ଵରାହପୁରାଣମ୍

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵସୂନଵେ ପ୍ରାଦାତ୍ପୁଲସ୍ତ୍ଯାଯ ମହାତ୍ମନେ

ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପୁସ୍ତକଟିକୁ ନିଜ ପୁଅ ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, ଯିଏ ମହାତ୍ମା, ଦେଇଥିଲେ।

ଅସାଵପି ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାଯ ପ୍ରାଦାଦୁଗ୍ରାଯ ଧାରିଣି 112.

ସେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିଜ ଶିଷ୍ୟ ଉଗ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ, ଦେଇଥିଲେ।

ସମ୍ବନ୍ଧଃ ପୂର୍ଵକଲ୍ପୀଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଶୃଣୁ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍

ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପୂର୍ବ କଳ୍ପରୁ ଆସିଛି; ଏବେ ଦ୍ୱିତୀୟ କଥା ଶୁଣ।

ତ୍ଵତ୍ତଶ୍ଚ ତପସା ସିଦ୍ଧା ଵେତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ କପିଲାଦଯଃ

ତୁମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କପିଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସିଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇବେ।

ତସ୍ଯାପି ଶିଷ୍ଯୋ ଭଵିତା ନାମ୍ନା ଵୈ ରୋମହର୍ଷଣିଃ

ତାଙ୍କର ଏକ ଶିଷ୍ୟ ହେବେ, ତାଙ୍କର ନାମ ରୋମହର୍ଷଣ।

ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣାନି ଵେଦ ଦ୍ଵୈପାଯନୋ ଗୁରୁଃ

ଦ୍ୱୈପାୟନ ଗୁରୁ ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣ ଓ ବେଦକୁ ବିଭାଜନ କରିଥିଲେ।

ତଥାନ୍ଯଂ ନାରଦୀଯଂ ଚ ମାର୍କଣ୍ଡେଯଂ ଚ ସପ୍ତମମ୍

ଏଭଳି ନାରଦ ପୁରାଣ ଓ ସପ୍ତମ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୁରାଣ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଦଶମଂ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତ ଲୈଙ୍ଗମେକାଦଶଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଦଶମଟି ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ; ଏକାଦଶଟି ଲିଙ୍ଗ ପୁରାଣ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ଚତୁର୍ଦଶଂ ଵାମନକଂ କୌର୍ମଂ ପଂଚଦଶଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶଟି ହେଉଛି ବାମନ ପୁରାଣ; ପଞ୍ଚଦଶଟି କୂର୍ମ ପୁରାଣ ଭାବେ ପରିଚିତ।

ଯ ଏତତ୍ପାଠଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀଦିନେ

ଯେଉଁଠି ଲୋକେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ପାଠ କରନ୍ତି,

ଯସ୍ଯେଦଂ ତିଷ୍ଠତେ ଗେହେ ଲିଖିତଂ ପୂଜ୍ଯତେ ସଦା

ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଏହା ଲେଖାଯାଇ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ସଦା ପୂଜା କରାଯାଏ,

ଯଶ୍ଚୈତଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ନୈରନ୍ତର୍ଯେଣ ମାନଵଃ 112.

ଏବଂ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅବିରତ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି,

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପୂଜଯେଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ତଥା ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍

ଶୁଣିସାରେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଏବଂ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ନୃପୋ ଗ୍ରାମୈଃ ପୂଜଯେଦ୍ଵତ୍ସକଂ ଧରେ

ନରେଶ ତାଙ୍କର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ବଛାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ଉଭଯତୋମୁଖୀଗୋଦାନ ହେମକୁମ୍ଭଦାନ ପୁରାଣପ୍ରଶଂସନଂନାମ ଦ୍ଵାଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତ ଓ ବିନୀତାଶ୍ୱଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ପୁରାଣର ସ୍ତୁତି, ଉଭୟ ପକ୍ଷରୁ ଗାଈ ଦାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦାନ' ନାମକ ଏହି ଏକଶଏ ବାରତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ଭଗଵତ୍ସ୍ତୁତିଃ

