ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଦେଵଦାନଵଯକ୍ଷୈସ୍ତୁ ଯୁକ୍ତମେତତ୍ସଦା ଵିଭୋ

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହା ଦେବତା, ଦାନବ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ଉପଯୁକ୍ତ।

ସରତ୍ନଂ ପୁରୁଷଃ କୃତ୍ଵା କାର୍ତ୍ତିକ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀ ଦିନେ 112.

କାର୍ତ୍ତିକୀ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଏକ ପୁରୁଷ ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଏକଠା କରି,

ପୁରୋହିତାଯ ଗୁରଵେ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଭକ୍ତିସମନ୍ଵିତଃ

ଭକ୍ତି ସହିତ ପୁରୋହିତ କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ତାନି ଦତ୍ତାନି ତେନ ସ୍ଯୁଃ ସମାସାତ୍କଥିତଂ ତଵ

ସେ ଯେଉଁ ଦାନ କରେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମୁଁ ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହିଛି, ସେମାନେ ତାହାର ହୁଏ।

ସୈକଦେଶୋ ଯଜେତ୍ତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ

ସେ ବିଶେଷ କରି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଏକ ଅଂଶ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ।

ତେନ ଚେଷ୍ଟଂ ହୁତଂ ଦତ୍ତଂ ପଠିତଂ କୀର୍ତ୍ତିତଂ ଭଵେତ୍

ଏହା ଦ୍ୱାରା, ଯାହା କିଛି କରାଯାଏ, ହୋମ, ଦାନ, ପାଠ, କୀର୍ତ୍ତନ — ସେସବୁ ସଫଳ ହୁଏ।

ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡମୃଷଯେ ପ୍ରାଦାତ୍ସଵିଧାନଂ ଚ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍

ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ମୁନିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବିଧିରେ, ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦେଇଦେଲେ।

ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵମପି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତଦ୍ଦତ୍ତ୍ଵା ତୁ ସୁଖୀ ଭଵ

ତେଣୁ, ହେ ରାଜେଶ୍ୱର, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦାନ କରି ସୁଖୀ ହୁଅ।

ଜଗାମ ପରମାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଯତ୍ର ଗତ୍ଵା ନ ଶୋଚତି ଇଯଂ ତେ କଥିତା ଦେଵି ସଂହିତା ସର୍ଵକାମିକା

ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ପରେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ। ଏହି ହେଉଛି ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ସଂହିତା, ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଲି, ହେ ଦେବୀ।

ଵରାହାଖ୍ଯା ଵରାରୋହେ ସର୍ଵପାତକନାଶିନୀ

ବରାହ ପୁରାଣ, ଯାହାକୁ ବରାରୋହି ଭି କୁହାଯାଏ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରେ।

ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଵସୂନଵେ ପ୍ରାଦାତ୍ପୁଲସ୍ତ୍ଯାଯ ମହାତ୍ମନେ

ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପୁସ୍ତକଟିକୁ ନିଜ ପୁଅ ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, ଯିଏ ମହାତ୍ମା, ଦେଇଥିଲେ।

ଅସାଵପି ସ୍ଵଶିଷ୍ଯାଯ ପ୍ରାଦାଦୁଗ୍ରାଯ ଧାରିଣି 112.

ସେ ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଏହାକୁ ନିଜ ଶିଷ୍ୟ ଉଗ୍ରଙ୍କୁ, ଯିଏ ଦୃଢ଼ ଚିତ୍ତ, ଦେଇଥିଲେ।

ସମ୍ବନ୍ଧଃ ପୂର୍ଵକଲ୍ପୀଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଶୃଣୁ ସାମ୍ପ୍ରତମ୍

ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପୂର୍ବ କଳ୍ପରୁ ଆସିଛି; ଏବେ ଦ୍ୱିତୀୟ କଥା ଶୁଣ।

ତ୍ଵତ୍ତଶ୍ଚ ତପସା ସିଦ୍ଧା ଵେତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ କପିଲାଦଯଃ

ତୁମର ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା କପିଳ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସିଦ୍ଧି ଓ ଜ୍ଞାନ ପାଇବେ।

ତସ୍ଯାପି ଶିଷ୍ଯୋ ଭଵିତା ନାମ୍ନା ଵୈ ରୋମହର୍ଷଣିଃ

ତାଙ୍କର ଏକ ଶିଷ୍ୟ ହେବେ, ତାଙ୍କର ନାମ ରୋମହର୍ଷଣ।

ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣାନି ଵେଦ ଦ୍ଵୈପାଯନୋ ଗୁରୁଃ

ଦ୍ୱୈପାୟନ ଗୁରୁ ଅଷ୍ଟାଦଶ ପୁରାଣ ଓ ବେଦକୁ ବିଭାଜନ କରିଥିଲେ।

ତଥାନ୍ଯଂ ନାରଦୀଯଂ ଚ ମାର୍କଣ୍ଡେଯଂ ଚ ସପ୍ତମମ୍

ଏଭଳି ନାରଦ ପୁରାଣ ଓ ସପ୍ତମ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ପୁରାଣ ମଧ୍ୟ ଅଛି।

ଦଶମଂ ବ୍ରହ୍ମଵୈଵର୍ତ୍ତ ଲୈଙ୍ଗମେକାଦଶଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଦଶମଟି ହେଉଛି ବ୍ରହ୍ମୱୈବର୍ତ୍ତ ପୁରାଣ; ଏକାଦଶଟି ଲିଙ୍ଗ ପୁରାଣ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।

ଚତୁର୍ଦଶଂ ଵାମନକଂ କୌର୍ମଂ ପଂଚଦଶଂ ସ୍ମୃତମ୍

ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶଟି ହେଉଛି ବାମନ ପୁରାଣ; ପଞ୍ଚଦଶଟି କୂର୍ମ ପୁରାଣ ଭାବେ ପରିଚିତ।

ଯ ଏତତ୍ପାଠଯେଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା କାର୍ତିକ୍ଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶୀଦିନେ

ଯେଉଁଠି ଲୋକେ କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ପାଠ କରନ୍ତି,

ଯସ୍ଯେଦଂ ତିଷ୍ଠତେ ଗେହେ ଲିଖିତଂ ପୂଜ୍ଯତେ ସଦା

ଯାହାଙ୍କ ଘରେ ଏହା ଲେଖାଯାଇ ରଖାଯାଇଛି ଏବଂ ସଦା ପୂଜା କରାଯାଏ,

ଯଶ୍ଚୈତଚ୍ଛୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ନୈରନ୍ତର୍ଯେଣ ମାନଵଃ 112.

ଏବଂ ଯେଉଁ ମଣିଷ ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅବିରତ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି,

ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ପୂଜଯେଚ୍ଛାସ୍ତ୍ରଂ ତଥା ଵିଷ୍ଣୁଂ ସନାତନମ୍

ଶୁଣିସାରେ, ଏହି ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଏବଂ ସନାତନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ନୃପୋ ଗ୍ରାମୈଃ ପୂଜଯେଦ୍ଵତ୍ସକଂ ଧରେ

ନରେଶ ତାଙ୍କର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ ଗ୍ରାମଗୁଡ଼ିକ ସହିତ ବଛାକୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ଉଭଯତୋମୁଖୀଗୋଦାନ ହେମକୁମ୍ଭଦାନ ପୁରାଣପ୍ରଶଂସନଂନାମ ଦ୍ଵାଦଶାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏଭଳି, ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତ ଓ ବିନୀତାଶ୍ୱଙ୍କ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ପୁରାଣର ସ୍ତୁତି, ଉଭୟ ପକ୍ଷରୁ ଗାଈ ଦାନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦାନ' ନାମକ ଏହି ଏକଶଏ ବାରତିଏ ଅଧ୍ୟାୟ।

ଅଥ ଭଗଵତ୍ସ୍ତୁତିଃ

ଏବେ ଭଗବାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି।

ନମସ୍ତସ୍ମୈ ଵରାହାଯ ଲୀଲଯୋଦ୍ଧରତେ ମହୀମ୍

ସେହି ବରାହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯିଏ ଲୀଳାରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିଲେ।

ଦଂଷ୍ଟ୍ରାଗ୍ରେଣୋଦ୍ଧୃତା ଗୋରୁଦଧିପରିଵୃତା ପର୍ଵତୈର୍ନିମ୍ନଗାଭିର୍ଭକ୍ତାନାଂ ଭୀତିହାନୌ ସୁରନରକଦଶାସ୍ଯାନ୍ତକଃ କ୍ରୋଡରୂପୀ

ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ିର ଟିପରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇଲେ, ଚାରିପାଖରେ ପାହାଡ଼ ଓ ନଦୀ ଘେରିଥିଲା, ଏବଂ ସର୍ପମାନେ ଚାରିଦିଗରେ ଥିଲେ। ଭକ୍ତମାନଙ୍କର ଭୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଦଶମୁଖ ଦାନବଙ୍କୁ ସଂହାର କରିଥିବା ବରାହ ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।

ଯସ୍ମିନ୍କାଲେ କ୍ଷିତିଃ ପୂର୍ଵକଲ୍ପେ ଵାରାହ ମୂର୍ତିନା

ସେଇ ସମୟରେ, ପୂର୍ବ କଳ୍ପରେ, ବରାହ ଅବତାର ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ଉଦ୍ଧାର କରାଯାଇଥିଲା।