ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯଦ୍ଗତ୍ଵା ନ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ଭଵତୀତି ନ ସଂଶଯଃ

ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବ, ସେଠାରୁ ଆଉ କେବେ ଜନ୍ମ ହେବ ନାହିଁ—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।

ଧ୍ଯାତ୍ଵା ନାରାଯଣଂ ଦେଵଂ ତଦ୍ଦେହେ ତୌ ଲଯଂ ଗତୌ

ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣେ ସେହି ଦେହରେ ଲୟ ହେଲେ।

ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ସ ନରୋ ଗତିମିଷ୍ଟାମଵାପ୍ନୁଯାତ୍

ଯଦି କେହି ଏହାକୁ ଅନ୍ୟମାନେ ଶୁଣିବାକୁ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ଗତିକୁ ପାଇଥାଏ।

ଅଥ ତିଲଧେନୁମାହାତ୍ମ୍ଯମ୍ ଯା ସା ମାଯା ଶରୀରାତ୍ତୁ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽଵ୍ଯକ୍ତଜନ୍ମନଃ

ଏବେ ତିଳ ଗାଈର ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା: ସେଇ ମାୟା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଦୃଶ୍ୟ ଜନ୍ମର ଶରୀରରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।

ସୈଵ ନନ୍ଦା ଭଵେଦ୍ଦେଵୀ ଦେଵକାର୍ଯଚିକୀର୍ଷଯା

ସେ ନିଜେ ଦେବତାମାନଙ୍କର କାମ ସାଧନ ପାଇଁ ନନ୍ଦା ଦେବୀ ହେଇଯାଉଛନ୍ତି।

ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯାଖ୍ଯା ତତୋ ଦେଵ କଥମେତଦ୍ଧି ଶଂସ ମେ ଦ୍ଵଯଂ ଜଗଦ୍ଧିତା ଦେଵୀ ଗଙ୍ଗା ଶଙ୍କରସୁପ୍ରିଯା

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଏହାର ବୈଷ୍ଣବ ଅର୍ଥ କି, ମୋତେ କହ। ଦେବୀ ଗଙ୍ଗା, ଯିଏ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ପାଇଁ ଅଛନ୍ତି।

କ୍ଵଚିତ୍କିଂଚିଦ୍ଭଵେଦ୍ଦତ୍ତଂ ସ୍ଵପଦଂ ଵେଦ ସର୍ଵଵିତ୍

କେବେ କେବେ କିଛି ଦିଆଯାଇପାରେ; ସବୁକିଛି ଜାଣିଥିବା ଜଣେ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଜାଣନ୍ତି।

ମହିଷାଖ୍ଯଃ ପରଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସ ଵୈ ଚୈତ୍ରାସୁରୋ ହତଃ

ତାପରେ, ମହିଷ ନାମକ ବଡ଼ ଦାନବ, ସେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲା।

ଅଥଵା ଜ୍ଞାନଶକ୍ତିଃ ସା ମହିଷୋଽଜ୍ଞାନମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍

କିମ୍ବା, ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତି ହେଉଛି ମହିଷ, ଯିଏ ଅଜ୍ଞାନର ଆକାର ଧାରଣ କରିଛି।

ମୂର୍ତ୍ତିପକ୍ଷେ ଚେତିହାସମମୂର୍ତେ ଚୈକଵଦ୍ଧୃଦି

ଆକାର ଥିଲେ, ଏହା କଥା ଭଳି; ନିରାକାର ଥିଲେ, ଏହା ହୃଦୟରେ ଏକା ଭାବେ ଧାରଣ କରାଯାଏ।

ଇଦାନୀଂ ଶୃଣୁ ମେ ଦେଵି ପଂଚପାତକନାଶନମ୍

ଏବେ, ମୋ ଠାରୁ ପଞ୍ଚ ପାପ ନାଶ କଥା ଶୁଣ, ହେ ଦେବୀ।

ଇହ ଜନ୍ମନି ଦାରିଦ୍ର୍ଯଵ୍ଯାଧିକୁଷ୍ଠାଦିପୀଡିତଃ

ଏହି ଜନ୍ମରେ ଯିଏ ଦରିଦ୍ରତା, ରୋଗ, କୁଷ୍ଠ ଓ ଏହାଦି ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ,

ତସ୍ଯ ସଦ୍ଯୋ ଭଵେଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମୀରାଯୁର୍ଵିତ୍ତଂ ସୁତଃ ସୁଖମ୍ 99.

