ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନ ଚ ଜାନାମ୍ଯହଂ ଦେଵ ତଵ କିଂଚିଦ୍ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍

ହେ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣେ ନାହିଁ।

ସୃଷ୍ଟ୍ଵା କିମାଦିଶଃ ସର୍ଵାଂ ନ ପ୍ରାଜ୍ଞାଯତ କିଂଚନ

ସମସ୍ତ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରି, ତୁମେ କଣ ଆଦେଶ କଲେ? କିଛି ବୁଝିପାରିଲି ନାହିଁ।

ଅଂଶଵଶ୍ଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ନ ନକ୍ଷତ୍ରା ନ ଵା ଗ୍ରହାଃ

ସେଠାରେ କୌଣସି କିରଣ, ତାରା କିମ୍ବା ଗ୍ରହ ଥିଲେ ନାହିଁ।

ଶନୈଶ୍ଚରୋ ବୁଧୋ ନାତ୍ର ନ ଚେନ୍ଦ୍ରୋ ଧନଦୋ ଯମଃ

ସେଠାରେ ଶନି, ବୁଧ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର କିମ୍ବା ଯମ ଥିଲେ ନାହିଁ।

ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାତ୍ର ତ୍ରୀନ୍ଦେଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାନ୍ 113.

ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବ ଥିଲେ ନାହିଁ।

ଗତ୍ଵା ଚ ଶରଣଂ ଦେଵୀ ଦୈନ୍ଯଂ ଵଦତି ମାଧଵୀ

ଶରଣ ନେଇ, ମାଧବୀ ଦେବୀ ନମ୍ରତା ସହ କଥା କହିଲେ।

ସପର୍ଵତଵନୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମାଂ ତାରଯ ପିତାମହ

ହେ ପିତାମହ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।

ମୁହୁର୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାସ୍ଥାଯ ପୃଥିଵୀଂ ତାମୁଵାଚ ହ

ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ପୃଥିବୀକୁ କଥା କହିଲେ।

ଲୋକନାଥଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠମାଦିକର୍ତ୍ତାରମଞ୍ଜସା

ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।

ସର୍ଵେଷାମେଵ ନଃ କାର୍ଯଂ ଯଚ୍ଚ କିଞ୍ଚିତ୍ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଯେ କୌଣସି କାମ ହୁଏ, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ।

ଅନନ୍ତଶଯନେ ଦେଵଂ ଶଯାନଂ ଯୋଗଶାଯିନମ୍

ଅନନ୍ତ ନାଗ ଉପରେ ଯୋଗ ନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ଦେବତା।

କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟା ଦେଵୀ ପ୍ରସାଦଯତି ମାଧଵମ୍ ଅହଂ ଭାରସମାଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଙ୍ଗତା

ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି, ଦେବୀ ମାଧବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ: 'ମୁଁ ଭାରକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି।'

ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଭଗଵତା ତେନାପ୍ଯୁକ୍ତମିଦଂ ଵଚଃ

ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ସ ତ୍ଵାଂ ତାରଯିତୁଂ ଶକ୍ତୋ ମଗ୍ନାସି ଯଦି ସାଗରେ

ମୁଁ ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଇଛି, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ,

ଭକ୍ତ୍ଯା ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଯାମି ପ୍ରସୀଦ ମମ ମାଧଵ 113.

ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି; ମୋପାଇଁ କୃପା କରନ୍ତୁ, ମାଧବ।

ଵାସଵୋ ଵରୁଣଶ୍ଚାସି ହ୍ଯଗ୍ନିର୍ମାରୁତ ଏଵ ଚ

ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ବରୁଣ, ଆପଣ ଅଗ୍ନି, ଆଉ ଆପଣ ବାୟୁ।

ମତ୍ସ୍ଯଃ କୂର୍ମ୍ମୋ ଵରାହଶ୍ଚ ନରସିଂହୋଽସି ଵାମନଃ

ଆପଣ ମାଛ, କଚ୍ଛପ, ବରାହ, ନରସିଂହ ଏବଂ ବାମନ।

ଏଵଂ ପଶ୍ଯସି ଯୋଗେନ ଶ୍ରୂଯତେ ତ୍ଵଂ ମହାଯଶାଃ

ଏଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ; ମହାଯଶସ୍ବୀ, ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣାଯାଏ।

ପୃଥିଵୀ ଵାଯୁରାକାଶମାପୋଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚ ପଞ୍ଚମମ୍

ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ପାଣି ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ହେଉଛି ଅଗ୍ନି—

ସଗ୍ରହାଣି ଚ ଋକ୍ଷାଣି କଲାକାଷ୍ଠାମୁହୂର୍ତ୍ତକାଃ

ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମଣ୍ଡଳ ସହିତ, ସମୟର ବିଭାଗ—କଳା, କାଷ୍ଠା ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକ—

ସଗ୍ରହା ଯେ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରା କଲା କାଲମୁହୂର୍ତ୍ତକାଃ

ଗ୍ରହମାନେ, ତାରାମଣ୍ଡଳ, ଏବଂ ସମୟର ବିଭାଗ—କଳା, କାଳ, ଓ ମୁହୂର୍ତ୍ତଗୁଡ଼ିକ—

ମାସଃ ପକ୍ଷମହୋରାତ୍ରମୃତୁଃ ସଂଵତ୍ସରାଣ୍ଯପି

ମାସ, ପକ୍ଷ, ଦିନ ଓ ରାତି, ଋତୁ ଏବଂ ବର୍ଷଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ,

କଲା କାଷ୍ଠାପି ଷଣ୍ମାସାଃ ଷଡ୍ରସାଶ୍ଚାପି ସଂଯମଃ

କଳା, କାଷ୍ଠା, ଛଅ ମାସ, ଛଅ ଋତୁ ଏବଂ ସବୁକିଛି ଆପଣଙ୍କ ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ।

ତ୍ଵଂ ମେରୁର୍ମନ୍ଦରୋ ଵିନ୍ଧ୍ଯୋ ମଲଯୋ ଦର୍ଦୁରୋ ଭଵାନ୍

ଆପଣ ମେରୁ, ମନ୍ଦର, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ପାହାଡ଼।

ଧନୁଷାଂ ଚ ପିନାକୋଽସି ସାଂଖ୍ଯଯୋଗୋଽସି ଚୋତ୍ତମଃ 113.

ଧନୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ପିନାକ; ଆପଣ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସାଂଖ୍ୟ ଓ ଯୋଗ।

ସଂକ୍ଷିପ୍ତଶ୍ଚୈଵ ଵିସ୍ତାରୋ ଗୋପ୍ତା ଯଜ୍ଞଶ୍ଚ ଶଶ୍ଵତଃ

ସଂକୁଚନ ଓ ବିସ୍ତାର, ରକ୍ଷକ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ଯଜ୍ଞ—ସବୁ ଆପଣ।

ଵେଦାନାଂ ସାମଵେଦୋଽସି ସାଙ୍ଗୋପାଙ୍ଗୋ ମହାଵ୍ରତଃ

ବେଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆପଣ ସାମବେଦ, ସମସ୍ତ ଅଂଗ ଓ ଉପାଂଗ ସହିତ, ମହାବ୍ରତ।

ଅମୃତଂ ସୃଜସେ ଵିଷ୍ଣୋ ଯେନ ଲୋକାନଧାରଯତ୍

ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ଆପଣ ଅମୃତ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି।

ଧେଯାଧେଯଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଯଚ୍ଚ କିଂଚିତ୍ ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଯାହା ଧ୍ୟାନ କରାଯିବା ଓ ଯାହା ନୁହେଁ, ଏବଂ ଯାହା କିଛି ଚଳିତ—