ଵରାହପୁରାଣମ୍

ମା ଭେପ୍ଟେତ୍ଯୁଚ୍ଚକୈଦେଵୀ ତାନୁଵାଚ ସୁରୋତ୍ତମାନ୍ କିମିଯଂ ଵ୍ଯାକୁଲା ଦେଵା ଗତିର୍ଵ ଉପଲକ୍ଷ୍ଯତେ

ଦେବୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେକୁ କହିଲେ, 'ଭୟ କରିବେନି! କାହିଁକି ଏମିତି ଅସ୍ତିର ହେଇଛନ୍ତି, ଦେବମାନେ? କିଛି ବିପଦ ଦେଖାଯାଉଛି କି?'

କଥଯଧ୍ଵଂ ଦ୍ରୁତଂ ଦେଵାଃ ସର୍ଵଥା ଭଯକାର ଣମ୍ ।। ଦେଵା ଊଚୁଃ । ଅଯମାଯାତି ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ରୁରୁଭୀମପରାକ୍ରମଃ

‘ଦେବମାନେ, ଯାହା ଭୟ ଦେଉଛି, ଶୀଘ୍ର କହନ୍ତୁ।’ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: 'ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ।'

ଏତସ୍ଯ ଭାତାନ୍ ରକ୍ଷସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଦେଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵାର

‘ତୁମେ ତୁମ ଭାଇମାନେ ଓ ଦେବମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ ।’

ଜହାସ ପରଯା ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦେଵାନାଂ ପୁରତଃ ଶୁଭା

ଦେବମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେବୀ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ହସିଲେ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଚମକୁଥିଲେ ।

ଯାଭିର୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଵିକୃତାଭୈରନେକଶଃ

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଭରିଯାଇଛି, ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି ।

ସର୍ଵାଃ ଶୂଲଧରା ଭୀମାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚାପଧରାଃ ଶୁଭାଃ ॥ ତାଃ ସଃ କାଟିଶୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ତ ଦେ। ଵେଷ୍ଟଯ ସଂସ୍ଥିତାଃ

ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ଭୟଙ୍କର ତୀରଧାରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଶୋଭାମୟ ଧନୁଧାରୀ ଥିଲେ । ସେମାନେ ପାଳାପାଳି ଭାବରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଉଭୟ ଦେବୀମାନେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଦଉଡ଼ିଥିଲେ ।

ଯୁଯୁଧୁଦାନଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ବଦ୍ଧତୂଣା ମହାବଲାଃ

ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ତୁଣୀ ଛାପି ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ।

ଦେଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ସମ୍ପନ୍ନା ଯୁଯୁଧୁନଗଂ ବଲମ୍

ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସଜିସଜା ହୋଇ, ନାଗମାନଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ।

ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦାନଵବଲମନଯଦ୍ଯମସାଦନମ୍

ସମସ୍ତ ଦାନବମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଯମ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।

ସ ଚ ମାଯାଂ ମହାରୌଦ୍ରୀ ରୌଵୀଂ ଵିସସର୍ଜ ହୈ

ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମହାମାୟା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।

ତଯା ଵିମୋହିତା ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ନିଦ୍ରା ତୁ ଲେଭିରେ

ସେ ମାୟାରେ ଦେବମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ଘୁମେଇ ପଡ଼ିଲେ ।

ତଯା ତୁ ତାଡିତସ୍ଯାସ୍ଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଶୁଭଲୋଚନେ

ସେ ମାୟାରେ ଶୁଭ୍ଲୋଚନ ଦାନବକୁ ଆঘାତ କରାଗଲା ।

ରୁସ୍ତୁ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚର୍ମମୁଣ୍ଡେ କ୍ଷଣାଦ୍ଯତଃ

ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦାନବମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚର୍ମ ଫାଟିଗଲା ।

ଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵ ସମ୍ପନ୍ନ ଯୁଯୁଧୁନିଚ ୩୩ ସର୍ଵଭୂତମହାରୌଦ୍ରୀ ଯା ଦେଵୀ ପରମେଶ୍ଵରୀ

ସମସ୍ତେ ସଜିସଜା ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ ।

ତସ୍ଯା ଅନୁଚରା ଦେଵ୍ଯୋ ବଢ୍ଯୋଽସଂଖ୍ଯାତ କୋଟଯଃ

ତାଙ୍କର ସହାୟକ ଦେବୀମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, କୋଟିକୋଟି ଥିଲେ ।

ଯାଚଯାମାସୁରଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ତାସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ

ସେ ଦେବୀମାନେ ଅଶାନ୍ତ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ଖୁଦା ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ।

ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ଦେଵୀ ଦଧ୍ଯା ତାସାଂ ତୁ ଭୋଜନମ୍

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ।

ତତୋ ଦଧ୍ଯୋ ମହାଦେଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ପଶୁପତିଂ ଵିଭୁମ୍ । ସୋଽପି ଧ୍ଯାନାତ୍ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ପରମାତ୍ମା ତ୍ରିଲୋଚନଃ

ତାପରେ ଦଧ୍ୟ ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ର, ପଶୁପତି, ବିଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପରମାତ୍ମା ଧ୍ୟାନରୁ ଉଠିଲେ ।

ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ବଲାତ୍କୁର୍ଵନ୍ତି ମାମେତା ଭକ୍ଷାର୍ଥିନ୍ଯୋ ମଃ ବଲାଃ

ଦେବୀ କହିଲେ: ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମୋତେ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ ଜବରଦସ୍ତି କରୁଛନ୍ତି ।

ଅନ୍ଯଥା ମାମପି ବଲାଦ୍ଭକ୍ଷ୍ଯାଯଷ୍ଯନ୍ତି ତାଃ ପ୍ରଭୋ ଏତାସାଂ ଶୃଣୁ ଦେଵେଶ ଭକ୍ଷ୍ଯମେକଂ ମଯୋଦିତମ୍

ପ୍ରଭୁ, ଏହି ଶକ୍ତିମାନେ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଜବରଦସ୍ତି ଖାଇଦେବେ । ଦେବେଶ, ଏମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏକ ଖାଦ୍ୟ କହୁଛି, ଶୁଣ ।

କଥ୍ଯ ମାନଂ ଵରାରୋହେ କାଲରାତ୍ରେ ମହାପ୍ରଭେ

ବରାରୋହି, କାଳରାତ୍ରି ମହାପ୍ରଭୁ, କହିଦିଅ ।

ପରିଧତ୍ତେ ସ୍ପୃଶେଚାପି ପୁରୁଷସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ

ସେମାନେ ବିଶେଷ କରି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଛୁଇଁବା କିମ୍ବା ଢାକିବା ଦିଅ ।

ଅନ୍ଯାଃ ସୁତିଗୃହେ ଚ୍ଛିଦ୍ରଂ ଗୃହ୍ଣୀଯୁସ୍ତତ୍ର ପୂଜିତାଃ

ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ, ଯେତେବେଳେ ପୂଜିତ ହେବେ, ସୁତିଘରର ଚିଦ୍ରକୁ ଧରିବେ ।

ଗୃହେ କ୍ଷେତ୍ରେ ତଡାଗେଷୁ ଵାପ୍ଯୁଦ୍ଯାନେଷୁ ଚୈଵ ହି

ଘର, କ୍ଷେତ୍ର, ପୋଖରୀ, ଜଳାଶୟ ଓ ଉଦ୍ୟାନରେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବୀଙ୍କର ବିଦ୍ୟମାନତା ରହିଛି।

ତାସାଂ ଶରୀରାଣ୍ଯାଵିଶ୍ଯ କଚିତ୍ତୃପ୍ତିମଵାପ୍ସ୍ଯଥ

ସେମାନଙ୍କର ଦେହକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ତୁମେ କିଛି ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇବ।

ମନୋଜଵେ ଜଯେ ଜୃମ୍ଭେ ଭୀମାକ୍ଷ କ୍ଷୁଭିତକ୍ଷଯେ

ମନର ତୀବ୍ର ଗତି, ଜୟ, ବିସ୍ତାର, ଭୟଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି, ଉତ୍ତେଜନା ଓ ବିନାଶରେ ଦେବୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁଭୂତି ହୁଏ।

ଵିକରାଲେ ମହାକାଲି କାଲିକେ ପାପହାରିଣି । ପାଶହସ୍ତେ ଦଣ୍ଡହସ୍ତେ ଭୀମରୂପେ ଭଯାନକେ

ହେ ଭୟଙ୍କର ଦେବୀ, ମହାକାଳୀ, କାଳିକା, ପାପ ନାଶିନୀ; ହାତରେ ପାଶ ଓ ଦଣ୍ଡ ଧରି, ଭୟଜନକ ରୂପରେ ତୁମେ ଉପସ୍ଥିତ।

ଚାମୁଣ୍ଡେ ଜ୍ଵମାନାସ୍ଯେ ତୀକ୍ଷ୍ଣଦେଷ୍ଟେ ମହାବଲେ

ହେ ଚାମୁଣ୍ଡା, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମୁଖ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଓ ଅପାର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରିଛ।

ତୁତୋଷ ପରମା ଦେଵୀ ଵାକ୍ଯଂ ଚେଦ ମୁଵାଚ ହ । ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଦେଵେଶ ଯତ୍ତେ ମନାସ ଵର୍ତତେ

ପରମା ଦେବୀ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ: 'ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, ଏକ ଭଲ ଦାନ ଚୟନ କର।'