ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଚତ୍ଵାରି ତିଲପାତ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍

ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପତ୍ର ପିଠି ରଖିବା ଉଚିତ।

କାଂସ୍ଯୋପଦୋହିନୀଂ କୃତ୍ଵା ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈସ୍ତୁ ପୂଜିତାମ୍

ତାମ୍ବାରେ ଗଈ ତିଆରି କରି, ସୁଗନ୍ଧି ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ,

ସଂକ୍ରାଂତ୍ଯାମୁପରାଗେ ଚ ସର୍ଵକାଲେ ଯଦୃଚ୍ଛଯା

ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ଉପରାଗ କିମ୍ବା ଯେକୌଣସି ସମୟରେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ,

ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ଦରିଦ୍ରାଯ ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ 104.

ଏକ ଦରିଦ୍ର, ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନି ରଖିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ,

ତାଦୃଶାଯ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ମଧୁ ଧେନୁର୍ନରୋତ୍ତମେ

ଏପରି ଲୋକକୁ ମଧୁ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଈ ଦେବା ଉଚିତ।

ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିପ୍ରାଯ ଧେନୁଂ ତାଂ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଵାଂ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ଆଚ୍ଛାଦ୍ଯ ଵସ୍ତ୍ରଯୁଗ୍ମେନ ମୁଦ୍ରିକାଵର୍ଣମାତ୍ରକୈଃ ଜଲପୂର୍ଵଂ ତୁ କର୍ତ୍ତଵ୍ଯଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଯାନଂ ସମର୍ପଯେତ୍

ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଏହି ଗଈକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମନ୍ତ୍ର ପୂର୍ବକ, ଜୋଡା କପଡ଼ ରେ ଢାକି, ମୁଦ୍ରିକା ଦେଇ, ପ୍ରଥମେ ଜଳ ଦେଇ, ପରେ ଗଈକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ପ୍ରୀଯନ୍ତାଂ ପିତରୋ ଦେଵା ମଧୁଧେନୋ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ

ପିତୃ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉନ୍ତୁ; ମଧୁ ଗଈ, ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।

ଅହଂ ଗୃହ୍ଣାମି ତ୍ଵାଂ ଦେଵି କୁଟୁମ୍ବାର୍ଥେ ଵିଶେଷତଃ

ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗୃହ ଉପକାରରେ ବିଶେଷ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।

ମଧୁଵାତେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଦଦ୍ଯାଦାଶୁଚିକେନ ତୁ

‘ମଧୁବାତ’ ମନ୍ତ୍ରରେ, ଅପବିତ୍ର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ ଯଃ କୁରୁତେ ଭକ୍ତ୍ଯା ମଧୁଧେନୁଂ ନରାଧିପ

ଏପରି ଭକ୍ତିରେ ଯିଏ ମଧୁ ଗଈ ଦେଇଥାଏ, ହେ ରାଜା,

ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ଚ ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ମଧୁପାଯସସଂଯୁତମ୍

ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିନି ରାତି ମଧୁ ଦୁଧ ମିଶାଇ ଖାଏ,

ଯତ୍ର ନଦ୍ଯୋ ମଧୁଵହା ଯତ୍ର ପାଯସକର୍ଦମାଃ

ଯେଉଁଠି ନଦୀମାନେ ମଧୁ ବହାଏ, ମାଟି ଦୁଧର,

ତତ୍ର ଭୋଗାନଥୋ ଭୁଙ୍କ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେଠି ସେ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ସ ଭୁକ୍ତ୍ଵା ଵିପୁଲାନ୍ଭୋଗାନ୍ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି 104.

