ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ନଵନୀତଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଂନାମ ସପ୍ତାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ ଉପାଖ୍ୟାନର 'ନବନୀତଧେନୁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଏକଶତ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଲଵଣଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଲଵଣଧେନୁଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତାଂ ନିବୋଧ ନୃପୋତ୍ତମ

ଏବେ ଲବଣଧେନୁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ କଥା। ମୁଁ ତୁମକୁ ଲବଣଧେନୁ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ, ରାଜା।

ଅନୁଲିପ୍ତେ ମହୀପୃଷ୍ଠେ କୃଷ୍ଣାଜିନକୁଶୋତ୍ତରେ

ଭୂମିକୁ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ଉପରେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଦର୍ଭା ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵତ୍ସଂ ଚତୁର୍ଭୀ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଇକ୍ଷୁପାଦାଂଶ୍ଚ କାରଯେତ୍

ଓ ରାଜା, ଚାରିଟି ପାଦ ଥିବା ଏକ ଛେଉଁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ପାଦ ଗୁଡିକୁ ଇକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ମୁଖଂ ଗୁଡମଯଂ ତସ୍ଯା ଦନ୍ତାଃ ଫଲମଯା ନୃପ ନେତ୍ରେ ରତ୍ନମଯେ କୁର୍ଯାତ୍କର୍ଣୌ ପତ୍ରମଯୌ ତଥା

ତାହାର ମୁହଁ ଗୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା, ଦାନ୍ତ ଫଳ ଦ୍ୱାରା, ଚକ୍ଷୁ ମଣି ଦ୍ୱାରା, ଓ କାନ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସୂତ୍ରପୁଚ୍ଛାଂ ତାମ୍ରପୃଷ୍ଠାଂ ଦର୍ଭରୋମାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍

ତାହାର ପୁଛ ସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପିଠ ତାମ୍ବା ଦ୍ୱାରା, ଚୁଲ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ହେବା ଉଚିତ।

ସୁଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପୈଶ୍ଚ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ

ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ନିୟମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହପୀଡାଂ ଚ ସର୍ଵକାଲଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍

ସମସ୍ତ ଦିନ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ ଉଚିତ।

ଦ୍ଵିଜାଯ ସାଧୁଵୃତ୍ତାଯ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗଵେଦିନେ

ଶୁଭ ଆଚରଣ ଥିବା, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଦ୍ୱିଜକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗଵିଦୁଷେ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ

ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଜାଣିଥିବା, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଓ ଅଗ୍ନି ରଖିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଇଷ୍ଟ୍ଵା ଚୈଵଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ତୁ ପୁଚ୍ଛଦେଶୋପଵିଶ୍ଯ ଚ 108.

ପୂଜା କରି ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶେଷ, ପୁଛ ନିକଟରେ ବସିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ଦକ୍ଷିଣାଂ କମ୍ବଲଂ ଦଦେତ୍

ଏକ ଜୋଡ଼ା ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଗାଁ ଢାକି, ଦକ୍ଷିଣାରେ ଏକ କମ୍ବଳ ଦେବା ଉଚିତ।

ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ନୃପ

ଓ ରାଜା, ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି କହାଯାଇଛି, ସେହି ନିୟମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତତସ୍ତାଂ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ସେଉଁଠି ତାକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ରସଜ୍ଞା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତା

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରସର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଧେନୁଂ ତୁ ଲଵଣେନୈକାହଂ ଚୈଵ ତିଷ୍ଠତି

ଲୁଣ ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରି, ଏକ ଦିନ ରହିବା ଉଚିତ।

ସହସ୍ରେଣ ଶତେନାଥ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା କନକେନ ତୁ

ହଜାର କିମ୍ବା ଶତ, କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉଚିତ।

ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ମାନଵଃ

ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ଶୁଣାଏ, ସେ...

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ଲଵଣଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଅଷ୍ଟାଧିକଶତ ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ 'ଲୁଣ ଗାଈର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ଆଠତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।

ଅଥ କାର୍ପାସଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଅଥାତଃ ସମ୍ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଧେନୁଂ କାର୍ପାସକୀଂ ନୃପ

ଏବେ କାପାସ ଗାଈ ଦାନର ମହିମା; ରାଜନ୍, ମୁଁ ଏହି କାପାସ ଗାଈ ବିଷୟରେ କହିବି।

ଵିଷୁଵେ ତ୍ଵଯନେ ପୁଣ୍ଯେ ଯୁଗାଦିଗ୍ରହଣେ ତଥା

ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ପବିତ୍ର ଯୋଗ, ଏବଂ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭରେ,

ନୃଣାଂ ଚ ଗ୍ରହପୀଡାସୁ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନାଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନେ

ମଣିଷମାନେ ଗ୍ରହଦୋଷ, ଖରାପ ସ୍ୱପ୍ନ କିମ୍ବା ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ,

ଗୋମଯେନୋପଲିପ୍ତାଯାଂ ଦର୍ଭାନାସ୍ତୀର୍ଯ ଵୈ ତିଲାନ୍

ଗୋମୟ ଲଗାଇଥିବା ଗାଈ ଉପରେ ଦର୍ଭା ଘାସ ଏବଂ ତିଳ ପତ୍ରିବା ଉଚିତ।

ଧୂପଦୀପାଦିନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ପୂଜଯେଚ୍ଚ ଵିମତ୍ସରଃ

ଧୂପ, ଦୀପ ଏବଂ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଇର୍ଷ୍ୟା ବିନା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ଭାରେଣ ଚାଧମା ପ୍ରୋକ୍ତା ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଂ ଵିଵର୍ଜଯେତ୍ ।। ଚତୁର୍ଥାଂଶେନ ଵତ୍ସଂ ତୁ କଲ୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ

ଓଜନ ଦ୍ୱାରା ଦିଅଯାଇଥିବା ଟିଏ ସବୁଠାରୁ ନିମ୍ନ; ଧନରେ ଚାଳାକି ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଭାଗରେ ବଛା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

କର୍ତ୍ତଵ୍ଯା ରୁକ୍ମଶୃଙ୍ଗୀ ତୁ ରଜତସ୍ଯ ଖୁରାନ୍ଵିତା

ସୁନା ଶିଙ୍ଗ ଏବଂ ଚାଁଦିର ଖୁର ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଇତ୍ଯେଵଂ ସର୍ଵସମ୍ପୂର୍ଣା କୃତ୍ଵା ଶ୍ରଦ୍ଧାସମନ୍ଵିତଃ

ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧେନୁଂ ଚର୍ମପାଣିଃ ପ୍ରଯତଃ ଶ୍ରଦ୍ଧଯାନ୍ଵିତଃ

ନିଜ ହାତରେ, ପ୍ରୟାସ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଯଯା ଦେଵଗଣଃ ସର୍ଵସ୍ତ୍ଵଯା ହୀନୋ ନ ଵର୍ତ୍ତତେ 109.

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି; ତୁମେ ନଥିଲେ କେହି ରହନ୍ତି ନାହିଁ।