ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତତ୍ର ମଧ୍ଯେ ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ଣଂ କୁମ୍ଭଂ ଚ ଵିନ୍ଯସେତ୍

ସେଠାରେ, ମଧ୍ୟଭାଗରେ, ରାଜା, ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଵାସିତଂ ଗନ୍ଧତୋଯେନ ତାଂ ଧେନୁଂ ପରିକଲ୍ପଯେତ୍

ସୁଗନ୍ଧି ଜଳ ଦେଇ ଗାଈକୁ ସଜାଯିବା ଦରକାର।

ଵର୍ଦ୍ଧନୀକଂ(ଵର୍ଦ୍ଧନକିଂ) ମହାରାଜ ଯନ୍ତ୍ରପୁଷ୍ପୈଃ ସମନ୍ଵିତମ୍

ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏକ ପାତ୍ର, ରାଜା, ଯନ୍ତ୍ରରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଫୁଲରେ ସଜାଯିବ।

ପଂଚରତ୍ନାନି ନିଃକ୍ଷିପ୍ଯ ତସ୍ମିନ୍ କୁମ୍ଭେ ନରାଧିପ

ହେ ନରପତି, ସେହି କୁମ୍ଭରେ ପାଞ୍ଚଟି ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ରଖିବା ଉଚିତ।

ଧାତ୍ରୀଫଲଂ ସର୍ଷପାଶ୍ଚ ସର୍ଵଧାନ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵ

ଧାତ୍ରୀ ଫଳ, ସରଷେ ଓ ସମସ୍ତ ଧାନ୍ୟ, ରାଜା।

ଏକଂ ଘୃତମଯଂ ପାତ୍ରଂ ଦ୍ଵିତୀଯଂ ଦଧିପୂରିତମ୍

ଏକ ଘିଅ ଦିଆ ପାତ୍ର ଓ ଦ୍ୱିତୀୟଟି ଦହିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।

ସୁଵର୍ଣମୁଖଚକ୍ଷୂଂଷି ଶୃଂଗଂ କୃଷ୍ଣାଂଗରେଷୁ ଚ

ସୁନାରେ ମୁହଁ ଓ ଆଖି, ଶିଙ୍ଗ କଳା ରଙ୍ଗରେ।

ତାମ୍ରପୃଷ୍ଠାଂ କାଂସ୍ଯଦୋହାଂ ଦର୍ଭରୋମସମନ୍ଵିତାମ୍

ତାମ୍ବାର ପିଠ, କାଂସ୍ୟର ଦୁଧ ଦୋହିବା ପାତ୍ର ଓ ଦର୍ଭା ଘାସର କেশ ଦେଇ ସଜିତ।

କମ୍ବଲେ ପୁଷ୍ପମାଲାଂ ଚ ଗୁଡାସ୍ଯାଂ ଶୁକ୍ତିଦନ୍ତିକାମ୍ 100.

କମ୍ବଳ ଉପରେ ଫୁଲମାଳା, ଗୁଡ଼ରେ ମୁହଁ ଓ ଶଙ୍ଖର ଦାନ୍ତ ଥିବା।

ଇକ୍ଷୁପାଦାଂ ତୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୋପଶୋଭିତାମ୍

ହେ ରାଜା, ଇଖୁ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଗାଈ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯାହାକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ସଜାଇବା ଦରକାର।

ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପୈଃ ସମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଵିପ୍ରାଯ ଵିନିଵେଦଯେତ୍

ସେଇ ଗାଈକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲରେ ପୂଜି, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।

ସାଧୁଵିପ୍ରାଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଶ୍ରୋତ୍ରିଯାଯାହିତାଗ୍ନଯେ

ହେ ରାଜା, ଏହି ଦାନ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ବେଦ ଜାଣେ ଏବଂ ଅଗ୍ନିକୁ ଧାରଣ କରେ, ସେଠିକୁ ଦେବା ଉଚିତ।

ଯୋ ଦଦାତି ନରୋ ରାଜନ୍ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ଶୃଣୋତି ଚ

ହେ ରାଜା, ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ଦାନ କରେ, ଦେଖେ କିମ୍ବା ଶୁଣେ,

