ଵରାହପୁରାଣମ୍

ନଵନୀତସ୍ତନୀଂ ରାଜନ୍ନିକ୍ଷୁପାଦାଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ରାଜା, ଗାଈର ଅଁତ ନବନୀତରେ, ଚାପ ଚିନିକାଣ୍ଡରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀଂ ରୌପ୍ଯଖୁରାଂ ପଂଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାମ୍

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ, ରୌପ୍ୟ ଖୁର ଓ ପାଞ୍ଚ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈରଲଂକୃତାମ୍

ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକି, ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲରେ ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଭା କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତ ଏଵ ଜପ୍ତଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵଧେନୁଷୁ ଯେ ସ୍ମୃତାଃ

ସମସ୍ତ ଦେଉଁ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ସେଗୁଡିକୁ ଏଠି ଜପିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ପନ୍ନଂ ଦିଵ୍ଯମମୃତଂ ନଵନୀତମିଦଂ ଶୁଭମ୍ 107.

ଏହି ନବନୀତ ଦିବ୍ୟ ଅମୃତ ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହା ଶୁଭ।

ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ

ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶେଷ, ସେ ଗଁଠିବା ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାଁ ଦେବା ଉଚିତ।

ହଵିରେଵଂ ରସଂ ଚୈଵ ଵିପ୍ରଵର୍ଯସ୍ଯ ଭୂପତେ

ଓ ରାଜା, ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶେଷ, ହବି ଓ ରସ ଦୁହିଁ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯଃ ପ୍ରପଶ୍ଯତି ତାଂ ଧେନୁଂ ଦୀଯମାନାଂ ନରୋତ୍ତମ

ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଗାଁ ଦେଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥାଏ,

ପିତୃଭିଃ ପୂର୍ଵଜୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭଵିଷ୍ଯଦ୍ଭିଶ୍ଚ ମାନଵଃ

ସେ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଓ ଉତ୍ତରଜମାନେ ସହିତ,

ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ମାନଵଃ

ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣିଥାଏ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ମନୁଷ୍ୟ—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ନଵନୀତଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଂନାମ ସପ୍ତାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ ଉପାଖ୍ୟାନର 'ନବନୀତଧେନୁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଏକଶତ ସପ୍ତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଲଵଣଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଲଵଣଧେନୁଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତାଂ ନିବୋଧ ନୃପୋତ୍ତମ

ଏବେ ଲବଣଧେନୁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ କଥା। ମୁଁ ତୁମକୁ ଲବଣଧେନୁ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ, ରାଜା।

ଅନୁଲିପ୍ତେ ମହୀପୃଷ୍ଠେ କୃଷ୍ଣାଜିନକୁଶୋତ୍ତରେ

ଭୂମିକୁ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇ ଶୁଧ୍ଧ କରି, ଉପରେ କୃଷ୍ଣାଜିନ ଓ ଦର୍ଭା ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵତ୍ସଂ ଚତୁର୍ଭୀ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଇକ୍ଷୁପାଦାଂଶ୍ଚ କାରଯେତ୍

ଓ ରାଜା, ଚାରିଟି ପାଦ ଥିବା ଏକ ଛେଉଁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ତାହାର ପାଦ ଗୁଡିକୁ ଇକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ମୁଖଂ ଗୁଡମଯଂ ତସ୍ଯା ଦନ୍ତାଃ ଫଲମଯା ନୃପ ନେତ୍ରେ ରତ୍ନମଯେ କୁର୍ଯାତ୍କର୍ଣୌ ପତ୍ରମଯୌ ତଥା

ତାହାର ମୁହଁ ଗୁଡ଼ ଦ୍ୱାରା, ଦାନ୍ତ ଫଳ ଦ୍ୱାରା, ଚକ୍ଷୁ ମଣି ଦ୍ୱାରା, ଓ କାନ ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସୂତ୍ରପୁଚ୍ଛାଂ ତାମ୍ରପୃଷ୍ଠାଂ ଦର୍ଭରୋମାଂ ପଯସ୍ଵିନୀମ୍

ତାହାର ପୁଛ ସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପିଠ ତାମ୍ବା ଦ୍ୱାରା, ଚୁଲ ଦର୍ଭା ଦ୍ୱାରା, ଏବଂ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ହେବା ଉଚିତ।

ସୁଗନ୍ଧପୁଷ୍ପଧୂପୈଶ୍ଚ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ

ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ନିୟମରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ନକ୍ଷତ୍ରଗ୍ରହପୀଡାଂ ଚ ସର୍ଵକାଲଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍

ସମସ୍ତ ଦିନ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ହେଉଥିବା ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ ଉଚିତ।

ଦ୍ଵିଜାଯ ସାଧୁଵୃତ୍ତାଯ ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗଵେଦିନେ

ଶୁଭ ଆଚରଣ ଥିବା, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଦ୍ୱିଜକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗଵିଦୁଷେ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ

ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗ ଜାଣିଥିବା, ଶ୍ରୋତ୍ରିୟ ଓ ଅଗ୍ନି ରଖିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଇଷ୍ଟ୍ଵା ଚୈଵଂ ଚ ମନ୍ତ୍ରଂ ତୁ ପୁଚ୍ଛଦେଶୋପଵିଶ୍ଯ ଚ 108.

ପୂଜା କରି ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶେଷ, ପୁଛ ନିକଟରେ ବସିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ଦକ୍ଷିଣାଂ କମ୍ବଲଂ ଦଦେତ୍

ଏକ ଜୋଡ଼ା ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଗାଁ ଢାକି, ଦକ୍ଷିଣାରେ ଏକ କମ୍ବଳ ଦେବା ଉଚିତ।

ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ପୂଜ୍ଯ ଵିଧିଵତ୍ପୂର୍ଵୋକ୍ତଵିଧିନା ନୃପ

ଓ ରାଜା, ପୂର୍ବରୁ ଯେମିତି କହାଯାଇଛି, ସେହି ନିୟମରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରଂ ସମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତତସ୍ତାଂ ପ୍ରତିପାଦଯେତ୍

ଏହି ମନ୍ତ୍ରଟି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ସେଉଁଠି ତାକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ରସଜ୍ଞା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସର୍ଵଦେଵନମସ୍କୃତା

ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରସର ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।

ଦତ୍ତ୍ଵା ଧେନୁଂ ତୁ ଲଵଣେନୈକାହଂ ଚୈଵ ତିଷ୍ଠତି

ଲୁଣ ସହିତ ଗାଈ ଦାନ କରି, ଏକ ଦିନ ରହିବା ଉଚିତ।

ସହସ୍ରେଣ ଶତେନାଥ ସ୍ଵଶକ୍ତ୍ଯା କନକେନ ତୁ

ହଜାର କିମ୍ବା ଶତ, କିମ୍ବା ନିଜ ଶକ୍ତିଅନୁସାରେ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉଚିତ।

ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ମାନଵଃ

ଯେ କୌଣସି ମଣିଷ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହା ଶୁଣେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟକୁ ଶୁଣାଏ, ସେ...

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ଲଵଣଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଅଷ୍ଟାଧିକଶତ ତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ 'ଲୁଣ ଗାଈର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ଆଠତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।