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୱରେ ଧନ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ, ଧନ-ଦୌଲତ, ପୁଅ ଓ ସୁଖ ମିଳିଯିବ।

ନାରାଯଣଂ ପରଂ ଦେଵଂ ଯଃ ପଶ୍ଯତି ଵିଧାନତଃ

ଯିଏ ବିଧିମାନ୍ୟ ଭାବେ ପରମ ଦେବ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ଦେଖେ,

କାର୍ତିକେ ମାସି ଶୁକ୍ଲାଯାଂ ଦ୍ଵାଦଶ୍ଯାଂ ତୁ ଵିଶେଷତଃ

ବିଶେଷ କରି କାର୍ତ୍ତିକ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ,

ସଂକ୍ରାଂତ୍ଯାଂ ଵା ମହାଭାଗଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଗ୍ରହେ ତଥା

କିମ୍ବା ସଂକ୍ରାନ୍ତି ବେଳେ, କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ର ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ,

ତସ୍ଯ ସଦ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ତୁଷ୍ଟିଃ ପାପଧ୍ଵଂସଶ୍ଚ ଜାଯତେ

ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୱରେ ସନ୍ତୋଷ ଆସେ, ଓ ପାପ ନାଶ ହୁଏ।

ଉପାସନ୍ନଂ ତତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ହୃଦଯେନାଵଧାରଯେତ୍

ତାପରେ, ନିକଟରେ ଆସିଛି ବୋଲି ଜାଣି, ହୃଦୟରେ ଏହାକୁ ଦୃଢ଼ କରିବା ଉଚିତ।

ସଂଵତ୍ସରଂ ଗୁରୋର୍ଭକ୍ତିଂ କୁର୍ଯୁର୍ଵିଷ୍ଣୋରିଵାଚଲାମ୍

ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି କରିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କରାଯାଏ।

ଭଗଵଂସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦେନ ସଂସାରାର୍ଣଵତାରଣମ୍

ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର କୃପାରେ ଏହି ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ରକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ସମ୍ଭବ ହୁଏ।

ଏଵମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ମେଧାଵୀ ଗୁରୁଂ ଵିଷ୍ଣୁମିଵାଗ୍ରତଃ

ଏଭଳି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଗୁରୁଙ୍କୁ ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରି ସାମ୍ନାରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପୂଜା କରନ୍ତି।

କ୍ଷୀରଵୃକ୍ଷସମୁଦ୍ଭୂତଂ ଦନ୍ତକାଷ୍ଠଂ ସମନ୍ତ୍ରକମ୍ 99.

ଦୁଧ ଥିବା ଗଛର ଦାନ୍ତ ମାଜିବା କାଠିକୁ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ନେଇ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।

ସ୍ଵପ୍ନାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗୁରୋରଗ୍ରେ ଶ୍ରାଵଯେତ ଵିଚକ୍ଷଣଃ

ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲେ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଛାତ୍ର ଗୁରୁଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେ ସ୍ୱପ୍ନ ବିବରଣୀ କହିବା ଉଚିତ।

ଏକାଦଶ୍ଯାମୁପୋଷ୍ଯୈଵଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦେଵାଲଯଂ ଵ୍ରଜେତ୍

ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ କରି, ସ୍ନାନ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଦେଉଳକୁ ଯିବା ଉଚିତ।

ଲକ୍ଷଣୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଭୂମିଂ ଲକ୍ଷଯିତ୍ଵା ଵିଧାନତଃ

ବିଭିନ୍ନ ଚିହ୍ନ ଓ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭୂମିକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପରେ,

ଅଥଵା ଅଷ୍ଟପତ୍ରଂ ଚ ଲିଖିତ୍ଵା ଦର୍ଶଯେଦ୍ବୁଧଃ

ନାହିଁଲେ, ଅଷ୍ଟପତ୍ର ଲୋଟସ୍ ଅଙ୍କି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ ଏହା ଦେଖାଇବେ।

ଵର୍ଣାନୁକ୍ରମତଃ ଶିଷ୍ଯାନ୍ପୁଷ୍ପହସ୍ତାନ୍ପ୍ରଵେଶଯେତ୍

ଅକ୍ଷର ଅନୁକ୍ରମରେ, ପୁଷ୍ପ ଧରିଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନେକୁ ପ୍ରବେଶ କରାଯିବ।

ତଦାନୀଂ ପୂର୍ଵତୋ ଦେଵମିଦ୍ରପୂର୍ଵଂ ତୁ ପୂଜଯେତ୍

ତାପରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆଦି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।

ସ୍ଵଦିକ୍ଷୁ ତଦ୍ଵଦ୍ଯାମ୍ଯାଯାଂ ନେର୍ଋତ୍ଯାଂ ନିର୍ଋତିଂ ନ୍ଯସେତ୍

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ, ଏହିପରି ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଓ ଦକ୍ଷିଣ-ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ନିରୃତିଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।