ଵରାହପୁରାଣମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ମଧୁପାଯସସଂଯୁତମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ରାତି ମଧୁ ଦୁଧ ମିଶାଇ ଖାଏ,

ଯତ୍ର ନଦ୍ଯୋ ମଧୁଵହା ଯତ୍ର ପାଯସକର୍ଦମାଃ

ଯେଉଁଠି ନଦୀମାନେ ମଧୁ ବହାଏ, ମାଟି ଦୁଧର,

ତତ୍ର ଭୋଗାନଥୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେଠି ସେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ସ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 104.

ବହୁ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ନଯତେ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯଂ ମଧୁଧେନୁପ୍ରଦାନତଃ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ମଧୁ ଗଈ ଦେଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସାଯୁଜ୍ୟ ପାଏ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ମଧୁଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଚତୁରଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତ ଏବଂ ବିନୀତାଶ୍ୱ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ‘ମଧୁ ଗଈର ମହିମା’ ନାମକ ଏକଶ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ କ୍ଷୀରଧେନୁଦାନଵିଧିଃ କ୍ଷୀରଧେନୁଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତାଂ ନିବୋଧ ନରାଧିପ

ଏବେ କ୍ଷୀର ଗଈ ଦାନର ପ୍ରକ୍ରିୟା: ମୁଁ କ୍ଷୀର ଗଈ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ରାଜା।

ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରମାନେନ କୁଶାନାସ୍ତୀର୍ଯ ସର୍ଵତଃ

ଗଈ ଚମଡ଼ ଆକାରରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୁଶ ଘାସ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ର କୃତ୍ଵା କୁଣ୍ଡଲିକାଂ ଗୋମଯେନ ସୁଵିସ୍ତୃତାମ୍

ସେଠି ଗୋମୟରେ ଭଲଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଏକ ଚକ୍ରାକାର ବେଦୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସୁଵର୍ଣମୁଖଶୃଙ୍ଗାଣି ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକାଣି ଚ

ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଏ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ଯାଇଥିବା।

ମୁଖଂ ଗୁଡମଯଂ ତସ୍ଯା ଜିହ୍ଵାଂ ଶର୍କରଯା ତଥା

ତାହାର ମୁଁହ ଗୁଡ଼ରେ ତିଆରି, ଜିହ୍ବା ମଧ୍ୟ ଚିନିରେ ତିଆରି।

ଇକ୍ଷୁପାଦାଂ ଦର୍ଭରୋମାଂ ସିତକମ୍ବଲସଂଵୃତାମ୍

ଗାଏର ପା ଇକ୍ଷୁ, ଚୁଲି ଦର୍ଭା ଘାସ, ଏବଂ ଧଳା କମ୍ବଳରେ ମୁଡାଯାଇଥିବା।

ପୁଚ୍ଛଂ ଚ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ନଵନୀତମଯସ୍ତନୀମ୍

ରାଜା, ଗାଏର ପୁଛ ଏବଂ ତାହାର ଅସ୍ଥନୀ ନବନୀତରେ ତିଆରି।

ଚତ୍ଵାରି ତିଲପାତ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷ୍ଵପି ଵିନ୍ଯସେତ୍

ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା।

ଧୂପଦୀପାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ 105.

ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା।

ପାଦୁକୋପାନହୌ ଛତ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ସମର୍ପଯେତ୍

ପାଦୁକା, ଉପାନହ, ଛତା ଦେଇ, ଦାନ ଦେବା।

ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵେଦୋକ୍ତେନ ଵିଧାନତଃ

‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ ବିଧି କରିବା।

ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ କ୍ଷୀରଧେନୁଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍

‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଏକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା।

ଦୀଯମାନାଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ତେ ଯାନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯେମାନେ ଦାନ ଦେଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଦତ୍ଵା ଧେନୁଂ ମହାରାଜ ଶୃଣୁ ତସ୍ଯାପି ଯତ୍ଫଲମ୍

ମହାରାଜ, ଗାଏ ଦାନ କରିବା ପରେ, ତାହାର ଫଳ ଶୁଣ।

ପିତ୍ରାଦିଭିଶ୍ଚ ସହିତୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଭଵନଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ପିତୃପୁର୍ବକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଏ।

କ୍ରୀଡିତ୍ଵା ସୁଚିରଂ କାଲଂ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମଜା କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।

ଗୀତଵାଦିତ୍ରନିର୍ଘୋଷୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ସେଵିତେ

ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରନ୍ତି, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ।

ଯଂ ଇମଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ରାଜନ୍ପଠେଦ୍ଵା ଭକ୍ତିଭାଵତଃ

ରାଜା, ଯେ କେହି ଏହି କଥା ଭକ୍ତିଭାବରେ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପଢନ୍ତି—

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵାପୋଖ୍ଯାନେ କ୍ଷୀରଧେନୁଦାନଵିଧିର୍ନାମ ପଞ୍ଚାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣର ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱାପ ଖ୍ୟାନରେ କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନ ବିଧି ନାମକ ପଞ୍ଚ ଅଧିକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।

ଅଥ ଦଧିଧେନୁଦାନ ମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଦଧିଧେନୋର୍ମହାରାଜ ଵିଧାନଂ ଶୃଣୁ ସାଂପ୍ରତମ୍

ଏବେ ଦହି ଦେଉଥିବା ଗାଏ ଦାନର ମହିମା; ମହାରାଜ, ଏହାର ବିଧି ଏବେ ଶୁଣ।

ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରଂ ତୁ ପୁନଃ ପୁଷ୍ପପ୍ରକରଶୋଭିତେ

ପୁଣି ଗୋଚର୍ମ ମାତ୍ର, ଫୁଲର ଗୁଛ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ଯାଇଥିବା।

ଦଧିକୁମ୍ଭଂ ତୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସପ୍ତଧାନ୍ଯଚଯୋପରି

ଦହିର ଏକ ମଟକ ଦେଇ, ସାତ ପ୍ରକାର ଧାନ୍ୟର ଗୁଛା ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ପୁଷ୍ପଗନ୍ଧୈସ୍ତୁ ପୂଜିତାମ୍

ଏହାକୁ ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଇ ଢାକି, ଫୁଲ ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ।