ଵରାହପୁରାଣମ୍

ଯ ଏତଂ ଶ୍ରୃଣୁଯାତ୍ ସର୍ଗଂ ତ୍ରିଶକ୍ତ୍ଯାଃ ପରମଂ ଶିଵମ୍ । ସର୍ଵପାପଵିନିର୍ମୁକ୍ତଃ ପରଂ ନିର୍ଵାଣମାପ୍ନୁଯାତ୍ ।। ୯୫.

ଯିଏ ଏହି ତିନି ଶକ୍ତିର ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମୋକ୍ଷକୁ ପାଇଥାଏ।

ଯଶ୍ଚେଦଂ ଶ୍ରୃଣୁଯାଦ୍ ଭକ୍ତ୍ଯା ନଵମ୍ଯାଂ ନିଯତଃ ସ୍ଥିତଃ । ସ ରାଜ୍ଯମତୁଲଂ ଲେଭେ ଭଯେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ ।। ୯୫.

ଯିଏ ନବମୀ ଦିନରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି କଥାକୁ ଶୁଣିଥାଏ, ସେ ଅତୁଳ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ।

ଯସ୍ଯେଦଂ ଲିଖିତଂ ଗେହେ ସଦା ତିଷ୍ଠତି ଧାରିଣି । ନ ତସ୍ଯାଗ୍ନିଭଯଂ ଘୋରଂ ସର୍ପଚୌରାଦିକଂ ଭଵେତ୍ ।। ୯୫.

ଯାହାର ଘରେ ଏହି ଲିଖିତ ଗ୍ରନ୍ଥ ସଦା ରହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, ସାପ, ଚୋର ଓ ଏପରି ଭୟଙ୍କର କିଛିରୁ କେବେ ଭୟ ହେବ ନାହିଁ।

ଯଶ୍ଚୈତତ୍ ପୂଜଯେଦ୍ ଭକ୍ତଯା ପୁସ୍ତକେଽପି ସ୍ଥିତଂ ବୁଧଃ । ତେନ ଯଷ୍ଟଂ ଭଵେତ୍ ସର୍ଵଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍ ।। ୯୫.

ଯିଏ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥକୁ ଗ୍ରନ୍ଥରେ ରଖି ଭକ୍ତି ଓ ବୁଦ୍ଧି ସହିତ ପୂଜା କରେ, ସେ ତିନି ଲୋକର ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଜୀବକୁ ନିବେଦନ କରିଥାଏ।

ଜାଯନ୍ତେ ପଶଵଃ ପୁତ୍ରା ଧନଂ ଧାନ୍ଯଂ ଵରସ୍ତ୍ରିଯଃ । ରତ୍ନାନ୍ଯଶ୍ଵା ଗଜା ଭୃତ୍ଯା ଯାନାଶ୍ଚାଶୁ ଭଵନ୍ତ୍ଯୁତ । ଯସ୍ଯେଦଂ ତିଷ୍ଠତେ ଗେହେ ତସ୍ଯେଦଂ ଜାଯତେ ଧ୍ରୁଵମ୍ ।। ୯୫.

ଯାହାର ଘରେ ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥ ରହିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଗୋ, ପୁଅ, ଧନ, ଧାନ, ଉତ୍ତମ ନାରୀ, ମଣି, ଘୋଡା, ହାତୀ, ଦାସ, ଯାନ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ମିଳିଥାଏ; ଏହି ସମସ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତାଙ୍କୁ ଲାଭ ହୁଏ।

ଶ୍ରୀଵରାହ ଉଵାଚ । ଏତଦେଵ ରହସ୍ଯଂ ତେ କୀର୍ତ୍ତିତଂ ଭୂତଧାରିଣି । ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଖଲୁ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ସକଲଂ କୀର୍ତ୍ତିତଂ ମଯା ।। ୯୫.

ଶ୍ରୀବରାହ କହିଲେ: ଭୂତଧାରିଣୀ, ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ତୁମକୁ କହିଦେଲି; ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କର ସମସ୍ତ ମହିମା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି।

ନଵକୋଟ୍ଯସ୍ତୁ ଚାମୁଣ୍ଡା ଭେଦଭିନ୍ନା ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତା । ଯା ରୌଦ୍ରୀ ତାମସୀ ଶକ୍ତିଃ ସା ଚାମୁଣ୍ଡା ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତା ।। ୯୫.

ଚାମୁଣ୍ଡାଙ୍କର ନଉ କୋଟି ରୂପ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ; ଯେଉଁ ରୌଦ୍ରୀ ତାମସୀ ଶକ୍ତି, ସେହି ଚାମୁଣ୍ଡା ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ଅଷ୍ଟାଦଶ ତଥା କୋଟ୍ଯୋ ଵୈଷ୍ଣଵ୍ଯା ଭେଦ ଉଚ୍ଯତେ । ଯା ସା ଚ ରାଜସୀ ଶକ୍ତିଃ ପାଲନୀ ଚୈଵ ଵୈଷ୍ଣଵୀ । ଯା ବ୍ରହ୍ମଶକ୍ତିଃ ସତ୍ତ୍ଵସ୍ଥା ଅନନ୍ତାସ୍ତାଃ ପ୍ରକୀର୍ତ୍ତିତା ।। ୯୫.

ବୈଷ୍ଣବୀଙ୍କର ଅଠାର କୋଟି ରୂପ ଥିବା କୁହାଯାଏ; ଯେଉଁ ରାଜସୀ ଶକ୍ତି, ସେ ପାଳନ କରୁଥିବା ବୈଷ୍ଣବୀ; ଯେଉଁ ବ୍ରହ୍ମା ଶକ୍ତି ସତ୍ତ୍ୱରେ ଅଛି, ସେ ଅନନ୍ତ ଭାବରେ ପରିଚିତ।

ଏତାସାଂ ସର୍ଵଭେଦେଷୁ ପୃଥଗେକୈକଶୋ ଧରେ । ସର୍ଵାସାଂ ଭଗଵାନ୍ ରୁଦ୍ରଃ ସର୍ଵଗଶ୍ଚ ପତିର୍ଭଵେତ୍ ।। ୯୫.

ଏହି ସମସ୍ତ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗରେ, ଭଗବାନ୍ ରୁଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କର ନାୟକ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଅଟୁ।

ଯାଵନ୍ତ୍ଯସ୍ଯା ମହାଶକ୍ତ୍ଯାସ୍ତାଵଦ୍ ରୂପାଣି ଶଂକରଃ । କୃତଵାଂସ୍ତାଶ୍ଚ ଭଜତେ ପତିରୂପେଣ ସର୍ଵଦା ।। ୯୫.

ଏହି ମହାଶକ୍ତିର ଯେତେ ରୂପ ଅଛି, ଶଂକର ତେତେ ରୂପ ସୃଷ୍ଟି କରିଛନ୍ତି; ସେ ସଦା ତାଙ୍କର ନାୟକ ଭାବେ ଅଟୁ।

ଯଶ୍ଚାରାଧଯତେ ତାସ୍ତୁ ରୁଦ୍ରସ୍ତୁଷ୍ଟୋ ଭଵିଷ୍ଯତି । ସିଦ୍ଧ୍ଯନ୍ତେ ତାସ୍ତଦା ଦେଵ୍ଯୋ ମନ୍ତ୍ରିଣୋ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ ।। ୯୫.

ଯିଏ ଏହି ଦେବୀମାନେଙ୍କୁ ଉପାସନା କରେ, ରୁଦ୍ର ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ; ସେ ଦେବୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସହାୟକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସଫଳତା ଦେଇଥାଏ।

ଅଥ ତ୍ରିଶକ୍ତିରହରଯେ ରୌଦ୍ରୀଵ୍ରତମ୍ ଯା ସା ନୀଲ ଗିରି ଯାତା ତପସେ ଧୃତମାନସା

ଏବେ ହରିଙ୍କ ପାଇଁ ତିନି ଶକ୍ତିର ରୌଦ୍ରୀ ବ୍ରତ: ଯିଏ ନୀଳ ପାହାଡକୁ ଯାଇ, ତପସ୍ୟାରେ ମନ ଲଗାଇଛି।

ତପଃ କୃତ୍ଵା ଚିରଂ କାଲଂ ପାଲଯାମ୍ଯାଖଲଂ ଜଗତ୍

ଏହି ଦେବୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପ କରି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପାଳନ କରୁଛନ୍ତି।

ତରଯାଃ କାଲାନ୍ତରେ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତପନ୍ଯାସ୍ତପ ଉତ୍ତମମ୍

ଅନ୍ୟ ଏକ କାଳରେ, ଦେବୀଙ୍କର ଉତ୍ତମ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତପ ଲାଭ ହୋଇଥିଲା।

ସମୁଦ୍ରମଧ୍ଯେ ରତ୍ନାଢ୍ଯଂ ପୁରମସ୍ତି ମହାଵନମ୍

ସମୁଦ୍ର ମଧ୍ୟରେ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ସହର ଓ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ଅଛି।

ଅନେକଶତସାହସ୍ରକେଟିଟ୍ଯୁତ୍ତରୋତ୍ତରୈଃ

ଅନେକ ଶତ ସାହସ୍ର ଏବଂ ଉତ୍ତର ଉତ୍ତର ଭାବରେ ବଢ଼ି ଚାଲିଛି।

କାଲେନ ମହତା ଚାସୌ ଲୋକପାଲପୁରାଣ୍ଯଥ

ଦୀର୍ଘ କାଳ ପରେ, ସେହି ଲୋକପାଳମାନଙ୍କର ପୁରାତନ ସହରଗୁଡିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।

ଉତ୍ତିଷ୍ଠତସ୍ତସ୍ଯ ମହାସୁରସ୍ଯ ସମୁଦ୍ରତୋଯଂ ଵଵୃଥେଽତିମାତ୍ରମ୍

ସେ ମହା ଅସୁର ଉଠିବା ସମୟରେ, ସମୁଦ୍ରର ଜଳ ଅତି ଅଧିକ ବଢିଗଲା ।

ଅନ୍ତଃସ୍ଥିତାନେକସୁରାରି ସଙ୍କଵାଦ୍ଵିଚିତ୍ରଵମଯୁଧଚିତ୍ରଶୋଭମ୍

ସମୁଦ୍ର ଭିତରେ ଅନେକ ଦେବତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଲୁଚିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଅନେକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଆକାରରେ ଚମକୁଥିଲା ।

ତତ୍ର ଦ୍ଵିପା ଦୈତ୍ଯଵରୈରୁପେତାଃ ସମାନଘଣ୍ଟାଯୁତ କିଂକିଣୀକାଃ

ସେଠାରେ ଦୈତ୍ୟମାନେ ସଜାଇଥିବା ହାତୀମାନେ ଘଣ୍ଟା ଓ କିଂକିଣୀରେ ଶୁଭିତ ହୋଇ ଦଉଡିଥିଲେ ।

ଅଶ୍ଵାସ୍ତଥା କାଞ୍ଚନପୀଠନଦ୍ଧା ରୋଡୈସ୍ତୁ ଯୁକ୍ତାଃ ସିତଚାମରୈଶ୍ଚ

ସୁନା ଆସନରେ ବାନ୍ଧା ହୋଇଥିବା ଘୋଡାମାନେ ଦୃଢ଼ ରୋଡ଼ ଓ ଧଳା ଚାମରରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।

ରଥା ରଵିସ୍ଯନ୍ଦନତୁଲ୍ଯଵେଗାଃ ସୁଚକ୍ରଦଣ୍ଡାକ୍ଷତ୍ରିଵେଣୁଯୁକ୍ତାଃ

ସୂର୍ଯ୍ୟର ଗତି ପରି ତୀବ୍ର ଗତିର ରଥମାନେ ଉତ୍ତମ ଦଣ୍ଡ, ଧୁରା ଓ ତିଣି ଟି ବାଁଶ ରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥିଲେ ।

ତଥୈଵ ଯୋଧାଃ ସ୍ଥଗିତେତରେତାସ୍ତତର୍ଷିକୋ ଯେ ଵରତୂଣପଣିଯଃ

ଏହିପରି ଯୋଧାମାନେ ଲୁଚିଥିଲେ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ଉତ୍ତମ ତୁଣୀର ନେଇ ସଜିଥିଲେ ।

ଦେଵେଷୁ ଚୈଵ ଭରେଷୁ ଵିନିର୍ଗତ୍ଯ ଜ୍ଦାତ୍ତତଃ

ଦେବତା ଓ ଭାରି ଅସୁର ଦଳରୁ ବାହାରି ଏମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।

ଯୁଯୋଧ ଚ ସୁରୈଃ ସାଢେ ରୁଦୈତ୍ଯପତିସ୍ତଥା । ସୁଦୂର୍ମୁସଲଧେରୈଃ ଶରୈର୍ଦଣ୍ଡାଯୁଧୈସ୍ତଥା

ଦୈତ୍ୟପତି ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଦେବତାମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଭାରି ମୁସଳ, ଶର ଓ ଦଣ୍ଡ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ।

ଜନୁଦୈରଯାଃ ସୁରାନ୍ସଂଖ୍ଯ ସୁରାଶ୍ଚୈଵ ତଥାସୁରାନ୍

ଅସୁରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅସୁରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ ।

ଅସୁରୈନିର୍ଜିତାଃ ସଦ୍ଯୋ ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଵିମୁଖା ଭୃଶମ୍

ଅସୁରମାନେ ଅଚାନକ ହାରିଗଲା, ଭୟ ଓ ଅସ୍ତିରତାରେ ଦଉଡି ଯାଇଥିଲେ ।

ଅସୁରଃ ସର୍ଵଦେଵାନାମନ୍ଵଧାଵତ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ । ତତୋ ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ଦ୍ରଵନ୍ତୋ ଭଯାଵହ୍ଵଲାଃ

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସୁର ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପଛରେ ଦଉଡିଲେ; ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣ ଭୟରେ ଦଉଡି ଯାଇଥିଲେ ।

ନୀଲେ ଗିରିଵର ଜଗ୍ମୁର୍ଯତ୍ର ଦେଵୀ ଵ୍ଯଵାସ୍ଥତା

ସେମାନେ ନୀଳ ଉଚ୍ଚ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବୀ ବସିଥିଲେ ।