ବହୁ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ନଯତେ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯଂ ମଧୁଧେନୁପ୍ରଦାନତଃ ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ମଧୁ ଗଈ ଦେଇ, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ସାଯୁଜ୍ୟ ପାଏ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ମଧୁଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଚତୁରଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତ ଏବଂ ବିନୀତାଶ୍ୱ ଉପାଖ୍ୟାନରେ ‘ମଧୁ ଗଈର ମହିମା’ ନାମକ ଏକଶ ଚାରି ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ କ୍ଷୀରଧେନୁଦାନଵିଧିଃ କ୍ଷୀରଧେନୁଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତାଂ ନିବୋଧ ନରାଧିପ

ଏବେ କ୍ଷୀର ଗଈ ଦାନର ପ୍ରକ୍ରିୟା: ମୁଁ କ୍ଷୀର ଗଈ ବିଷୟରେ କହିବି, ଶୁଣ, ହେ ରାଜା।

ଗୋଚର୍ମମାତ୍ରମାନେନ କୁଶାନାସ୍ତୀର୍ଯ ସର୍ଵତଃ

ଗଈ ଚମଡ଼ ଆକାରରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କୁଶ ଘାସ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।

ତତ୍ର କୃତ୍ଵା କୁଣ୍ଡଲିକାଂ ଗୋମଯେନ ସୁଵିସ୍ତୃତାମ୍

ସେଠି ଗୋମୟରେ ଭଲଭାବେ ବିସ୍ତୃତ ଏକ ଚକ୍ରାକାର ବେଦୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସୁଵର୍ଣମୁଖଶୃଙ୍ଗାଣି ଚନ୍ଦନାଗୁରୁକାଣି ଚ

ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଶୃଙ୍ଗ ଥିବା ଗାଏ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇ ଯାଇଥିବା।

ମୁଖଂ ଗୁଡମଯଂ ତସ୍ଯା ଜିହ୍ଵାଂ ଶର୍କରଯା ତଥା

ତାହାର ମୁଁହ ଗୁଡ଼ରେ ତିଆରି, ଜିହ୍ବା ମଧ୍ୟ ଚିନିରେ ତିଆରି।

ଇକ୍ଷୁପାଦାଂ ଦର୍ଭରୋମାଂ ସିତକମ୍ବଲସଂଵୃତାମ୍

ଗାଏର ପା ଇକ୍ଷୁ, ଚୁଲି ଦର୍ଭା ଘାସ, ଏବଂ ଧଳା କମ୍ବଳରେ ମୁଡାଯାଇଥିବା।

ପୁଚ୍ଛଂ ଚ ନୃପଶାର୍ଦୂଲ ନଵନୀତମଯସ୍ତନୀମ୍

ରାଜା, ଗାଏର ପୁଛ ଏବଂ ତାହାର ଅସ୍ଥନୀ ନବନୀତରେ ତିଆରି।

ଚତ୍ଵାରି ତିଲପାତ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷ୍ଵପି ଵିନ୍ଯସେତ୍

ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା।

ଧୂପଦୀପାଦିକଂ କୃତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍ 105.

ଧୂପ ଓ ଦୀପ ଦେଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନିବେଦନ କରିବା।

ପାଦୁକୋପାନହୌ ଛତ୍ରଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଦାନଂ ସମର୍ପଯେତ୍

ପାଦୁକା, ଉପାନହ, ଛତା ଦେଇ, ଦାନ ଦେବା।

ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵେଦୋକ୍ତେନ ଵିଧାନତଃ

‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଓ ବେଦ ଅନୁସାରେ ବିଧି କରିବା।

ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ମନ୍ତ୍ରେଣ କ୍ଷୀରଧେନୁଂ ପ୍ରସାଦଯେତ୍

‘ଆପ୍ୟାୟସ୍ୱ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କ୍ଷୀର ଦେଉଥିବା ଗାଏକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା।

ଦୀଯମାନାଂ ପ୍ରପଶ୍ଯନ୍ତି ତେ ଯାନ୍ତି ପରମାଂ ଗତିମ୍

ଯେମାନେ ଦାନ ଦେଉଥିବା ଦେଖନ୍ତି, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।