ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତସ୍ତସ୍ଯ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରଣମ୍ଯ ଋଷିପୁଂଗଵମ୍

ତାପରେ, ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି—

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ବାଢମିତ୍ଯେଵ ତାଂ ଦେଵି ସ୍ଵସ୍ତି ବ୍ରୂହୀତି ସୋଽବ୍ରଵୀତ୍

ଧରଣୀ କହିଲେ: 'ନିଶ୍ଚୟ,' ଏବଂ ସେ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଶୁଭ କଥା କହ।'

ନଷ୍ଟଚନ୍ଦ୍ରାନିଲେ ଲୋକେ ନଷ୍ଟଭାସ୍କରତାରକେ

ଯେତେବେଳେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ପବନ ଲୋକରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାରାମାନେ ମଧ୍ୟ ହରାଇଗଲେ—

ନ ଵାତି ପଵନସ୍ତତ୍ର ନୈଵ ଚାଗ୍ନିର୍ନ ଵିଦ୍ଯୁତଃ

ସେଠାରେ ପବନ ବହୁନଥିଲା, ଅଗ୍ନି ନଥିଲା, ବିଜୁଳି ମଧ୍ୟ ନଥିଲା।

ଵେଦେଷୁ ଚୈଵ ନଷ୍ଟେଷୁ ମତ୍ସ୍ଯୋ ଭୂତ୍ଵା ରସାତଲମ୍ 113.

ଏବଂ ବେଦମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବାବେଳେ, ସେ ମାଛ ଆକାର ଧାରଣ କରି ନିମ୍ନଲୋକର ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।

ଅନ୍ଯଦ୍ଦେଵଃ କୂର୍ମରୂପସ୍ତ୍ଵଂ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ମନ୍ଥନେ

ଏକ ସମୟରେ, ତୁମେ କୂର୍ମ ଆକାର ଧରି ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ।

ପୁନର୍ଵରାହରୂପେଣ ମାଂ ଗଚ୍ଛନ୍ତୀଂ ରସାତଲେ

ପୁଣି, ବରାହ ରୂପ ଧରି, ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ତଳଭୂମିକୁ ବୁଡ଼ିଯାଉଥିଲି, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।

ଅନ୍ଯଦ୍ଧିରଣ୍ଯକଶିପୁର୍ଵରଦାନେନ ଦର୍ପିତଃ

ଅନ୍ୟ ଏକ ସମୟରେ, ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ବର ପାଇ ଅହଂକାରି ହୋଇ ଦେଖାଦେଲା।

ପୁନର୍ନିଃକ୍ଷତ୍ରରୂପେଣ ତ୍ଵଯାଽହଂ ଵିକୃତା ପୁରା

ପୁଣି, ନରସିଂହ ରୂପ ଧରି, ପୁରୁଣା କାଳରେ ତୁମେ ମୋତେ ବିନାଶ କରିଥିଲେ।

ପୁନଶ୍ଚ ରାଵଣୋ ରକ୍ଷଃ କ୍ଷଯିତଂ ସ୍ଵେନ ତେଜସା

ପୁଣି, ତୁମର ଶକ୍ତିରେ ରାବଣ ନାମକ ରାକ୍ଷସ ନିଅସ୍ତ ହୋଇଗଲା।

ନ ଚ ଜାନାମ୍ଯହଂ ଦେଵ ତଵ କିଂଚିଦ୍ଵିଚେଷ୍ଟିତମ୍

ହେ ଦେବ, ମୁଁ ତୁମର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଜାଣେ ନାହିଁ।

ସୃଷ୍ଟ୍ଵା କିମାଦିଶଃ ସର୍ଵାଂ ନ ପ୍ରାଜ୍ଞାଯତ କିଂଚନ

ସମସ୍ତ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରି, ତୁମେ କଣ ଆଦେଶ କଲେ? କିଛି ବୁଝିପାରିଲି ନାହିଁ।

ଅଂଶଵଶ୍ଚନ ଵିଦ୍ଯନ୍ତେ ନ ନକ୍ଷତ୍ରା ନ ଵା ଗ୍ରହାଃ

ସେଠାରେ କୌଣସି କିରଣ, ତାରା କିମ୍ବା ଗ୍ରହ ଥିଲେ ନାହିଁ।

ଶନୈଶ୍ଚରୋ ବୁଧୋ ନାତ୍ର ନ ଚେନ୍ଦ୍ରୋ ଧନଦୋ ଯମଃ

ସେଠାରେ ଶନି, ବୁଧ, ଇନ୍ଦ୍ର, କୁବେର କିମ୍ବା ଯମ ଥିଲେ ନାହିଁ।

ଵର୍ଜଯିତ୍ଵାତ୍ର ତ୍ରୀନ୍ଦେଵାନ୍ ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶ୍ଵରାନ୍ 113.

ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ମହେଶ୍ୱର ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦେବ ଥିଲେ ନାହିଁ।

ଗତ୍ଵା ଚ ଶରଣଂ ଦେଵୀ ଦୈନ୍ଯଂ ଵଦତି ମାଧଵୀ

ଶରଣ ନେଇ, ମାଧବୀ ଦେବୀ ନମ୍ରତା ସହ କଥା କହିଲେ।

ସପର୍ଵତଵନୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମାଂ ତାରଯ ପିତାମହ

ହେ ପିତାମହ, ପାହାଡ଼ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ସହିତ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର।

ମୁହୁର୍ତଂ ଧ୍ଯାନମାସ୍ଥାଯ ପୃଥିଵୀଂ ତାମୁଵାଚ ହ

ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ପୃଥିବୀକୁ କଥା କହିଲେ।

ଲୋକନାଥଂ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠମାଦିକର୍ତ୍ତାରମଞ୍ଜସା

ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ନାଥ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଆଦି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।

ସର୍ଵେଷାମେଵ ନଃ କାର୍ଯଂ ଯଚ୍ଚ କିଞ୍ଚିତ୍ପ୍ରଵର୍ତ୍ତତେ

ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଯେ କୌଣସି କାମ ହୁଏ, ସେ ସବୁ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ।

ଅନନ୍ତଶଯନେ ଦେଵଂ ଶଯାନଂ ଯୋଗଶାଯିନମ୍

ଅନନ୍ତ ନାଗ ଉପରେ ଯୋଗ ନିଦ୍ରାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା ଦେବତା।

କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟା ଦେଵୀ ପ୍ରସାଦଯତି ମାଧଵମ୍ ଅହଂ ଭାରସମାଯୁକ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ଶରଣଙ୍ଗତା

ଅଞ୍ଜଳି ମୁଡ଼ି, ଦେବୀ ମାଧବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ: 'ମୁଁ ଭାରକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛି।'

ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଭଗଵତା ତେନାପ୍ଯୁକ୍ତମିଦଂ ଵଚଃ

ଭଗବାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱୀକୃତ ହୋଇ, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।

ସ ତ୍ଵାଂ ତାରଯିତୁଂ ଶକ୍ତୋ ମଗ୍ନାସି ଯଦି ସାଗରେ

ମୁଁ ସମୁଦ୍ରରେ ଡୁବିଯାଇଛି, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ,

ଭକ୍ତ୍ଯା ତ୍ଵାଂ ଶରଣଂ ଯାମି ପ୍ରସୀଦ ମମ ମାଧଵ 113.

ଭକ୍ତି ସହିତ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି; ମୋପାଇଁ କୃପା କରନ୍ତୁ, ମାଧବ।

ଵାସଵୋ ଵରୁଣଶ୍ଚାସି ହ୍ଯଗ୍ନିର୍ମାରୁତ ଏଵ ଚ

ଆପଣ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆପଣ ବରୁଣ, ଆପଣ ଅଗ୍ନି, ଆଉ ଆପଣ ବାୟୁ।

ମତ୍ସ୍ଯଃ କୂର୍ମ୍ମୋ ଵରାହଶ୍ଚ ନରସିଂହୋଽସି ଵାମନଃ

ଆପଣ ମାଛ, କଚ୍ଛପ, ବରାହ, ନରସିଂହ ଏବଂ ବାମନ।

ଏଵଂ ପଶ୍ଯସି ଯୋଗେନ ଶ୍ରୂଯତେ ତ୍ଵଂ ମହାଯଶାଃ

ଏଭଳି ଆପଣଙ୍କୁ ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେଖାଯାଏ; ମହାଯଶସ୍ବୀ, ଆପଣଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣାଯାଏ।

ପୃଥିଵୀ ଵାଯୁରାକାଶମାପୋଜ୍ଯୋତିଶ୍ଚ ପଞ୍ଚମମ୍

ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ପାଣି ଏବଂ ପଞ୍ଚମ ହେଉଛି ଅଗ୍ନି—