ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତେଷାଂ ତୁ କା ଗତିର୍ଦେଵ ତଵ କର୍ମପରାଯଣାଃ

ହେ ଦେବ, ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଗତି କଣ?

ତେଷାଂ ତୁ କା ଗତିର୍ଦେଵ ଶିରସା ଦୀପଧାରଣାତ୍ 114.

ହେ ଦେବ, ମୁଣ୍ଡରେ ଦୀପ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କଣ?

ତେ ଗତିଂ କାଂ ପ୍ରପଦ୍ଯନ୍ତେ ତଵ ଚିଂତାପରାଯଣାଃ

ତୁମ ଚିନ୍ତାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲିନ ଥିବା ଲୋକମାନେ କେଉଁ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି?

ତେଷାଂ ତୁ କା ଗତିର୍ଦେଵ ତଵ ଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ

ହେ ଦେବ, ତୁମେଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତିରେ ଲିନ ଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଗତି କଣ?

ତେଷାଂ ତୁ କା ଗତିର୍ଦେଵ ସ୍ଵଧର୍ମଗୁଣଚାରିଣଃ

ହେ ଦେବ, ନିଜ ଧର୍ମର ଗୁଣ ଅନୁସାରେ ଚାଲୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କଣ?

ତେଷାଂ ତୁ କା ଗତିର୍ଦେଵ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପୃଚ୍ଛତଃ

ହେ ଦେବ, ସେମାନଙ୍କର ଗତି କଣ? ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ଦୟାକରି ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ।

ତେ ଯାଂତି କାଂ ଗତିଂ ଦେଵ କଥ୍ଯତେ ଯା ଚ ଶାଶ୍ଵତୀ

ହେ ଦେବ, ସେମାନେ କେଉଁ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି ଏବଂ କେଉଁଟି ସାଶ୍ୱତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ?

ତେଷାଂ ତୁ କା ଗତିର୍ଦେଵ କଥ୍ଯତେ ଚୈଵ ଶାଶ୍ଵତୀ

ହେ ଦେବ, ସେମାନଙ୍କର ଗତି କଣ ଏବଂ କେଉଁଟି ସାଶ୍ୱତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ?

ଭଗଵନ୍ କା ଗତିସ୍ତସ୍ଯ ଅଵାକ୍ଶିରସି ଶାଯିନଃ

ହେ ଭଗବାନ, ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ କରି ଶୋଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିର ଭାଗ୍ୟ କଣ?

କା ଗତିସ୍ତସ୍ଯ ସିଦ୍ଧା ତୁ କଥଯସ୍ଵ ସୁରୋତ୍ତମ

ହେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବ, ସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଗତି କଣ? ଦୟାକରି କୁହନ୍ତୁ।

ଗମନାଗମନଂ ଚୈଵ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସନ୍ନେନ ମାଧଵ

ହେ ମାଧବ, ତୁମ ଦୟାରେ ଜୀବମାନଙ୍କର ଆସିବା-ଯିବା କେମିତି ହୁଏ?

ଅତସ୍ତ୍ଵଯୈଵ ଵକ୍ତଵ୍ଯୋ ଯୋଗସାଙ୍ଖ୍ଯଵିନିଶ୍ଚଯଃ 114.

ଏହିପରି, ଯୋଗ ଓ ସାଂଖ୍ୟର ସଠିକ ନିଷ୍କର୍ଷ କେବଳ ତୁମେ କହିପାରିବ।

ଭସ୍ମାକୁଲେଷୁ ନିଃକ୍ଷିପ୍ଯ କଥଂ ଚାଗ୍ନୌ ପ୍ରପଦ୍ଯତେ

ଛାରର ଢେରରେ ରଖିବା ପରେ, କିପରି ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ?

ତ୍ଵତ୍କ୍ଷେତ୍ରସଂସ୍ଥିତୋ ଵାପି ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ପୃଚ୍ଛତଃ

ତୁମର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସ୍ଥାନରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ପଚାରୁଛି, ଏହି କଥା ମତେ କହ।

ନମୋ ନାରାଯଣେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତେଷାଂ ଵୈ କା ଗତିର୍ଭଵେତ୍

‘ନମୋ ନାରାୟଣ’ ବୋଲି କହିଲେ, ସେମାନେ କେଉଁ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି?

ନାମପ୍ରକୀର୍ତନାତ୍ତେଷାଂ କୀଦୃଶୀ ତୁ ଗତିର୍ଭଵେତ୍

ମାତ୍ର ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ସେମାନେ କେମିତି ଗତିକୁ ପାଆନ୍ତି?

ରହସ୍ଯଂ ଧର୍ମସଂଯୁକ୍ତଂ ତନ୍ମମାଚକ୍ଷ୍ଵ ମାଧଵ

ହେ ମାଧବ, ଧର୍ମ ସହିତ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ମତେ କହ।

ସଂଚିନ୍ତ୍ଯ ଲୋକଧର୍ମାର୍ଥଂ ତଦ୍ଭଵାନ୍ ଵକ୍ତୁମର୍ହତି

ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଚାର କରି, ଆପଣ ସେଇ କଥା କହିବା ଉଚିତ।

ଅଥ ଵିଵିଧଧର୍ମୋତ୍ପତ୍ତିଃ କଥଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଦେଵି କର୍ମ ସ୍ଵର୍ଗସୁଖାଵହମ୍

ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମର ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେଉଁ କର୍ମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଦେଇଥାଏ।

ଯତ୍ତ୍ଵଯା ପୃଚ୍ଛ୍ଯତେ ଦେଵି ତଚ୍ଛୃଣୁଷ୍ଵ ଵସୁନ୍ଧରେ

ତୁମେ ଯାହା ପଚାରିଛ, ହେ ବସୁନ୍ଧରା, ସେଇ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।

ନାହଂ ଦାନସହସ୍ରେଣ ନାହଂ ଯଜ୍ଞଶତୈରପି

ହଜାର ଦାନ କିମ୍ବା ଶତ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ଲଭ୍ୟ ନୁହେଁ।

ଏକଚିତ୍ତଂ ସମାଧାଯ ଯୋ ମାଂ ଜାନାତି ମାଧଵି

ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ମନେ ମୋତେ ଜାଣେ, ହେ ମାଧବୀ—

ଯଚ୍ଚ ପୃଚ୍ଛସି ମାଂ ଭଦ୍ରେ କର୍ମ ସ୍ଵର୍ଗସୁଖାଵହମ୍

ଏବଂ ତୁମେ ମୋତେ ଯାହା ପଚାରୁଛ, ହେ ଭଦ୍ରେ, ସେହି କର୍ମ ସ୍ୱର୍ଗର ସୁଖ ଦେଉଥାଏ।

ଯେ ନମସ୍ଯତି ମାଂ ନିତ୍ଯଂ ପୁରୁଷା ବହୁଚେତସଃ

ଯେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ମୋତେ ଭଜନ୍ତି, ଯଦିଓ ସେମାନଙ୍କର ମନ ଅନେକ ଦିଗରେ ଘୁରେ,

ଯସ୍ଯ ଚିତ୍ତଂ ନ ନଶ୍ଯେତ ମମ ଭକ୍ତିଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍

ଯାହାଙ୍କର ମନ ମୋ ପ୍ରେମରେ ଅଟୁଟ ରହିଥାଏ, କେବେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏ ନାହିଁ—

ତେ ମାମେଵ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମଯି ଭକ୍ତିପରାଯଣାଃ

ସେମାନେ ମୋ ପ୍ରତି ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖି, ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି।

ଇଚ୍ଛଯାଽପି ଭଵେଦ୍ଭଦ୍ରେ ସ୍ଵର୍ଗେ ଵସତି ସୁନ୍ଦରି

କେବଳ ଇଚ୍ଛା କଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ ମିଳେ।

ଯାନି କର୍ମାଣି କୁର୍ଵନ୍ତୁ ମାଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ମାଧଵି 115.

ସେମାନେ ଯେଉଁ କର୍ମ କରନ୍ତି, ହେ ମାଧବୀ, ସେଥିରେ ମୋତେ ଦେଖନ୍ତି।

ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାମୁପଵାସଂ ତୁ ଯେ ଚ କୁର୍ଵନ୍ତି ତେ ନରାଃ

ଯେମାନେ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରନ୍ତି—