ଵରାହପୁରାଣମ୍

ତଯା ଵିମୋହିତା ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ନିଦ୍ରା ତୁ ଲେଭିରେ

ସେ ମାୟାରେ ଦେବମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ଘୁମେଇ ପଡ଼ିଲେ ।

ତଯା ତୁ ତାଡିତସ୍ଯାସ୍ଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଶୁଭଲୋଚନେ

ସେ ମାୟାରେ ଶୁଭ୍ଲୋଚନ ଦାନବକୁ ଆঘାତ କରାଗଲା ।

ରୁସ୍ତୁ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚର୍ମମୁଣ୍ଡେ କ୍ଷଣାଦ୍ଯତଃ

ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦାନବମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚର୍ମ ଫାଟିଗଲା ।

ଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵ ସମ୍ପନ୍ନ ଯୁଯୁଧୁନିଚ ୩୩ ସର୍ଵଭୂତମହାରୌଦ୍ରୀ ଯା ଦେଵୀ ପରମେଶ୍ଵରୀ

ସମସ୍ତେ ସଜିସଜା ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ ।

ତସ୍ଯା ଅନୁଚରା ଦେଵ୍ଯୋ ବଢ୍ଯୋଽସଂଖ୍ଯାତ କୋଟଯଃ

ତାଙ୍କର ସହାୟକ ଦେବୀମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, କୋଟିକୋଟି ଥିଲେ ।

ଯାଚଯାମାସୁରଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ତାସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ

ସେ ଦେବୀମାନେ ଅଶାନ୍ତ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ଖୁଦା ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ।

ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ଦେଵୀ ଦଧ୍ଯା ତାସାଂ ତୁ ଭୋଜନମ୍

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ।

ତତୋ ଦଧ୍ଯୋ ମହାଦେଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ପଶୁପତିଂ ଵିଭୁମ୍ । ସୋଽପି ଧ୍ଯାନାତ୍ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ପରମାତ୍ମା ତ୍ରିଲୋଚନଃ

ତାପରେ ଦଧ୍ୟ ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ର, ପଶୁପତି, ବିଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପରମାତ୍ମା ଧ୍ୟାନରୁ ଉଠିଲେ ।

ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ବଲାତ୍କୁର୍ଵନ୍ତି ମାମେତା ଭକ୍ଷାର୍ଥିନ୍ଯୋ ମଃ ବଲାଃ

ଦେବୀ କହିଲେ: ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମୋତେ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ ଜବରଦସ୍ତି କରୁଛନ୍ତି ।

ଅନ୍ଯଥା ମାମପି ବଲାଦ୍ଭକ୍ଷ୍ଯାଯଷ୍ଯନ୍ତି ତାଃ ପ୍ରଭୋ ଏତାସାଂ ଶୃଣୁ ଦେଵେଶ ଭକ୍ଷ୍ଯମେକଂ ମଯୋଦିତମ୍

ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଜବରଦସ୍ତି ଖାଇଦେବେ । ଦେବେଶ, ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ଖାଦ୍ୟ କହୁଛି, ଶୁଣ ।

କଥ୍ଯ ମାନଂ ଵରାରୋହେ କାଲରାତ୍ରେ ମହାପ୍ରଭେ

ବରାରୋହି, କାଳରାତ୍ରି ମହାପ୍ରଭୁ, କହିଦିଅ ।

ପରିଧତ୍ତେ ସ୍ପୃଶେଚାପି ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ

ସେମାନେ ବିଶେଷ କରି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା ଢାକିବା ଦିଅ ।

ଅନ୍ଯାଃ ସୁତିଗୃହେ ଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଗୃହ୍ଣୀଯୁସ୍ତତ୍ର ପୂଜିତାଃ

ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ, ଯେତେବେଳେ ପୂଜିତ ହେବେ, ସୁତିଘରର ଚିଦ୍ରକୁ ଧରିବେ ।

ଗୃହେ କ୍ଷେତ୍ରେ ତଡାଗେଷୁ ଵାପ୍ଯୁଦ୍ଯାନେଷୁ ଚୈଵ ହି

ଘର, କ୍ଷେତ୍ର, ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ଉଦ୍ୟାନରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବୀଙ୍କର ବିଦ୍ୟମାନତା ରହିଛି।

ତାସାଂ ଶରୀରାଣ୍ଯାଵିଶ୍ଯ କଚିତ୍ତୃପ୍ତିମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ସେମାନଙ୍କର ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ତୁମେ କିଛି ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇବ।

ମନୋଜଵେ ଜଯେ ଜୃମ୍ଭେ ଭୀମାକ୍ଷ କ୍ଷୁଭିତକ୍ଷଯେ

ମନର ତୀବ୍ର ଗତି, ଜୟ, ବିସ୍ତାର, ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି, ଉତ୍ତେଜନା ଓ ବିନାଶରେ ଦେବୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।

ଵିକରାଲେ ମହାକାଲି କାଲିକେ ପାପହାରିଣି । ପାଶହସ୍ତେ ଦଣ୍ଡହସ୍ତେ ଭୀମରୂପେ ଭଯାନକେ

ହେ ଭୟଙ୍କର ଦେବୀ, ମହାକାଳୀ, କାଳିକା, ପାପ ନାଶିନୀ; ହାତରେ ପାଶ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଭୟଜନକ ରୂପରେ ତୁମେ ଉପସ୍ଥିତ।

ଚାମୁଣ୍ଡେ ଜ୍ଵମାନାସ୍ଯେ ତୀକ୍ଷ୍ଣଦେଷ୍ଟେ ମହାବଲେ

ହେ ଚାମୁଣ୍ଡା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛ।

ତୁତୋଷ ପରମା ଦେଵୀ ଵାକ୍ଯଂ ଚେଦ ମୁଵାଚ ହ । ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଦେଵେଶ ଯତ୍ତେ ମନାସ ଵର୍ତତେ

ପରମା ଦେବୀ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ଏକ ଭଲ ଦାନ ଚୟନ କର।'

ରୁଦ୍ର ଉଵାଚ ତେଷାଂ ତ୍ଵଂ ଵରଦା ଦେଵି ଭଵ ସର୍ଵଗତା ସତୀ

ରୁଦ୍ର କହିଲେ: 'ହେ ଦେବୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବାରେ ତୁମେ ସଦା ସର୍ବତ୍ର ବିଦ୍ୟମାନ ହେଉ।'

ଯଥେମଂ ତ୍ରିଃପ୍ରକାରେ ତୁ ଦେଵି ଭକ୍ତ୍ଯା ସମାନ୍ଯତଃ

ଏହିପରି ତିନି ପ୍ରକାରରେ, ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦେବୀ, ଏହା ସାଧିତ ହୋଇଛି।

ଯ ଏତାଂ ଵେଦ ଵୈ ଦେଚ୍ଯା ଉତ୍ପତ୍ତି ତ୍ରିଵିଧାଂ ଵରମ୍

ଯେଉଁମାନେ ଦେବୀଙ୍କର ଏହି ତିନି ପ୍ରକାର ଉତ୍ପତ୍ତିକୁ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଦାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି।

ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯୋ ଯଦା ରାଜା ନଵମ୍ଯାଂ ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ

ଯେତେବେଳେ ରାଜା ରାଜ୍ୟ ହରାଇ, ନବମୀ ଦିନ ପବିତ୍ରତା ଓ ନିୟମରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି,

ସଂଵତ୍ସରେଣ ଲଭତେ ରାଜ୍ଯଂ ନିଷ୍କଣ୍ଟକଂ ନୃପଃ

ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ, ରାଜା ଅବାଧିତ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପାଇଥାଏ।

ଏଷା ଶ୍ଵେତା ପରା ସୃଷ୍ଟିଃ ସାତ୍ତ୍ଵିକୀ ବ୍ରହ୍ମସଂସ୍ଥିତା

ଏହି ଶ୍ୱେତା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସୃଷ୍ଟି, ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ବ୍ରହ୍ମାରେ ନିବିଶିତ।

ଏଷୈତ୍ର କୃଷ୍ଣା ତମସି ରୌଦ୍ରୀ ଦେଵୀ ପ୍ରକୀର୍ତିତା

ଏହି କୃଷ୍ଣା, ତମସିକ, ରୌଦ୍ରୀ ଦେବୀ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।

ପ୍ରଯୋଜନକ୍ଶାଚ୍ଛକ୍ତିରେକୈଵ ତ୍ରିଵିଧାଽଭଵତ୍

ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ, ଏକ ଶକ୍ତି ତିନି ପ୍ରକାରରେ ଭାଗି ଗଲା।

ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାପ୍ନୁଯାତ୍

ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଉତ୍ତମ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।

ନ ତସ୍ଯାଗ୍ନିଭଯଂ ଘାରଂ ସର୍ପଚୌରାଦିନଂ ଭଵେତ୍

ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, ହତ୍ୟା, ସାପ, ଚୋର ଓ ଏପରି ଭୟର କୌଣସି ଆଶଙ୍କା ରହିନାହିଁ।