ଵରାହପୁରାଣମ୍

ପିତ୍ରାଦିଭିଶ୍ଚ ସହିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଭଵନଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ପିତୃପୁର୍ବକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ।

କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ସୁଚିରଂ କାଲଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମଜା କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସେଵିତେ

ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ।

ଯଂ ଇମଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ରାଜନ୍ପଠେଦ୍ଵା ଭକ୍ତିଭାଵତଃ

ରାଜା, ଯେ କେହି ଏହି କଥା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢନ୍ତି—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵାପୋଖ୍ଯାନେ କ୍ଷୀରଧେନୁଦାନଵିଧିର୍ନାମ ପଞ୍ଚାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱାପ ଖ୍ୟାନରେ କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନ ବିଧି ନାମକ ପଞ୍ଚ ଅଧିକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଦଧିଧେନୁଦାନ ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଦଧିଧେନୋର୍ମହାରାଜ ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁ ସାଂପ୍ରତମ୍

ଏବେ ଦହି ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନର ମହିମା; ମହାରାଜ, ଏହାର ବିଧି ଏବେ ଶୁଣ।

ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରଂ ତୁ ପୁନଃ ପୁଷ୍ପପ୍ରକରଶୋଭିତେ

ପୁଣି ଗୋଚର୍ମ ମାତ୍ର, ଫୁଲର ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ଯାଇଥିବା।

ଦଧିକୁମ୍ଭଂ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସପ୍ତଧାନ୍ଯଚଯୋପରି

ଦହିର ଏକ ମଟକ ଦେଇ, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟର ଗୁଛା ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧୈସ୍ତୁ ପୂଜିତାମ୍

ଏହାକୁ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକି, ଫୁଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

କ୍ଷମାଦିଗୁଣଯୁକ୍ତାଯ ଦଦ୍ଯାତ୍ତାଂ ଦଧିଧେନୁକାମ୍

ଏହି ଦହି ଦେଉଁକୁ ଏମିତି ଜଣେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଷମା ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ରହିଛି।

ପାଦୁକୋପାନହୌ ଛତ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମଂତ୍ରମିମଂ ପଠେତ୍

ପାଦୁକା, ଚମ୍ପଲ ଓ ଛତା ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଦଧିମଯୀଂ ଧେନୁଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ରାଜର୍ଷିସତ୍ତମ

ଏଭଳି ଦହିର ଗାଈ ଦେଇ, ରାଜାମାନ୍ୟ ଋଷି, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଯଜମାନୋ ଵସେଦ୍ରାଜଂସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜା ପରି ରହିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ମାନଵଃ

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦେଇବେ,

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵାପୋଖ୍ଯାନେ ଦଧିଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଂନାମ ଷଡଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱାପ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ଦହି ଦେଉଁର ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଏକଶ ଶତ ଛଅ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ନଵନୀତଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ନଵନୀତମଯୀଂ ଧେନୁଂ ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ଏବେ ନବନୀତ ଦେଉଁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣ, ରାଜା।

ଗୋମଯେନାନୁଲିପ୍ତାଯାଂ ଭୂମୌ ଗୋଚର୍ମମାନତଃ

ଗୋମୟ ଲଗାଇଥିବା ଭୂମିରେ, ଗୋଚର୍ମକୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ।

କୁମ୍ଭଂ ତୁ ନଵନୀତସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ଥମାତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଯେତ୍

ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ନବନୀତ ଭରା ମଟକ ରଖିବା ଉଚିତ।

କୃତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ଚ ରାଜସିଂହ ସୁଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀ ସୁମୁଖା ଚ କାର୍ଯା

ଯଥାବିଧି କରି, ରାଜାସିଂହ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଦେଇ ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଓଷ୍ଠୌ ଚ ପୁଷ୍ପୈଶ୍ଚ ଫଲୈଶ୍ଚ ଦନ୍ତାଃ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯ ସାସ୍ନାଂ ଚ ସିତୈଶ୍ଚ ସୂତ୍ରୈଃ

ତାଙ୍କର ଓଠ ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ, ଦାନ୍ତ ଚିତ୍କରି, ଗଳା ଧଳା ସୂତରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ନଵନୀତସ୍ତନୀଂ ରାଜନ୍ନିକ୍ଷୁପାଦାଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ରାଜା, ଗାଈର ଅଁତ ନବନୀତରେ, ଚାପ ଚିନିକାଣ୍ଡରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀଂ ରୌପ୍ଯଖୁରାଂ ପଂଚରତ୍ନସମନ୍ଵିତାମ୍

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ, ରୌପ୍ୟ ଖୁର ଓ ପାଞ୍ଚ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈରଲଂକୃତାମ୍

ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକି, ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲରେ ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଭା କରିବା ଉଚିତ।

ମନ୍ତ୍ରାସ୍ତ ଏଵ ଜପ୍ତଵ୍ଯାଃ ସର୍ଵଧେନୁଷୁ ଯେ ସ୍ମୃତାଃ

ସମସ୍ତ ଦେଉଁ ପାଇଁ ଯେଉଁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯିବା ଉଚିତ, ସେଗୁଡିକୁ ଏଠି ଜପିବା ଉଚିତ।

ଉତ୍ପନ୍ନଂ ଦିଵ୍ଯମମୃତଂ ନଵନୀତମିଦଂ ଶୁଭମ୍ 107.

ଏହି ନବନୀତ ଦିବ୍ୟ ଅମୃତ ଭାବରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଏହା ଶୁଭ।

ଏଵମୁଚ୍ଚାର୍ଯ ତାଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ କୁଟୁମ୍ବିନେ

ଏପରି ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶେଷ, ସେ ଗଁଠିବା ଗୃହସ୍ଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଗାଁ ଦେବା ଉଚିତ।

ହଵିରେଵଂ ରସଂ ଚୈଵ ଵିପ୍ରଵର୍ଯସ୍ଯ ଭୂପତେ

ଓ ରାଜା, ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଶେଷ, ହବି ଓ ରସ ଦୁହିଁ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯଃ ପ୍ରପଶ୍ଯତି ତାଂ ଧେନୁଂ ଦୀଯମାନାଂ ନରୋତ୍ତମ

ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ, ଯେଉଁଠି ଗାଁ ଦେଉଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଥାଏ,

ପିତୃଭିଃ ପୂର୍ଵଜୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଭଵିଷ୍ଯଦ୍ଭିଶ୍ଚ ମାନଵଃ

ସେ ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବଜ ଓ ଉତ୍ତରଜମାନେ ସହିତ,