲାଞ୍ଜଲିମ୍

ଉପବାସ କରି, ହାତରେ ପାଣି ଧରନ୍ତି,

ଯାଵନ୍ତୋ ବିନ୍ଦଵଃ କିଂଚିତ୍ପତନ୍ତ୍ଯେଵାଞ୍ଜଲେର୍ଜଲାତ୍

ଏହି ଅଞ୍ଜଳିରୁ ଯେତେ ଟିପି ପାଣି ପଡ଼େ—

ଅଥ ଚୈଵ ତୁ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ପୁରୁଷା ଧର୍ମଵାଦକାଃ

ତେବେ, ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଲୋକମାନେ—

ପାଣ୍ଡୁରୈଶ୍ଚୈଵ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ମୃଷ୍ଟୈର୍ଧୂପୈସ୍ତୁ ଧୂପଯେତ୍

—ସଫା କରାଯାଇଥିବା ହଳକା ରଙ୍ଗର ଫୁଲ ଏବଂ ମନୋହର ଗନ୍ଧ ଥିବା ଧୂପ ଦେଇ ପୂଜା କରିବେ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଶିରସି ପୁଷ୍ପାଣି ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦୀରଯେତ୍

ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ରଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।

ସୁମାନ୍ଯଃ ସୁମନା ଗୃହ୍ଯ ପ୍ରୀଯତାଂ ଭଗଵାନ୍ହରିଃ

“ପବିତ୍ର ହୃଦୟ ଏବଂ ଏହି ସୁନ୍ଦର ଫୁଲ ଭଗବାନ୍ ହରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।”

ନମୋଽସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣଵେ ଵ୍ଯକ୍ତାଵ୍ଯକ୍ତଗନ୍ଧିଗନ୍ଧାନ୍ସୁଗନ୍ଧାନ୍ଵା ଗୃହ୍ଣ ଗୃହ୍ଣ ନମୋ ଭଗଵତେ ଵିଷ୍ଣଵେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯାଗତମାଧାରସଵନଂ ପତଯେ ଭଵଂ ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ମେ ଧୂପ ଧୂପନଂ ଗୃହ୍ଣାତୁ ମେ ଭଗଵାନଚ୍ଯୁତଃ

“ଓ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୋର ପ୍ରଣାମ। ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ସୁଗନ୍ଧ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଭଗବତ୍ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ। ଶୁଣି, ପୁନର୍ବାର ଆସି, ଓ ସୋମ ଯଜ୍ଞର ନାଥ, ଆପଣ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି; ଏହି ଧୂପ ଆର୍ପଣ ଭଗବାନ୍ ଅଚ୍ୟୁତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।”

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୈଵଂ ଚ ଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଯୋ ମାମେଵ ତୁ କାରଯେତ୍

ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି, ଯିଏ ମୋ ପାଇଁ ଏହାକୁ କାର୍ଯ୍ୟରୂପେ କରାଏ—

ଏତତ୍ତେ କଥିତଂ ଦେଵି ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ଚୈଵ ମମ ପ୍ରିଯମ୍ 115.

ହେ ଦେବୀ, ଏହି ମୋର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଉପଦେଶ ତୁମକୁ କହିଲି।

ଶ୍ଯାମାକଂ ସ୍ଵସ୍ତିକଂ ଚୈଵ ଗୋଧୂମଂ ମୁଦ୍ଗକଂ ତଥା

ଶ୍ୟାମାକ, ସ୍ୱସ୍ତିକ, ଗହୁଁ ଏବଂ ମୁଗ ଡାଲି—

ଏତାନି ଯସ୍ତୁ ଭୁଞ୍ଜୀତ ମମ କର୍ମପରାଯଣଃ

ଯିଏ ମୋର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି ଏହି ଖାଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଭୋଜନ କରେ—

ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଶୃଣୁ କର୍ମ ଵସୁନ୍ଧରେ

ଏବେ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କର୍ମ ତୁମକୁ କହିବି, ହେ ମୃଦା, ଶୁଣ।

ଷଟ୍କର୍ମନିରତୋ ଭୂତ୍ଵା ଅହଙ୍କାରଵିଵର୍ଜ୍ଜିତଃ

ଷଡ୍‌କର୍ମରେ ଲିନ ଏବଂ ଅହଂକାର ଛାଡ଼ିଦେଇ—

ମମ କର୍ମସମାଯୁକ୍ତଃ ପୈଶୁନ୍ଯେନ ଵିଵର୍ଜିତଃ

ମୋର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକତା ରଖି, ନିନ୍ଦା ରହିତ ହୋଇ—

ଏତଦ୍ଵୈ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କର୍ମ ଏକଚିତ୍ତୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ଏହା ହେଉଛି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର କର୍ମ: ଏକାଗ୍ର ମନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ।

କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ମମ କର୍ମସୁ ତିଷ୍ଠତାମ୍

ଏବେ ମୁଁ ମୋର ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର କର୍ମ କହିବି।

ଦାନଶୂରଶ୍ଚ କର୍ମଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞେଷୁ କୁଶଲଃ ଶୁଚିଃ

ଦାନଶୀଳ, ସାହସୀ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଯଜ୍ଞରେ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ପବିତ୍ର—

ଅଲ୍ପଭାଷୀ ଗୁଣଜ୍ଞଶ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ଭାଗଵତପ୍ରିଯଃ

ଅଳ୍ପ କଥା କହୁଥିବା, ଗୁଣ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଏବଂ ସଦା ଭାଗବତରେ ଭକ୍ତି ରଖୁଥିବା—

ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନାଦିକୁଶଲଃ ପୈଶୁନ୍ଯେନ ଵିଵର୍ଜିତଃ 115.

ପ୍ରୟାସ ଓ ଏହା ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ, ନିନ୍ଦା ରହିତ—

ଭଜତେ ମମ ଯୋ ନିତ୍ଯଂ ମମ ଲୋକାଯ ଗଚ୍ଛତି

ଯିଏ ସଦା ଏଭଳି ମୋତେ ଭଜେ, ସେ ମୋର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।