ବ୍ରହ୍ମହା ପିତୃହା ଗୋଘ୍ନଃ ସୁରାପୋ ଗୁରୁତଲ୍ପଗଃ

ଯଦିଓ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ପିତାମାତା ହନ୍ତା, ଗାଈ ହନ୍ତା, ମଦପାନ କରୁଥିବା କିମ୍ବା ଗୁରୁଙ୍କର ଜନ୍ୟୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ହେଉ,

ଵିମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପୈସ୍ତୁ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକଂ ସ ଗଚ୍ଛତି

ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଜଲଧେନୁଂ ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସମମେତନ୍ନରାଧିପ

ହେ ନରାଧିପ, ଯେଉଁଠି ଜଳଧେନୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦାନ କରାଯାଏ,

ଗ୍ରାହକୋଽପି ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ଵୈ ତିଷ୍ଠେଦେଵଂ ନ ସଂଶଯଃ

ସେଠି ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମଧ୍ୟ ତିନି ରାତି ରହିବା ଉଚିତ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଯତ୍ର ଚାପ୍ସରସାଂ ଗୀତଂ ତତ୍ର ଯାନ୍ତି ଜଲପ୍ରଦାଃ

ଯେଉଁଠି ଅପ୍ସରାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ସେଠିକୁ ଜଳଧେନୁ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାଆନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ଵିଷ୍ଣୁସାଯୁଜ୍ଯମାପ୍ନୁଯୁଃ 100.

ସେମାନେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ସ୍ଵର୍ଗମେତି ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।

ଇତି ଶ୍ରୀଵରାହପୁରାଣେ ଶ୍ଵେତଵିନୀତାଶ୍ଵୋପାଖ୍ଯାନେ ଜଲଧେନୁଵିଧିର୍ନାମ ଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ

ଏହିପରି ଶ୍ରୀବରାହପୁରାଣରେ ଶ୍ୱେତବିନୀତାଶ୍ୱ ଉପାଖ୍ୟାନରେ 'ଜଳଧେନୁ ବିଧି' ନାମକ ଶତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।

ଅଥ ରସ ଧେନୁଦାନମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ରସଧେନୁଵିଧାନଂ ତେ କଥଯାମି ସମାସତଃ

ଏବେ ରସଧେନୁ ଦାନର ମହିମା; ମୁଁ ତୁମକୁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବେ ରସଧେନୁ ବିଧି କହିବି।

ରସସ୍ଯ ତୁ ଘଟଂ ରାଜନ୍ ସମ୍ପୂର୍ଣଂ ତ୍ଵୈକ୍ଷଵସ୍ଯ ତୁ

ହେ ରାଜା, ଏକ ପାତ୍ରରେ ରସ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାତ୍ରରେ ଇଖୁର ରସ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରିବା ଉଚିତ।

ତୁରୀଯାଂଶେନ ଵତ୍ସଂ ତୁ ତତ୍ପାର୍ଶ୍ଵେ ସ୍ଥାପଯେତ୍ସୁଧୀଃ

ଏହାର ପାଖରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ରେ ଏକ ବଛିଆ ରଖିବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ।

ଏଵଂ କାର୍ଯା ରସୈର୍ଧେନୁରିକ୍ଷୁପାଦସମନ୍ଵିତା

ଏଭଳି ଭାବେ ଇଖୁ ପାଦ ସହିତ ରସଧେନୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।

ସୁଵର୍ଣଶୃଂଗାଭରଣା ଵସ୍ତ୍ରପୁଚ୍ଛା ଘୃତସ୍ତନୀ

ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ, ଅଳଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁଛ, ଘୃତ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ଥନ୍ନି ଥିବା ଉଚିତ।

ଦନ୍ତାଃ ଫଲମଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପୃଷ୍ଠଂ ତାମ୍ରମଯଂ ଶୁଭମ୍

ତାହାର ଦାନ୍ତ ଫଳରୁ ତିଆରି, ପିଠ ଶୁଭ ଏବଂ ତାମ୍ବାରୁ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ।

ସପ୍ତଵ୍ରୀହିସମାଯୁକ୍ତାଂ ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ଚ ଦୀପିତାମ୍

ସାତଟି ଚାଉଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏବଂ ଚାରିଦିଗରେ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିବା ତାକୁ

ଚତ୍ଵାରି ତିଲପାତ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଦିକ୍ଷୁ ନିଵେଶଯେତ୍

ଚାରିଦିଗରେ ଚାରିଟି ତିଳର ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ।