ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅପରଂ ଖଣ୍ଡଶଃ କୃତ୍ଵା ଜଟାଜୂଟେ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍

ଏକ ଅନ୍ୟ ଅଂଶକୁ ଭାଗଭାଗ କରି, ସେ ଜଟାରେ ରଖିଲେ।

ସପ୍ତଦ୍ଵୀପଵତୀଂ ପୁଣ୍ଯାଂ ମଜ୍ଜଂସ୍ତୀର୍ଥେଷୁ ନିତ୍ଯଶଃ

ସେ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପ ଥିବା ପବିତ୍ର ଭୂମିର ତୀର୍ଥଗୁଡିକରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।

ସରସ୍ଵତୀଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଯମୁନାସଙ୍ଗମଂ ତତଃ

ତାପରେ ସେ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ଯମୁନା ସଙ୍ଗମକୁ ଗଲେ।

ଵିତସ୍ତାଂ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାଂ ଚ ଗୋମତୀଂ ସିନ୍ଧୁମେଵ ଚ

ସେ ଭିତସ୍ତା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ଗୋମତୀ ଏବଂ ସିନ୍ଧୁ ନଦୀକୁ ଗଲେ।

ନେପାଲଂ ଚ ତତୋ ଗତ୍ଵା ତତୋ ରୁଦ୍ରମହାଲଯମ୍

ତାପରେ ସେ ନେପାଳକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମହାଳୟକୁ ଗଲେ।

ମହେଶ୍ଵରଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଗଯାଂ ପୁଣ୍ଯାମଥାଗମତ୍

ତାପରେ ସେ ମହେଶ୍ୱରକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ପରେ ପବିତ୍ର ଗୟାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।

ଏଵଂ ଵେଗେନ ସକଲଂ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଭୂତଧାରିଣି 97.

ଏଭଳି ଭାବରେ, ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମେ, ସେ ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ତୁରନ୍ତ ଉଲ୍ଲଂଘନ କଲେ।

ପରିଧାନଂ ତୁ କୌପୀନଂ ନଗ୍ନଃ କାପାଲିକୋଽଭଵତ୍

ତାଙ୍କର ଏକମାତ୍ର ପୋଷାକ କଉପୀନ ଥିଲା; ସେ ନଗ୍ନ ହୋଇ କପାଳଧାରୀ ତପସ୍ୱୀ ହେଲେ।

ତସ୍ମିଂସ୍ତୁ ପତିତେ ଦେଵି ନଗ୍ନଃ କାପାଲିକୋଽଭଵତ୍

ଓ ଦେବୀ, ଯେତେବେଳେ ଏହା ପଡ଼ିଗଲା, ସେ ନଗ୍ନ ହୋଇ କପାଳଧାରୀ ତପସ୍ୱୀ ହେଲେ।

ପୁନରବ୍ଦଦ୍ଵଯଂ ଭ୍ରାନ୍ତସ୍ତୀର୍ଥେ ତୀର୍ଥେ ହରଃ ସ୍ଵଯମ୍ ।। କପାଲଂ ତ୍ଯକ୍ତୁକାମଃ ସନ୍ତଦ୍ଧସ୍ତାତ୍ତତ୍ତୁ ନାପତତ୍

ପୁଣି ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି, ହରା ନିଜେ ତୀର୍ଥରୁ ତୀର୍ଥକୁ ଘୂରିଲେ, କପାଳକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହା ତାଙ୍କର ହାତରୁ ପଡ଼ିଲାନି।

ପୁନରବ୍ଦଦ୍ଵଯଂ ଭ୍ରାନ୍ତୋ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ତୀର୍ଥକାରଣାତ୍

ପୁଣି ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡରେ ତୀର୍ଥ ଲାଗି ଘୂରିଲେ।

ତ୍ଯଜତୋଽପି ନ ତଦ୍ଧସ୍ତାଚ୍ଚ୍ଯଵତେ ଭୂତଧାରିଣି

ଭୂତମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତୁମେ, ସେ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ତାଙ୍କର ହାତରୁ ପଡ଼ିଲାନି।

ତତୋଽନ୍ଯଦ୍ଵର୍ଷମେକଂ ତୁ ଵର୍ତ୍ତତେ ହିମଵଦ୍ଗିରୌ

ତାପରେ ଏକ ବର୍ଷ ଧରି, ସେ ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ରେ ରହିଲେ।

ପୁନରବ୍ଦଦ୍ଵଯଂ ଚାନ୍ଯତ୍ପରମେଷ୍ଠୀ ଵୃଷାକପିଃ

ପୁଣି ଦୁଇ ବର୍ଷ ଧରି, ପରମେଷ୍ଠୀ ବୃଷାକପି ଘୂରିଲେ।

କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ଦ୍ଵାଦଶେଽବ୍ଦେ ଧରାଧରେ

କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷରେ, ପାହାଡ଼ରେ ଘଟିଲା।

ଗଙ୍ଗାଯାଂ ଦେଵଦେଵେଶୋ ଯାଵନ୍ମଜ୍ଜତି ଭାମିନି

ଓ ଭାମିନୀ, ଦେବଦେବଙ୍କ ମହାପ୍ରଭୁ ଯେତେବେଳେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ, ସେତେବେଳେ...

