ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିପ୍ରାଯ ଵିନିଵେଦଯେତ୍

ସେଇ ଗାଈକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ପୂଜି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସାଧୁଵିପ୍ରାଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ

ହେ ରାଜା, ଏହି ଦାନ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ବେଦ ଜାଣେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେଠିକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯୋ ଦଦାତି ନରୋ ରାଜନ୍ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ଶୃଣୋତି ଚ

ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଦାନ କରେ, ଦେଖେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ,

ବ୍ରହ୍ମହା ପିତୃହା ଗୋଘ୍ନଃ ସୁରାପୋ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ

ଯଦିଓ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ପିତାମାତା ହନ୍ତା, ଗାଈ ହନ୍ତା, ମଦପାନ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଜନ୍ୟୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ହେଉ,

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପୈସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଜଲଧେନୁଂ ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସମମେତନ୍ନରାଧିପ

ହେ ନରାଧିପ, ଯେଉଁଠି ଜଳଧେନୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦାନ କରାଯାଏ,

ଗ୍ରାହକୋଽପି ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵୈ ତିଷ୍ଠେଦେଵଂ ନ ସଂଶଯଃ

ସେଠି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ତିନି ରାତି ରହିବା ଉଚିତ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯତ୍ର ଚାପ୍ସରସାଂ ଗୀତଂ ତତ୍ର ଯାନ୍ତି ଜଲପ୍ରଦାଃ

ଯେଉଁଠି ଅପ୍ସରାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଜଳଧେନୁ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯୁଃ 100.

ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ଵର୍ଗମେତି ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ଜଲଧେନୁଵିଧିର୍ନାମ ଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ଜଳଧେନୁ ବିଧି' ନାମକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ରସ ଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ରସଧେନୁଵିଧାନଂ ତେ କଥଯାମି ସମାସତଃ

ଏବେ ରସଧେନୁ ଦାନର ମହିମା; ମୁଁ ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ରସଧେନୁ ବିଧି କହିବି।

ରସସ୍ଯ ତୁ ଘଟଂ ରାଜନ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣଂ ତ୍ଵୈକ୍ଷଵସ୍ଯ ତୁ

ହେ ରାଜା, ଏକ ପାତ୍ରରେ ରସ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଇଖୁର ରସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିବା ଉଚିତ।

ତୁରୀଯାଂଶେନ ଵତ୍ସଂ ତୁ ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ସ୍ଥାପଯେତ୍ସୁଧୀଃ

ଏହାର ପାଖରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ରେ ଏକ ବଛିଆ ରଖିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ କାର୍ଯା ରସୈର୍ଧେନୁରିକ୍ଷୁପାଦସମନ୍ଵିତା

ଏଭଳି ଭାବେ ଇଖୁ ପାଦ ସହିତ ରସଧେନୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସୁଵର୍ଣଶୃଂଗାଭରଣା ଵସ୍ତ୍ରପୁଚ୍ଛା ଘୃତସ୍ତନୀ

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ, ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁଛ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥନ୍ନି ଥିବା ଉଚିତ।

ଦନ୍ତାଃ ଫଲମଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପୃଷ୍ଠଂ ତାମ୍ରମଯଂ ଶୁଭମ୍

ତାହାର ଦାନ୍ତ ଫଳରୁ ତିଆରି, ପିଠ ଶୁଭ ଏବଂ ତାମ୍ବାରୁ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ।

ସପ୍ତଵ୍ରୀହିସମାଯୁକ୍ତାଂ ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ଚ ଦୀପିତାମ୍

ସାତଟି ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଚାରିଦିଗରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିବା ତାକୁ

ଚତ୍ଵାରି ତିଲପାତ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ନିଵେଶଯେତ୍

ଚାରିଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।

ରସଧେନୁଃ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯା ସ୍ଵର୍ଗକାମେନ ନିତ୍ଯଦା

ଯିଏ ସ୍ୱର୍ଗ ଆଶା କରେ, ସେ ସଦା ମଧୁର ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ଦାତା ଚ ଗ୍ରାହକଶ୍ଚୈଵ ଏକକାଲମଭୋଜନଃ 101.

ସେଇ ଦିନ ଦାତା ଓ ଗ୍ରାହକ, ଦୁହେଁ ଏକବେଳ ଉପବାସ କରିବା ଦରକାର।

ଦୀଯମାନାଂ ତୁ ପଶ୍ଯନ୍ତି ତେ ଚ ଯାନ୍ତି ପରାଂ ଗତିମ୍

ଏହି ଦାନ ଦେଖୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।

ପୂର୍ଵୋକ୍ତୈରେଵ ମନ୍ତ୍ରୈସ୍ତୁ ତତସ୍ତାଂ ପ୍ରାର୍ଥଯେତ୍ସୁଧୀଃ

ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ମନ୍ତ୍ରମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରାଜ୍ଞ ଲୋକେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ।

ଦଶପୂର୍ଵାନ୍ପରାଂଶ୍ଚୈଵ ଆତ୍ମାନଂ ଚୈକଵିଂଶକମ୍

ଦଶଜନ ପୂର୍ବଜ, ଦଶଜନ ପରଜନ୍ମ ଓ ନିଜକୁ ଏକୋଇଶତମ ଭାବେ ଉପନ୍ୟାସ କରିବା ଉଚିତ।

ଏଷା ତେ କଥିତା ରାଜନ୍ରସଧେନୁରନୁତ୍ତମା

ହେ ରାଜା, ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମକୁ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଧୁର ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ବିଷୟରେ କହିଲି।

ଯ ଇଦଂ ପଠତେ ନିତ୍ଯଂ ଶୃଣୁଯାଦଥ ଭକ୍ତିତଃ

ଯିଏ ଏହାକୁ ନିତ୍ୟ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣେ,

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ରସଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ନାମ ଏକାଧିକଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତ ଓ ବିନୀତାଶ୍ୱ କଥାରେ 'ମଧୁର ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ଗାଈ ଦାନର ମହିମା' ନାମକ ଏକଶତ ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା।

ଗୁଡଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ହୋତୋଵାଚ - ଗୁଡଧେନୁଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସର୍ଵକାମାର୍ଥସାଧିନୀମ୍ । ଅନୁଲିପ୍ତେ ମହୀପୃଷ୍ଠେ କୃଷ୍ଣାଜିନକୁଶାସ୍ତୃତେ

ଗୁଡ଼ ଦେଇ ତିଆରି ଗାଈର ମହିମା। ହୋତା କହିଲେ: ମୁଁ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଗୁଡ଼ ଗାଈ ବିଷୟରେ କହିବି। ଅଲିପ୍ତ ମାଟି ଉପରେ କଳା କୃଷ୍ଣା ମୃଗ ଚର୍ମ ଓ କୁଶ ଘାସ ଛାଡ଼ି ରଖିବା ଉଚିତ।

ତସ୍ଯୋପରିକୃତଂ ଵସ୍ତ୍ରଂ ଗୁଡମାନୀଯ ପୁଷ୍କଲମ୍ । କୃତ୍ଵା ଗୁଡମଯୀଂ ଧେନୁଂ ସଵସାଙ୍‌କାସ୍ଯଦେହିନୀମ୍

ସେଠାରେ ଏକ ଚାଦର ପିଛାଇ, ପ୍ରଚୁର ଗୁଡ଼ ଆଣିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଓ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଗୁଡ଼ ଦେଇ ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଦରକାର।