ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଅଶ୍ଵାସ୍ତଥା କାଞ୍ଚନପୀଠନଦ୍ଧା ରୋଡୈସ୍ତୁ ଯୁକ୍ତାଃ ସିତଚାମରୈଶ୍ଚ

ସୁନା ଆସନରେ ବାନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଘୋଡାମାନେ ଦୃଢ଼ ରୋଡ଼ ଓ ଧଳା ଚାମରରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।

ରଥା ରଵିସ୍ଯନ୍ଦନତୁଲ୍ଯଵେଗାଃ ସୁଚକ୍ରଦଣ୍ଡାକ୍ଷତ୍ରିଵେଣୁଯୁକ୍ତାଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତି ପରି ତୀବ୍ର ଗତିର ରଥମାନେ ଉତ୍ତମ ଦଣ୍ଡ, ଧୁରା ଓ ତିଣି ଟି ବାଁଶ ରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।

ତଥୈଵ ଯୋଧାଃ ସ୍ଥଗିତେତରେତାସ୍ତତର୍ଷିକୋ ଯେ ଵରତୂଣପଣିଯଃ

ଏହିପରି ଯୋଧାମାନେ ଲୁଚିଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ଉତ୍ତମ ତୁଣୀର ନେଇ ସଜିଥିଲେ ।

ଦେଵେଷୁ ଚୈଵ ଭରେଷୁ ଵିନିର୍ଗତ୍ଯ ଜ୍ଦାତ୍ତତଃ

ଦେବତା ଓ ଭାରି ଅସୁର ଦଳରୁ ବାହାରି ଏମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।

ଯୁଯୋଧ ଚ ସୁରୈଃ ସାଢେ ରୁଦୈତ୍ଯପତିସ୍ତଥା । ସୁଦୂର୍ମୁସଲଧେରୈଃ ଶରୈର୍ଦଣ୍ଡାଯୁଧୈସ୍ତଥା

ଦୈତ୍ୟପତି ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଭାରି ମୁସଳ, ଶର ଓ ଦଣ୍ଡ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ।

ଜନୁଦୈରଯାଃ ସୁରାନ୍ସଂଖ୍ଯ ସୁରାଶ୍ଚୈଵ ତଥାସୁରାନ୍

ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।

ଅସୁରୈନିର୍ଜିତାଃ ସଦ୍ଯୋ ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଵିମୁଖା ଭୃଶମ୍

ଅସୁରମାନେ ଅଚାନକ ହାରିଗଲା, ଭୟ ଓ ଅସ୍ତିରତାରେ ଦଉଡି ଯାଇଥିଲେ ।

ଅସୁରଃ ସର୍ଵଦେଵାନାମନ୍ଵଧାଵତ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦ୍ରଵନ୍ତୋ ଭଯାଵହ୍ଵଲାଃ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପଛରେ ଦଉଡିଲେ; ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଭୟରେ ଦଉଡି ଯାଇଥିଲେ ।

ନୀଲେ ଗିରିଵର ଜଗ୍ମୁର୍ଯତ୍ର ଦେଵୀ ଵ୍ଯଵାସ୍ଥତା

ସେମାନେ ନୀଳ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବୀ ବସିଥିଲେ ।

ସଂହାରକାରିଣୀ ଦେଵୀ କାଲରାତ୍ରୀତ ତାଂ ଵିଦୁଃ

ସେ ଦେବୀ, ଯାହାକୁ କାଳରାତ୍ରୀ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ, ସଂହାର କରିବାର ନିମିତ୍ତ ଭାବରେ ପରିଚିତ ହେଲେ ।

ମା ଭେପ୍ଟେତ୍ଯୁଚ୍ଚକୈଦେଵୀ ତାନୁଵାଚ ସୁରୋତ୍ତମାନ୍ କିମିଯଂ ଵ୍ଯାକୁଲା ଦେଵା ଗତିର୍ଵ ଉପଲକ୍ଷ୍ଯତେ

ଦେବୀ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେକୁ କହିଲେ, 'ଭୟ କରିବେନି! କାହିଁକି ଏମିତି ଅସ୍ତିର ହେଇଛନ୍ତି, ଦେବମାନେ? କିଛି ବିପଦ ଦେଖାଯାଉଛି କି?'

କଥଯଧ୍ଵଂ ଦ୍ରୁତଂ ଦେଵାଃ ସର୍ଵଥା ଭଯକାର ଣମ୍ ।। ଦେଵା ଊଚୁଃ । ଅଯମାଯାତି ଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରୋ ରୁରୁଭୀମପରାକ୍ରମଃ

‘ଦେବମାନେ, ଯାହା ଭୟ ଦେଉଛି, ଶୀଘ୍ର କହନ୍ତୁ।’ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: 'ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ପ୍ରଭୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ।'

ଏତସ୍ଯ ଭାତାନ୍ ରକ୍ଷସ୍ଵ ତ୍ଵଂ ଦେଵାନ୍ପରମେଶ୍ଵାର

‘ତୁମେ ତୁମ ଭାଇମାନେ ଓ ଦେବମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର, ହେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ନାୟକ ।’