ଏବେ ଭଗବାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।

ନମସ୍ତସ୍ମୈ ଵରାହାଯ ଲୀଲଯୋଦ୍ଧରତେ ମହୀମ୍

ସେହି ବରାହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଲୀଳାରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରେଣୋଦ୍ଧୃତା ଗୋରୁଦଧିପରିଵୃତା ପର୍ଵତୈର୍ନିମ୍ନଗାଭିର୍ଭକ୍ତାନାଂ ଭୀତିହାନୌ ସୁରନରକଦଶାସ୍ଯାନ୍ତକଃ କ୍ରୋଡରୂପୀ

ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ିର ଟିପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଲେ, ଚାରିପାଖରେ ପାହାଡ଼ ଓ ନଦୀ ଘେରିଥିଲା, ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ଚାରିଦିଗରେ ଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଦଶମୁଖ ଦାନବଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ବରାହ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ଯସ୍ମିନ୍କାଲେ କ୍ଷିତିଃ ପୂର୍ଵକଲ୍ପେ ଵାରାହ ମୂର୍ତିନା

ସେଇ ସମୟରେ, ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ, ବରାହ ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା।

ଧରଣ୍ଯୁଵାଚ ନ ବାହୁଶ୍ଚେଷ୍ଟତେ ମୂର୍ତିର୍ମାଦୃଶୀଂ ଗାଂ ଚ କେଶଵ

ଧରଣୀ କହିଲେ: ହେ କେଶବ, ଆଉ କେହି ଆକାର କିମ୍ବା ବାହୁ ମୋତେ, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ, ଧାରଣ କରିପାରିବେ ନାହିଁ।

ସ ତେନ ସାନ୍ତ୍ଵିତାଯାଂ ଵୈ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯଃ ସମାଗତଃ

ସେ ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତିଦାୟକ କଥାରେ ପୃଥିବୀ ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଲା, ଯିଏ ସେଠାରେ ଆସିଥିଲେ—

ସ୍ଵସ୍ତି ଵାଚ୍ଯାହ ପୁଣ୍ଯାଗ୍ରେ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍ ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵର୍ଦ୍ଧସେ ଦେଵି ତ୍ଵଂ ଚ ଯସ୍ଯାସି ମାଧଵି

ପୁଣ୍ୟ ତୀରରେ ସେ ଶୁଭ କଥା କହି, ବସୁଧାରାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: 'ଦେବୀ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଉନ୍ନତି ପାଉଛ, ଏବଂ ତୁମେ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା।'

ଵିଷ୍ଣୁନା ଧାର୍ଯମାଣା ଚ କିଂ ତ୍ଵଯା ଦୃଷ୍ଟମଦ୍ଭୁତମ୍

ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ ହେଉଥିବାବେଳେ, ତୁମେ କଣ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥିଲ?

ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପୃଥିଵୀ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍ ଯଦ୍ଗୁହ୍ଯଂ ସ ମଯା ପୃଷ୍ଟୋ ଯଚ୍ଚ ମେ ସମ୍ପ୍ରଭାଷିତମ୍

ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ପୃଥିବୀ କହିଲେ: 'ସେ ମୋତେ ଯେଉଁ ଗୁପ୍ତ କଥା ପଚାରିଥିଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ଯାହା ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲି—'

ଶୃଣୁ ତତ୍ତ୍ଵେନ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଗୁହ୍ଯଂ ଧର୍ମଂ ମହୌଜସମ୍ 113.

ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧର୍ମର ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ମନ ଦେଇ ଶୁଣ।

ତେନ ମେ କଥିତଂ ହ୍ଯେତତ୍ସଂସାରାତ୍ତୁ ଵିମୋକ୍ଷଣମ୍

ସେ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଥିଲେ, ଯାହା ଏହି ସଂସାର ରୁ ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ।

ଉଵାଚ ପରମଂ ଗୁହ୍ଯଂ ଧର୍ମାଣାଂ ଵ୍ଯାପ୍ତନିଶ୍ଚଯମ୍

ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗୁପ୍ତ ଧର୍ମର ତତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ନିଶ୍ଚିତ ସତ୍ୟ କଥା କହିଥିଲେ।

ତତୋ ମହୀଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରୋ ମହାତପାଃ

ତାପରେ, ପୃଥିବୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପୁଅ ମହାତପସ୍ବୀ—

ତାନ୍ସର୍ଵାନାନଯାମାସ ଯତ୍ର ଦେଵୀ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା

ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବୀ ବସିଥିଲେ।