ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମୁଖଂ ଗୁଡମଯଂ ତସ୍ଯା ଜିହ୍ଵାଂ ଶର୍କରଯା ତଥା

ତାହାର ମୁଁହ ଗୁଡ଼ରେ ତିଆରି, ଜିହ୍ବା ମଧ୍ୟ ଚିନିରେ ତିଆରି।

ଇକ୍ଷୁପାଦାଂ ଦର୍ଭରୋମାଂ ସିତକମ୍ବଲସଂଵୃତାମ୍

ଗାଏର ପା ଇକ୍ଷୁ, ଚୁଲି ଦର୍ଭା ଘାସ, ଏବଂ ଧଳା କମ୍ବଳରେ ମୁଡାଯାଇଥିବା।

ପୁଚ୍ଛଂ ଚ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ନଵନୀତମଯସ୍ତନୀମ୍

ରାଜା, ଗାଏର ପୁଛ ଏବଂ ତାହାର ଅସ୍ଥନୀ ନବନୀତରେ ତିଆରି।

ଚତ୍ଵାରି ତିଲପାତ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷ୍ଵପି ଵିନ୍ଯସେତ୍

ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା।

ଧୂପଦୀପାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ 105.

ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା।

ପାଦୁକୋପାନହୌ ଛତ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ସମର୍ପଯେତ୍

ପାଦୁକା, ଉପାନହ, ଛତା ଦେଇ, ଦାନ ଦେବା।

ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵେଦୋକ୍ତେନ ଵିଧାନତଃ

‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ ବିଧି କରିବା।

ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ କ୍ଷୀରଧେନୁଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍

‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଏକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା।

ଦୀଯମାନାଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ତେ ଯାନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯେମାନେ ଦାନ ଦେଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଦତ୍ଵା ଧେନୁଂ ମହାରାଜ ଶୃଣୁ ତସ୍ଯାପି ଯତ୍ଫଲମ୍

ମହାରାଜ, ଗାଏ ଦାନ କରିବା ପରେ, ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ।

ପିତ୍ରାଦିଭିଶ୍ଚ ସହିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଭଵନଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ପିତୃପୁର୍ବକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ।

କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ସୁଚିରଂ କାଲଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମଜା କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସେଵିତେ

ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ।

ଯଂ ଇମଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ରାଜନ୍ପଠେଦ୍ଵା ଭକ୍ତିଭାଵତଃ

ରାଜା, ଯେ କେହି ଏହି କଥା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢନ୍ତି—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵାପୋଖ୍ଯାନେ କ୍ଷୀରଧେନୁଦାନଵିଧିର୍ନାମ ପଞ୍ଚାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱାପ ଖ୍ୟାନରେ କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନ ବିଧି ନାମକ ପଞ୍ଚ ଅଧିକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଦଧିଧେନୁଦାନ ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଦଧିଧେନୋର୍ମହାରାଜ ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁ ସାଂପ୍ରତମ୍

ଏବେ ଦହି ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନର ମହିମା; ମହାରାଜ, ଏହାର ବିଧି ଏବେ ଶୁଣ।

ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରଂ ତୁ ପୁନଃ ପୁଷ୍ପପ୍ରକରଶୋଭିତେ

ପୁଣି ଗୋଚର୍ମ ମାତ୍ର, ଫୁଲର ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ଯାଇଥିବା।

ଦଧିକୁମ୍ଭଂ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସପ୍ତଧାନ୍ଯଚଯୋପରି

ଦହିର ଏକ ମଟକ ଦେଇ, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟର ଗୁଛା ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧୈସ୍ତୁ ପୂଜିତାମ୍

ଏହାକୁ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକି, ଫୁଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।

କ୍ଷମାଦିଗୁଣଯୁକ୍ତାଯ ଦଦ୍ଯାତ୍ତାଂ ଦଧିଧେନୁକାମ୍

ଏହି ଦହି ଦେଉଁକୁ ଏମିତି ଜଣେ ଲୋକଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଷମା ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣ ରହିଛି।

ପାଦୁକୋପାନହୌ ଛତ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମଂତ୍ରମିମଂ ପଠେତ୍

ପାଦୁକା, ଚମ୍ପଲ ଓ ଛତା ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଦଧିମଯୀଂ ଧେନୁଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ରାଜର୍ଷିସତ୍ତମ

ଏଭଳି ଦହିର ଗାଈ ଦେଇ, ରାଜାମାନ୍ୟ ଋଷି, ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଯଜମାନୋ ଵସେଦ୍ରାଜଂସ୍ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଚ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ

ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ତିନି ରାତି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାଜା ପରି ରହିବା ଉଚିତ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।

ଯ ଇଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ମାନଵଃ

ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି କଥାକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦେଇବେ,

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵାପୋଖ୍ଯାନେ ଦଧିଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଂନାମ ଷଡଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱାପ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ଦହି ଦେଉଁର ମହାତ୍ମ୍ୟ' ନାମକ ଏକଶ ଶତ ଛଅ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ନଵନୀତଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ନଵନୀତମଯୀଂ ଧେନୁଂ ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ

ଏବେ ନବନୀତ ଦେଉଁ ଦାନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶୁଣ, ରାଜା।

ଗୋମଯେନାନୁଲିପ୍ତାଯାଂ ଭୂମୌ ଗୋଚର୍ମମାନତଃ

ଗୋମୟ ଲଗାଇଥିବା ଭୂମିରେ, ଗୋଚର୍ମକୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ରଖିବା ଉଚିତ।

କୁମ୍ଭଂ ତୁ ନଵନୀତସ୍ଯ ପ୍ରସ୍ଥମାତ୍ରସ୍ଯ ଧାରଯେତ୍

ଏକ ପ୍ରସ୍ଥ ନବନୀତ ଭରା ମଟକ ରଖିବା ଉଚିତ।

କୃତ୍ଵା ଵିଧାନେନ ଚ ରାଜସିଂହ ସୁଵର୍ଣଶୃଙ୍ଗୀ ସୁମୁଖା ଚ କାର୍ଯା

ଯଥାବିଧି କରି, ରାଜାସିଂହ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଗ ଓ ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଦେଇ ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।