ଜହାସ ପରଯା ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦେଵାନାଂ ପୁରତଃ ଶୁଭା

ଦେବମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେବୀ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ହସିଲେ, ଶୁଭ୍ର ଓ ଚମକୁଥିଲେ ।

ଯାଭିର୍ଵିଶ୍ଵମିଦଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ଵିକୃତାଭୈରନେକଶଃ

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଭରିଯାଇଛି, ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ହୋଇଛି ।

ସର୍ଵାଃ ଶୂଲଧରା ଭୀମାଃ ସର୍ଵାଶ୍ଚାପଧରାଃ ଶୁଭାଃ ॥ ତାଃ ସଃ କାଟିଶୋ ଦେଵ୍ଯସ୍ତ ଦେ। ଵେଷ୍ଟଯ ସଂସ୍ଥିତାଃ

ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ଭୟଙ୍କର ତୀରଧାରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଶୋଭାମୟ ଧନୁଧାରୀ ଥିଲେ । ସେମାନେ ପାଳାପାଳି ଭାବରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଉଭୟ ଦେବୀମାନେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଦଉଡ଼ିଥିଲେ ।

ଯୁଯୁଧୁଦାନଵୈଃ ସାର୍ଧଂ ବଦ୍ଧତୂଣା ମହାବଲାଃ

ସେମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ତୁଣୀ ଛାପି ଦାନବମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ।

ଦେଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ସମ୍ପନ୍ନା ଯୁଯୁଧୁନଗଂ ବଲମ୍

ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସଜିସଜା ହୋଇ, ନାଗମାନଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ ।

ତତ୍ସର୍ଵଂ ଦାନଵବଲମନଯଦ୍ଯମସାଦନମ୍

ସମସ୍ତ ଦାନବମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ଯମ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ ।

ସ ଚ ମାଯାଂ ମହାରୌଦ୍ରୀ ରୌଵୀଂ ଵିସସର୍ଜ ହୈ

ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ମହାମାୟା ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ ।

ତଯା ଵିମୋହିତା ଦେଵାଃ ସର୍ଵେ ନିଦ୍ରା ତୁ ଲେଭିରେ

ସେ ମାୟାରେ ଦେବମାନେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତେ ଘୁମେଇ ପଡ଼ିଲେ ।

ତଯା ତୁ ତାଡିତସ୍ଯାସ୍ଯ ଦୈତ୍ଯସ୍ଯ ଶୁଭଲୋଚନେ

ସେ ମାୟାରେ ଶୁଭ୍ଲୋଚନ ଦାନବକୁ ଆঘାତ କରାଗଲା ।

ରୁସ୍ତୁ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଚର୍ମମୁଣ୍ଡେ କ୍ଷଣାଦ୍ଯତଃ

ସେ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଦାନବମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚର୍ମ ଫାଟିଗଲା ।

ଵାଶ୍ଚ ସର୍ଵ ସମ୍ପନ୍ନ ଯୁଯୁଧୁନିଚ ୩୩ ସର୍ଵଭୂତମହାରୌଦ୍ରୀ ଯା ଦେଵୀ ପରମେଶ୍ଵରୀ

ସମସ୍ତେ ସଜିସଜା ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀ ।

ତସ୍ଯା ଅନୁଚରା ଦେଵ୍ଯୋ ବଢ୍ଯୋଽସଂଖ୍ଯାତ କୋଟଯଃ

ତାଙ୍କର ସହାୟକ ଦେବୀମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, କୋଟିକୋଟି ଥିଲେ ।

ଯାଚଯାମାସୁରଵ୍ଯଗ୍ରାସ୍ତାସ୍ତାଂ ଦେଵୀଂ ବୁଭୁକ୍ଷିତାଃ

ସେ ଦେବୀମାନେ ଅଶାନ୍ତ ଏବଂ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅତି ଖୁଦା ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ ।

ଏଵମୁକ୍ତା ତଦା ଦେଵୀ ଦଧ୍ଯା ତାସାଂ ତୁ ଭୋଜନମ୍

ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ।

ତତୋ ଦଧ୍ଯୋ ମହାଦେଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ପଶୁପତିଂ ଵିଭୁମ୍ । ସୋଽପି ଧ୍ଯାନାତ୍ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ପରମାତ୍ମା ତ୍ରିଲୋଚନଃ

ତାପରେ ଦଧ୍ୟ ମହାଦେବ, ରୁଦ୍ର, ପଶୁପତି, ବିଭୁଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ; ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପରମାତ୍ମା ଧ୍ୟାନରୁ ଉଠିଲେ ।

ଦେଵ୍ଯୁଵାଚ ବଲାତ୍କୁର୍ଵନ୍ତି ମାମେତା ଭକ୍ଷାର୍ଥିନ୍ଯୋ ମଃ ବଲାଃ

ଦେବୀ କହିଲେ: ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମୋତେ ଖାଇବାକୁ ଚାହିଁ ଜବରଦସ୍ତି କରୁଛନ୍ତି ।