କପାଲମୋଚନଂ ନାମ ତତସ୍ତୀର୍ଥମନୁତ୍ତମମ୍ 97.

ତାପରେ, ସେ ତୀର୍ଥ କପାଳମୋଚନ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା, ଏହା ଅତି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ।

ଗତ୍ଵା ହରିହରକ୍ଷେତ୍ରଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ଦେଵାଙ୍ଗଦେ ତଥା

ହରି ଓ ହରାଙ୍କର ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଇ, ଦେବତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଘାଟରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।

ତତ୍ର ସ୍ନାତ୍ଵା ତଥା ନତ୍ଵା ତ୍ରିଜଲେଶ୍ଵରସଂଜ୍ଞିତମ୍

ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ତ୍ରିଜଲେଶ୍ୱର ନାମକ ସ୍ଥାନରେ ହାତ ଜୋଡି ନମସ୍କାର କରିଥିଲେ।

ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦୈର୍ଗତଵତଃ ସୀମାଚାରିଗଣୈସ୍ତଥା

ବାରଷ ଦିନ ପରେ, ସୀମାରକ୍ଷକ ଦଳ ସହିତ ସମୟ ଗତି ହେଲା।

କପାଲମୋଚନଂ ତୀର୍ଥଂ ତତୋ ଜାତମଘାପହମ୍

ତାପରେ କପାଳମୋଚନ ନାମକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହା ପାପକୁ ଦୂର କରେ।

ରୁଦ୍ରୋ ଵିଶୁଦ୍ଧିମାପନ୍ନୋ ମୁକ୍ତଃ ସ ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯଯା

ରୁଦ୍ର ଏଠାରେ ଶୁଦ୍ଧତା ପାଇଲେ, ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାର ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।

ଯତ୍ରାପ୍ଲୁତୋ ନରୋ ଭକ୍ତ୍ଯା ବ୍ରହ୍ମହା ତୁ ଵିଶୁଧ୍ଯତି

ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହିତ ଡୁବି ଯାଏ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇଯାଏ।

ଆଗତୋ ଦେଵସହିତୋ ଵାକ୍ଯଂ ଚେଦମୁଵାଚ ହ ଭଵ ରୁଦ୍ର ଵିଶାଲାକ୍ଷ ଲୋକମାର୍ଗଵ୍ଯଵସ୍ଥିତ

ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଆସି, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ: 'ହେ ରୁଦ୍ର, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ, ଜଗତର ପଥରେ ଅବସ୍ଥିତ—'

(ଭଵ ରୁଦ୍ର ଵିରୂପାକ୍ଷ ଲୋକମାର୍ଗେ ଵ୍ଯାସ୍ଥିତଃ ) କପାଲଂ ଗୃହ୍ଯ ଯଦ୍ଭ୍ରାନ୍ତଂ କପାଲଵ୍ଯଗ୍ରପାଣିନା

'ହେ ରୁଦ୍ର, ବିରୂପ ଚକ୍ଷୁ, ଜଗତର ପଥରେ ଦଢ଼ି ରହି, ତୁମେ କପାଳ ହାତରେ ଧରି ଘୁଡ଼ି ଚାଲିଥିଲା—'

ଯଚ୍ଚ ତେ ବଭ୍ରୁତା ଜାତା ହିମଵତ୍ଯଚଲୋତ୍ତମେ

'ଏବଂ ହିମାଳୟର ଉଚ୍ଚତମ ଶିଖରରେ ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ପିଙ୍ଗଳ ହେଇଥିଲା—'

ଯଚ୍ଚେଦାନୀଂ ଵିଶୁଦ୍ଧସ୍ଯ ତୀର୍ଥେଽସ୍ମିନ୍ଦେହଶୁଦ୍ଧତା 97.

'ଏବେ ଏହି ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥରେ ଶୁଦ୍ଧ ହେଇ, ଦେହର ଶୁଦ୍ଧତା ଲାଭ ହେଉଛି।'

ଯେ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଦେଵାସ୍ତ୍ଵାଂ ପୂଜ୍ଯଂ ଯଦ୍ଵିଧିନାନ୍ଵିତାଃ

'ଯେଉଁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଥମେ ରଖି, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରନ୍ତି—'

ଵ୍ରତାନି କୁରୁତେ ଦେଵ ତ୍ଵତ୍କୃତାନି ହି ପୁତ୍ରକ

'ହେ ଦେବ, ସେମାନେ ଯେଉଁ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେଗୁଡିକ ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥିବା, ମୋ ପୁତ୍ର।'